nikolas

peki sizi bırakıp gidene ne olmuştur.hemde böyle orta yerde savunmasız ve bir hiç gibi bırakana.onun kuşları hala onunla beraber mi?sizin yanınızda acımasız felek vardı,peki melekler hala onunla mı?saatler hala onun için mi geçiyor?ya güneşler onunla mı doğuyor hep?siz onun için sıradan bir serüvenden başka birşey değildiniz.onun bu hayata kurban etmekten çekinmediği ilk kişi değilsiniz ve sonda olmayacaksınız.sizin gibi suçu sivgiye derinden bağlanmak olan,kaç kişileri gözünü kırpmadan heba edecek.hemde herşeyi sevdirerek yaptıracak.çünkü onun silahı böyle sevenlerdir.ve kendi silahıyla vuracak sevenleri.en korunmasız yerinizden,tam kalbinizden.bu yara hiç görünmediği için o hep suçsuz olacak.ve yaşadıkça ilgiler,tertemiz sevgiler bulacak.çıktığı bu yoldu herkes onun önünü açacak,geçiş hakkı tanıyacak.o bilmediği tatmadığı birşeyin sağladığı guru ve kibiriyle yeni zındanlar açacak,yeni mahkumlar yaratacak.oysa onun elleri bütün bu yaptıklarından dolayı öyle kirli ki,yüreğinin kirinden onları göremiyor.kendisinden başka hiç kimseyi sevemeyişi ve değersiz görüşü bir gün ömrünü hayatını solduracak.bir gün o güzelliği gidince sizleri arayacak.siz etinize karışan bu acıya karşı daha çok saldırsanızda hayatın yokuşları öyle dik ki,insan yarı yoldan dönüyor.sonsuzluğa giden tek yoldur sevme ve direnmek.

terk edilmiş bir yaralıyım ve yalnızım sizler gibi.şimdi başka bir şehirdeyim ve bir esir pazarında birinin gelip ruhumu almasını bekliyorum.burada kaybolan ruhlar satılık.satıyorum bende varolan,dünyada kayıp aşkını…