nikolas

hepimizin malumudur işsizlik bu ülkenin en büyük sorunlarından biridir.peki bulduğunuz işte mutlumusunuz.yani yaptığınız işi gerçekten severek mi yoksa bu amansız yarışta işsizler kervanına katılmamak için mecburen mi yapıyorsunuz.ben şahsen ikinci seçeneği seçiyorum.mecburiyetler insanın elini kolunu bağladığı gibi mutlu bir hayat sürmesini de engelliyor.evet işyerimde mutlu değilim.çünkü işsizliğin farkında olan işveren sizden en az paraya en büyük performansı bekliyor.ve insanlar yaptıklarıyla değil yapamadıklarıyla yargılanıyor.işten çıkarılma korkusu en büyük kabusumuz oluyor.çünkü her daim bununla tehtid ediliyoruz,çevremizde bu kadar işsiz varken işveren en büyük kartını bu şekilde oynuyor.ya benim dediğim gibi yada bir sürü işsiz var diyerek tehtid ediyor.çaresizseniz başka yolunuz yoksa katlanıyorsunuz mecburen.insanların bu kadar anlayışsız olduğu bir devirde gerçekten çalışma hayatı zor.insanların memnuniyetsizliği,tatminkarsızlığı bıktırıyor.devamlı bu psikolojide çalışan bir insanın mutlu olması mümkün mü?asla.ve maalesef mutluluk bu dünyada bize haram…