nikolas

her sezona büyük umutlarla girilir,eğer şampiyonluğa abone bir takımın taraftarıysanız yarıştığınız bütün kulvarlarda şampiyonluk beklersiniz.tabiki bunda anormal birşey yok.yapılan bütün yatırımlar bu yoldadır zaten.fakat milyon dolarların akıtıldığı bu yolda herşey istediğiniz gibi gitmez.işte taraftarlıkta tam burada başlıyor.uğruna paranızı,zamanınızı,sevginizi,harcadığınız takımınız ya şampiyon olamazsa.büyük tepkiler büyük ve tamiratı zor yaralar açar,hele daha herşey henüz bitmemişken koyulan tepkiler,sadece bu günleri değil yarınlarıda götürür.bence her ne olursa olsun taraftar gerçek taraftarsa eğer sadece destek vermeli.elbette yanlışları dile getirirsin ama bu sezon devam ederken olmaz.hala yarıştayken.bu işin başında olan insanlar zaten bunu görecektir ve sezon sonunda gerekeni yapacaktır.eğer yapmıyorsa zaten gider.taraftarın görevi iyi günlerde değildir sadece,takım kötü gittiği anlarda varlığını hissettirmelidir.

yüreğini açmış gökyüzüne elinde sihirli bir değnek çocukların uykularına gireceği anı bekliyor.pırıltısı geliyor suretinden önce.o kendini yeniliyor her maçta bıkmadan usanmadan.rakipleri bertaraf etmenin ustası,nazire yapıyor rakiplere her golünde.her maç randevusu var çocukların futbol meleğiyle.bitti denilen anlarda çocuklara kalbinin pınarlarından umutlar getiriyor sarı lacivert.yüzünde şefkatin sınırsız güzelliği alnında futbol maceraperesti yazıyor.ondaki farklılık başka hangi futbolcuda var.bir sihirbazın yapabileceğinden çok daha fazlası var onun ayaklarında.hünerli bir sanatçı edasıyla duruyor sahada.her an bir sürprize hazırlıklı çocuklar.her an yepyeni düşler getirebilir onlara aydınlığıyla aydınlatıyor başka yüzleri.onun olduğu maçlarda bir bakın saraçoğluna günşin batmadığı tek yer oluyor.o bize sonsuz bir aşk getirdi kalbinde.çocuklara kumdan kaleler yapıyor.tutkumuz tutkusu oldu.onu çözmek imkansız her an yeni bir cevherle çıktıkça karşımıza.değişmeyen hünerler var onda.topu her ayağına alışında özgürlüğe akıyor pırıl pırıl bir ışıkla.etkisiz kaldığı(kimilerine göre) maçlara bakın rakipler gölgesini takipte.Tanrı öyle bir hediye vermiş ki ona ayağında yıldızları sektiriyor.unuttuğumuz ne varsa futbol adına hepsini yeniden hatırlattı.ligin en zarif adamı olarak kalplerde resimleri.sokak arası maçlarda çocukların tek kahramanı.galibiyetlerin gönüllü postacısı.bütün yelkenleri açık şampiyonluğa.en zor anlarda saçtığı umutlarla aslında galibiyetlerden çok daha fazlasını veriyor.futbol topuyla dans edişinde icra ettiği sanatı göremeyen futbol izledim demesin.o kaybedilmiş ruhları yeniden bulup çıkartıyor.yazdığı okadar güzel şiirler var ki,sahadaki en romantikm şair.onu izlemek için çok bekledik,bunu oda biliyor.bu bekleyişlerimizin karşılığını vermek için saraçoğlunun çimlerine ter akıtıyor,ümit yeşertiyor.ayaklarıyla hediyeler dağıtıyor,aldığından fazlası taraftara armağan.bilmem bunları okur mu alex ama şunu bilmeli ki tarih onuda altın harflerle yazdı yazacakta.ondaki tükenmez deha çocuklara örnek olacak.okul defterlerinde,duvarlarda,pankartlarda ve en önemlisi vefakar fenerbahçe taraftarının yüreğinde yazacak adı.hiç silinmeyen bir kalemle.sonsuzluğa not düşmektir bu.

dün gece fenerbahçenin elenmesi üzmemeli hiçbir taraftarı.çünkü bu takım gerçek gücünü bulmuş ve bunu bütün avrupaya göstermiştir.artık geçmişte olduğu gibi korku yok.iliklerine kadar işlemiş bir cesaret ve kendine güven var.nasıl oynaması gerekiyorsa öyle oynuyor fenerbahçe .geçmişte bir gol yediğinde eyvah fark olur mu diye tedirgin olurduk ama şimdi geriye düşsekte bu maçı çeviririz diyebiliyoruz.değişim ve gelişimin başında olan yönetime bu noktada teşekkür borçluyuz.artık avrupada yükselen güneş fenerbahçedir….

siz hiç ŞÜKRÜ SARAÇOĞLU STADI’nı düşündünüz mü?

bir sevgiliyi özler gibi özlediniz mi?

bütün kederleri atıp içinizden

çölde susamış gibi

ayazda üşümüş gibi

o mabede koştunuz mu?

orada her maçta bir sevgi yağmuru yağar

iliklere işleyen

orada bir güneş açar gönülleri ısıtan

orada bir ışık vardır hiç sönmeyen

açılan bütün yüreklere mutluluklar birikir

bir aşk yaşanır orada hiç görülmemiş,hiç duyulmamış

her gönüle yetecek kadar saadet vardır

dışarıdan bakınca gökyüzünü seğreder gibi olursun

içine girince gökten bakar gibi

bütün renkler solar

bir tek sarı lacivert kalır

bütün sesler susar

bir tek FENERBAHÇE yankılanır

ben geldiğini düşünüyorum çoğu zaman gittiğini unutmak için.Gökyüzünü boyuyorum bazen sevdiğimiz renklere,bazen yıldızlarla oynuyorum.Küçük çocukların ellerinden tutup Saraçoğluna götürüyorum.O çocuklar kimsesiz,hepsinin kalplerında sizler gibi olmak var.O çimlerin üzerinde kendilerini görüyorlür,güneşe bakınca.Heyecanlı heyecanlı anlatıyorlar umutların.Derken söz dönüp dolaşıp sana geliyor.Sanki bir anda hepsi hüzne gömülüyor.Acılarda boğuluyorlar.Biri ağlamaklı gözleri doluyor.

-Neden gitti oysa daha ulaşacağı çok yer var gökyüzünde,diyor

-yıldızdan yıldıza atlarken ayağı kaymış başka bir dünyaya düşmüş,diyorum.Çaresizce başını eğiyor önüne.

çocukların kalbindeki umutların rengi sarı laciverttir.Bunu en iyi sen bilirdin.Çünkü geldiğinde umut rengindeydin,daha çocuktun.Yinede kalbinin çayırlarında çocuklar için hala bir park vardır elbet oynayacakları.Çünkü onların kalplarınde bir dağ var,zirvesinde sana olan aşkları sevgileri var.Hepsi düşlürinin peşinden kanat çırpmayı bekliyorlar..

bir kez daha görüldüki ülkedeki futbol düzeni fenerbahçe yi yok etmeye programlanmış.bunca ekonomik büyüme,stad,gelirler,tesisler,yıldız futbolcular fenerbahçedeyken elbette diğerleri yanına yaklaşamayacak.o zaman ne yapmalı fenerbahçeyi aşağı çekmeli.çünkü adil bir yarış olursa aradaki fark dahada açılıp erişilmez olacak fenerbahçe.o yüzden aynı dün gece olduğu gibi bazı uşaklar maçları fenerin rakibi kimse ona verir.yeterki fenerbahçe kaybetsin.oysa kaybettikçe azmi artan bir topluluktur söz konusu.ne kadar keder o kadar bağlılık.bunuda yazsınlar bir yere…..

iki buçuk yıldır fenerbahçe formasını giyen bir futbolcu olmasına rağmen hala bu taraftarı anlamamış olması ne kadar acı.geldiği ilk sezon tavan yapıp ondan sonra yalandan oynayan appiah son yaptığıyla adeta taraftarın göstermiş olduğu sabrı bitirdi.zaten bir yıldır hiç bir faydası olmayan antremanlara dahi çıkamayacak derecede sakat olan appiah yönetimin transfer için gerekli olan adımı atamamasının tek nedenidir.fazladan para koparma,oynamadan para alma gibi yolları denemesi ve koca fenerbahçenin geleceği açısından son derece önemli olan sevilla maçı öncesi transfer yapamamasına neden oluyordu az daha.bu affedilir değil.peki tff bu beklenmedik kararı almasaydı ne olacaktı?kendisi oynamadan para alacak fenerbahçe transfer yapamayacaktı.diyelim ki appiah iyileşti siz zannediyormusunuz ki bu taraftar aynı sevgiyi gösterecek? asla.ve ondan sonra taraftar tepki koyunca mutsuzluk hikayeleri başlayacak.Ve sonuç;binbir umutla alınan sadece bir sene ter döküp sonra verilen sevgiyi istismar ederek son bulan bir hikaye.bu appiahın hikayesi.biz lucianoyu bunun için yazdık kalbimize.ama bu onu anlamaz,dini imanı para olanlar bunu anlamaz.

yıllardır futbolumuzu kaosa sürükleyen zihniyetin sonu geldi artık.giderayak 6 artı 1 uygulaması 6 artı 2 olarak değiştirildi ve sahte bir iyilik misali transfer konusunda sıkıntı yaşayan özellikle fenerbahçeye aklı sıra kıyak yaparak bunca yılı unutturmaya çalıştı.aziz yıldırım ve fenerbahçe uzun süredir verdikleri mücadelede ne yazık ki yalnızdılar.bu onurlu duruş o günlerde kavgacılık uzlaşmazlıkla  itham edilsede sırf fenerin karşısında olmak için ulusoyun yanında yer alanlar bugün ne hikmetse saf değiştirmişlerdir.acaba birilerinin suyumu kesildi,vaad edilen şeyler yerine mi getirilmedi.bunlar yanıt bekleyen sorular.aradan geçen yıllarda herşey herkes değişti.fenerbahçenin tavrı ve duruşu haricinde.zaman kimin haklı olduğunu er yada geç ortaya koydu.