Aşk

En zor kısım yaklaşıyordu.Cem    çok  korkuyordu.Annesinin cesedine bakması  bile içinden bir şeylerin kopmasına yetiyordu.Onu nasıl  torbaya sokacağını düşünüyordu.Korku  ve acı vücudunun her yanını yeyip bitiriyordu.

Esra onun  için çok zor olduğunu biliyordu.Bu yüzden  ona  yardım ediyordu.Onun da ailesi  yok olmuştu ama  Cem’in durumu daha zordu.Cem  ter içindeydi.Elinde torba bekliyordu.Yatak odasına girmeye cesaret edemiyordu.Elleri titremeye başlamıştı.Vücudu sanki sıtmalanıyordu

-Lütfen gel.Bunu annen içinde yapmalısın.Onu burada  bu şekilde bırakamazsın.Hem ben de yardım edeceğim,diye cesaret verdi Esra

Tamam.Evet.Yapmalıyım., diye karşılık verdi Cem boğuk bir sesle.

Elinde  torbayla yatak odasına girdi.Cesede bakmamaya çalışıyordu.Zaten annesinden geriye fazla bir şey kalmamıştı.Sıcak  hava yüzünden ceset.  Çabucak çürümüştü.Koku  dayanılmazdı.

-Bu işi yapmalıyım.Hemen  yapmalıyım,dedi   titrek bir sesle Cem.

Esra  torbanın ağzını açtı.O da  kötü bir durumdaydı.Cesetler  çok kötü kokuyordu.Cemin kafasında şimşekler çakıyordu.Midesine bir acı oturdu.Gözleri kararıyordu.Bu  işin çabucak bitmesini istiyordu.Annesinin  cesedini  bir tarafından tuttu.Islak  ve kaygandı.Ayrıca çok yumuşaktı.Elinden kayıyordu.Cem bir an kusacakmış gibi oldu.Cesedi  sıkıca kavrayarak  torbaya doğru sürükledi.Sonunda  cesedi torbaya sokmayı başardı.Ardından hiç zaman kaybetmeden  kopmuş kolu torbaya soktu.Ağlamak istiyordu.Boğazı düğümlenmişti..Çok kötü hissediyordu.Sanki  bir şey vücudundaki tüm gücü emmişti.Başı  dönmeye başladı.Esra onu kolundan tutarak yardım etmeye çalışıyordu.Cem  hemen  banyoya koştu.Kana   ve ıslak bir sıvıya  (ne olduğundan emin değildi)  bulanmış ellerini  parçalarcasına  yıkıyordu.Ellerini bir çok kez sabunladı  ve yıkadı.Derisi  tahriş oluncaya dek ellerini yıkadı.Kendinde değildi.Tek hissettiği şey     korku  ve  nefretti.Ve bir de  karanlık.Karanlığın yine içerisine girdiğini onu esir aldığını hissedebiliyordu.Yüzüne birkaç kez su çarptı.Çok yorgun hissediyordu.Hiçbir şey söylemeden  kendini  kanepeye attı.Cesedin yumuşaklığı  ve ıslaklığı hala ellerindeydi.Sanki hala  cesedi   tutuyormuş gibi   hissediyordu kendisini.Esra   başında endişeli bir şekilde duruyordu.Tedirgindi.

İyiyim.Ben iyiyim,dedi Cem.

Sesi titrekti.İyi  değildi .Esra’yı  tedirgin etmemek için  bunları söylemişti.Esra  zaten  bu sözlerle tatmin olmamıştı.Hala tedirgin bir şekilde başındaydı.Cem    titriyordu.Gözleri kapanmaya başlamıştı.Uykuya dalıyordu.Uyumak istemiyordu.Yine bir kabus görmekten korkuyordu.Fakat en sonunda göz kapaklarına direnmeyi bıraktı.Esra uyuduğunu görünce biraz  sakinleşti.Üzerine bulduğu  bir kumaş parçasını örttü.Esra ilk defa  ona  acıyordu.Boynuna sarılmak  onu teselli etmek istiyordu.Neden böyle hissettiğini bilmiyordu.

O da karşıdaki kanepeye uzandı.Ailesini düşünüyordu.Ölen babasını.Annesi ve kardeşini.

Kim bilir ikisi şimdi  hangi zavallıları  parçalıyorlardı.Bunları düşündükçe  içi ürperiyordu.

Olanlara hala inanamıyordu.Sanki bunlar   kötü bir kabusun  parçalarıydı.Sanki  bir süre sonra bu kabustan   uyanacakmış gibi hissediyordu.Keşke böyle olsaydı.Keşke uyanabilseydi.Daha önce    korkuyu  bu  kadar yoğun hissetmemişti.Aslında  bu olanların yanında geçmişte yaşadıklarına korku bile denilemezdi.Şimdi ise  içi korkuyla kaplanmıştı.Onun pençesindeydi ve gittikçe artıyordu.Gözlerinden birkaç damla yaş  yastığı ıslattı.Mavi gözleri buğulandı.Dalgalı denizler gibi olmuştu  gözleri.Fırtınalı denizler gibi….

İçindeki korkuyla oda uykuya daldı.