Dün Türk tarihinde acı bir olay daha gerçeleşti. 12 yiğidimizi teröre kurban verdik. Her şehit olayından sonra vatan sağolsun diyorduk. Evet giden bizim evlatlarımız olsun ve vatan selametle kalsın diye düşünüyorduk. Biz bu tavırı takındıkça gördük ki bunun ardı arkası kesilmedi. Ne evlatlarımızın yitip gitmesini engelleyebildik ne vatanımız tam anlamıyla selametle kaldı. Şimdi ise vatan sağolmasın diyelim belki değişen birşeyler olabilir. Biz bunca zaman vatan sağolsun diyerek kadercilik yaptık. Belki de bugün hala şehit veriyorsak ana sebebi budur. Tevekkül edip razı olmak…

Düşünün ki sizi rahatsız eden sivrisinekler var. Hangisi daha mantıklı sivrisinekleri teker teker yakalayıp gözlerine ilaç sıkmak mı? Yoksa bu sinekleri oluşturan bataklığı mı yok etmek? Bize düşen de bu arkadaşlar. Biz bu bataklığı kurutmadan bize rahat uyku yok.

O şehit düşen kardeşlerimizi düşünüyorum. Kimi nişanlıydı belkide kimisi evli. Belkide kiminin çocukları vardı. Ardında bırakıp onca sevenlerini göçüp gittiler öteki aleme. Huzur içinde uyuyunuz biz tek nefer kalana kadar kan döktüğünüz bu topraklara namahrem eli değdirmeyeceğiz. Bu vatan bizim namusumuz ve bu namusu ölene kadar koruyacağız.