Dün Türk tarihinde acı bir olay daha gerçeleşti. 12 yiğidimizi teröre kurban verdik. Her şehit olayından sonra vatan sağolsun diyorduk. Evet giden bizim evlatlarımız olsun ve vatan selametle kalsın diye düşünüyorduk. Biz bu tavırı takındıkça gördük ki bunun ardı arkası kesilmedi. Ne evlatlarımızın yitip gitmesini engelleyebildik ne vatanımız tam anlamıyla selametle kaldı. Şimdi ise vatan sağolmasın diyelim belki değişen birşeyler olabilir. Biz bunca zaman vatan sağolsun diyerek kadercilik yaptık. Belki de bugün hala şehit veriyorsak ana sebebi budur. Tevekkül edip razı olmak…

Düşünün ki sizi rahatsız eden sivrisinekler var. Hangisi daha mantıklı sivrisinekleri teker teker yakalayıp gözlerine ilaç sıkmak mı? Yoksa bu sinekleri oluşturan bataklığı mı yok etmek? Bize düşen de bu arkadaşlar. Biz bu bataklığı kurutmadan bize rahat uyku yok.

O şehit düşen kardeşlerimizi düşünüyorum. Kimi nişanlıydı belkide kimisi evli. Belkide kiminin çocukları vardı. Ardında bırakıp onca sevenlerini göçüp gittiler öteki aleme. Huzur içinde uyuyunuz biz tek nefer kalana kadar kan döktüğünüz bu topraklara namahrem eli değdirmeyeceğiz. Bu vatan bizim namusumuz ve bu namusu ölene kadar koruyacağız.

Ülkemiz açısından zor bir dönemdeyiz. Bugünlerde ülkemiz için geleceğimiz için daha duyarlı ve bilinçli olmak zorundayız. Bu konuda örnek alacağımız kişi şüphesiz ki atalarımızdır. Bir Çanakkale savaşını düşünün mermilerin oluk oluk yağdığı o büyük savaşı… Atalarımız bir adım ötesinde şehadet şerbetini içeceklerini çok iyi biliyordu. Onlar bundan hiç kaçmadılar neden sizce? Kendileri için mi? Tabiki hayır. Bizler için hatta bizim çocuklarımız için…

Bırakalım ırkçılık yapmayı. Kürdü de Türkü de bir değil mi? Herşeyin ötesinde hepimiz insan değil miyiz? Yüce Rabbimizin de dediği gibi Acemin Araptan,  Arabın da acemden hiçbir üstünlüğü yoktur. Üstünlük takvadadır diye buyuruyor.  Madem üstünlük takvadaysa neden bu bilinçle yaşamıyoruz? Mesela benim ablam karslılara evli. Onun düğününde şunu hissettim. Kürdü de lazı da elele tutuşmuş halay çekiyorduk. Dedim ki şu halde bir düşmanlık söz konusu olabilir mi? Anlayacağınız bu düşmanlığı bize empoze etmeye çalışan birileri var. Biz de bunlara kanıp neredeyse kardeş kardeşi kırıyoruz. Soruyorum size ahirette atalarımız biz sizin için öldük peki siz ne yaptınız dese cevabımız ne olurdu? Başımızı mahçup bir şekilde önümüze mi eğerdik? Arkadaşlar gelin Türkü de Kürtüde bir olup bu kardeş kavgasına dur diyelim ve hep beraber terörü lanetleyelim….