yagmur ve rüzgar

                  Dediler ki duyuyor mu sun,yaralı yüreğinde hissediyor musun,kendini yargılayıp dar ağacını kuruyor musun tüm bu soruların cevabını arayan kirli ceketli adam yavaş yavaş yürümekteydi.bir dere kenarında bulunan dev çınara doğru yönelmekteydi.Dev çınarın ömrü gölgesinde var olan bir çok aşkı  görmüştü.ama zıpkın yarasını bir başka bilmekteydi,birlikte bir ömrü yemişler çınarın halkaları çoğalmıştı.adam adımlarını hızı atmak .bir an önce çınarın yanına gidip olayları sil baştan yeniden anlatmak istiyordu.perdeyi aralayıp aşkın inanılmaz güzelliğini  konuşmak istiyordu,hala bir yerlerde gülen yazların eşliğinde  yüreği insan sevgisi ve çoşkusuyla dolu olan ,belki de gamzelerinin içinde kaybolmuş güzel yürekler vardı.

                Yaklaştıkça çınar ağacına mevsimin sonbahar olduğunu anladı.bir baharda başlayan duyguların baharı ve yazı geçip sonbahara  yaklaştığını düşündü.mevsimlerin bir önemi yoktu.nasılsa dünya devir daimden ibaretti.  koca çınarın üstünde bir tek yaprak .içindeki sıkıntıları kara toprağa çalmış tek bir yaprak kalmıştı.o ise son sızının eşiğinde ha koptu ha kopacaktı.gölgesi kocamandı.ve tıpkı bir gülen yazdı .. adam usulca yaklaştı ,çınarı önce kucaklamak istedi.her ne kadar yılların yorgunluğu var ise de şimdiki zamanı öylesine değildi.  çınarda bir gariplik vardı.konuşmaya başladı.hele üstat dur bir hele bugün sende bir gariplik var.yoksa yıllardır kanayan sızıya dur mu diyordun.nice aşıklar el ele tutuşup gövdeme resimler çizdiler sen ise tek bir resim bile yapmadın hep bir sızıdan bahsettin.yoksa yüreğin artık kaldıramıyor muydu.,bana sarılmak istiyorsun fakat bu sarılma başka bir anlam mıydı.bak yukarda tek bir yaprak kaldı.seni bekliyordum .düşmeden seni görmek isteyen sızıntılı bir yapraktı bu.Dinlemeli sin beni koca çınar,bilirsin yüreğimde sızı yağmur ve rüzgarla eşdeğerdir.kah yağmur sel oldu ,kah rüzgar ın karşısına kimse çıkama dı.hayatı inadı inadına sevdi.ey gidi koca çınar çok iyi biliyorsunki dışarıda yapılan resimleri yağmur ve rüzgar siler, yüreğe çizilen resimleri ise kimse silemezdi. dik durman gerek dendiğinde biliyorsun güldüm geçtim kirili ceketimin kirli bedeni ile.sana her gelişimde sızı vardı içimde.hayatın gerçekle ri hep bir başka,, onunla onu karıştırmamasını öğrendim.korkmadım hiç bir olaydan.biliyorsunki yıllarca arayıp taradıktan sonra ardından gelen bir ışık ve saatlerce yapılan  yolcuktan sonra bir çay bile içememenin sızı sıyla döndüm sil baştan hayata ..tüm bunları  akıp giden sızıya bıraktım. her gelen sızının son olacağını düşünerek uyandım yıllarca penceremden senin nasılda direndiğini  imrenerek baktım sana.. sen ise gel bakalım bugun yeni bir gün dedin ,inadına sevmeyi aşkı gercek aşkı bulmayı öğrettin bana.  ağlamayla gecen bir yüreğin kahrını çektin bunca zaman. üzerindeki son yaprağı hadi sal ve son sızı da düşşün toprağa.  

                   Yaşantım boyunca bütün kötü,yanlış.gülünç isteklerin rasyonel resimlerle birlikte ,geçmişten gelen bir istek arzusuyla yandığı ortada olmakla birlikte kötülüklerin  esiri olamadım bu yazılarda. Büyüyü bozmak istediğim anlar olduğunda hep bocalamanın eşiğine geldim.ilk defa bocalamıyorum 2 yarıda söylemek istediklerimi gölgene bırakıyorum.resim de çizmiyorum gövdene, Hey gidi koca cınar ben senin sevginle  yaşamak ve kaybolmak yada düşen son yapragının sızısını hissetmenin , eşiğine gelmenin edasıyla yazdım .yaşanılan olaylar  geçmişte kalmıştır.ben o günlere baktığımda bir tek seni görüyorum koca çınar sen ne kadar yalnız değilsen bende yalnız olmak istemiyorum.hiç bir zaman kaldırımlarda yapılan pazarlıkların tarafı olamadım.aşağılık düşünceler yanında yürek çalan kalpazanlar  eşliğinde, son yaprak yanıma düşşün diyenlerden olamadım.  . .tüm sızı yı kendim bildim kendim yaşadım.,dayanma gücünü bana veren tanrıma şükrediyorum.,sızı nasıl diner onuda zamanın içinde yakalamak olmalı,kan akar sızı gelir.gözyaşı akar sızı gelir,yıl döner sızıda döner.hep bıraktığı yerde kendi kendine sızı devir daim yapar..

                  Artık kendimi sorgulmanın eşiğinde kocaman bir salonun ortasında ,belki de soğuk kış gecelerinin  en çetin geçtiği yerde.sarı sıcak yaz akşamlarının buluştuğu vakitte  tüm sızıları gövdenin yapıştığı gölgendeki kara topraga  bırakıyorum ..Hadi şimdi sal o yaprağı düşsün sallana sallana..her kesin sızı sı kendine..senin gövden kış uykusuna yatmaya hazır olsa da,her baharda yeniden açmayı becerebilse de unutma ki aşıklar yanında olacak sevgiyle.  resimler çizecekler kalem ucuyla.,Daha gencecik yüreğim varken   beni sırtımdan vuran zıpkını artık çıkarmak .kanla revanla ,verdiği sızıya son vermek .zıpkından akan damlalarını  kirli ceketim ile siliyor, tüm sızıları onun cebine koyuyorum.sevgiyle kalın sevdalı dostlar.