yagmur ve rüzgar

Bir adam başı önünde ayaklarına bakmakta.adımları kaldırımların üzerinde gözleri yolun sonunda duran bir akasya ağacını süzmekte.baharın kendini gösterdiği güneşin sıcaklığını hissettirdiği bu günlerde akasya ağacının tüm güzelliği kaldırımları süslemekte.soluk soluğa ulaşmak istiyor bembeyaz açan akasya ağacının güzelliğine tıpkı sen gibi görüyorum onu beyazlar içinde tıpkı sen gibi yüreğinin içinde.aynı sıcaklığı hissediyorum ne kadar uzakta olsan da.tek temennim beklide uzakta gibi duran tıpkı beyazlar içindeki akasya nın çiçeklerini hissetmem gibi sana ulaşabilecek miyim bilmiyorum. İçimde senden izleri olan çiçekleri hatırlıyorum da kendimi kaybediyorum zamanın içinde.umutlarımın hiç dinmediğini görüyorum yolun sonunda.küçük bir tebessümün bile bana yaşama gücünü verdiğinde çok açıktır yalnız olan  yüreğimde.sen bana tanrının sunduğu bir hediye olmalısın..senin yokluğunla gecen onca zamanı yinede sana ulaşmanın verdiği hazı anlatamıyorum yüreğime.seni aramak onca yılın içinde keyifli bir yolculuk sanki.şimdi ise yolun sonunda bekleyen seni gözlerim görmekte.tüm yorğumluğum ğecmekte ve ayaklarım hadi muzo son bir havle can kuvvetiyle koş akasya ağacına demekte.çemberin dışına çıkmak istiyorum beni sarmalayan prangalardan kurtulmak istiyor bedenim kendimce.başımı gökyüzüne doğru kaldırıp baktığımda turnaları görüyor gözlerim.beyaz turnayı izlerken seni aramanın verdiği güç geliyor aklıma.tıpkı bir seher yıldızının rehberliğinde seyyah gibi gezdiğim anlar gelir aklıma.uzak diyarların nasıl yakın olabileceğini imkansızlığın baş döndürücü soğukluğunu yok sayıyorum.işte şimdi özlemlerim depreşti yine.seni aramak istedim elerlim kir pas içindeki ceketimin cebime gitti telefonu elime aldığımda gözümden gözyaşları gelmekte.seni arayamamanın verdiği sonsuzlukta kayboluyorum yine.ve yine aldım kara kalemi elime.vurdum bir mavzer gibi satırların çaresizliğine.bir kaç cümle yazı yazmak seni sende yaşamak aslında.gözlerimi kapattığımda yüreğimizden damlalar akmakta.ağlayan gözlerini sevmek istiyorum.acıyla gecen buhranlı yılları yok saymak istiyorum hayat ertelemeye değmez be akasya ağacı.tıpkı zamanı geldiğinde nasılda bir günde çiçek açman gibi bende yaşamak istiyorum aşkımla derbeder ruhumla.yılın her gününde seninle iletişim kuruyorum yalnızlığımda.umarım bir gün beni anlarsın diyerek umarım yalnızlığında benin gibi bakmaz gözlerin açan çiçeklere.senin özlemle yıkanmanı istemiyorum.sana özlemek yakışmaz artık bunu çok iyi biliyorum.benim özlemlerim tabii ki bana.görüşmek üzere diye bitirilen bu satırlarda seni gözlerinden öpüyorum.dudaklarından öpmeye kıyamadığım gibi.gönlümün güzelinin en güzelini tanrını  onun istediği gibi bir hayatı vermesini diliyorum sana.ben yürümeye başlıyorum akasya ağacına.ulaştığımda ona akasyanın çiçekleri o güzelim çiçekleri konvoyla karşılayacaklar beni bak uzaktan koş muzo son bir hamle diye bağırmakta.gücümü topluyorum geliyorum her nerede olursan  ol yüreğimi yüreğinde yaşamış olarak geliyorum.içimdeki yorgun yılları unutarak geliyorum.gözlerimdeki ıslaklığı silerek gökkuşağının rengarenk çümbüşlügünde geliyorum.ey sevgili aç kollarını ben yine geliyorum sana.ne bir eksik ne bir fazla.