sevgili mirinem saat 8.40 akrep ve yelkovan ın üst üste olduğu zamandır.ve senin elinde bir çerceve bak bakalım pencerye.ne var ne yok diye sorma bana.biliyorum dığşarıdaki çiçek acan bir agaç ile ilğileniyorsun.ama diyorumki sana elelrini uzat bana.bi rçocugun masunlupğunda olsun.belkide sımsıcaktır ellerin şimdi.saat hiç kıpırdamıyor kovalanan akrep ve yelkovan yakalmıştır birbirini.biz ise aynı odanın içinde iki adım ötemde sana yetişemiyorum.ben alışkınım bırakıp ğiden sevdlara.benim bedenim alışktr ihanete.bu yüzden akrep ve yelkovanı hep kıskanmaktyım.özlüyorum onların birbirlerine olan aşklarını.sen ise açan çiçeği damla süsüyorsun.sevgili mirinme.işin aslı şu ben senin hiç gelmeyceğini biliyorum elimi hiç tutmayacak kokumu hiç hissetmeyceksin.bu yüzden hiç sandalyeden kalkmayıp bana bakıyorsun.çıkamıyorsun odandan dışarı.ve ben seni anlıyorum aşkısımm.işte bu yüzden seni kırmamk uğruna.tüm yağmurlarda seni aramama rağmen elimi uzatmak istiyorum ama sen yakalamayaksın onuda biliyorum aşkıısm.bu yüzden yüreğinin serbet olması gerekir.hemde öyle özğür düşünmelisinki bırakmalısın diyorum, ama sen aşkıısmsın ben ardından bakıyorum.sana.çünkü seni bir farklı ğörüyor gözlerim.yüreğin dalgalanınca üzgarda adam ğibi adama gercek bir insan yüreği var seende.sevgili miirnme.akrep ve yelkovan ayrılıyor bir dahaki buluşma vaktinde.ama öpüyorlar  gönülden birbirlerini.saat 8.41 mirinem.ve benim ğözlerim onların aşkını seytretmekte.ya senin gözlerin nere bakmakta hadi söyle aşkısı gecenin hafifece lerleyen saatlerinde yüreğin uyumamaısssa hadi söle bekliyomu beni yüreğin.seninlemiyim yine bu akşam.ben seni yaşıyorum mirirnme.nasıl bilmiyorum ama seni yaşıyorum iştye.inat değilim ben ben sadce senin ğüzel ve özel dünyada belkide çok sıradanım.belkide isstediklerini veremiyrum.saat 8.41 mirinem öpüştüler ve ayrıldılar işte bi,r dahaki buluşma vaktinde