saat 8.38.ve sen hiç kalkmadan bana öylece bakıyorsun.kendi kednine söylenip bu bileti kesiyorsun.kalkıpta ne var yok bile demiyorsun.ben ise sana yazı yazmanın bedelini ödüyorum.o bedelki yaşamda ödediklrimin yanında hiç kalır.seni senden çalanlar bile anlayamaz onu.vuslata daha çok varken.içinde bulunduğum durumu hiç anlamya çalışamzken kalkıp yanına gelmemi istiyorsun işte odada iki adım var ve sen kalkamıyosun.ben seni sadce seyrdedenbiliyorum.dışarda cama vuran yağmur var.ve her yağmurun tanesinde uzak diyarların güzel insanı bulunmakta.ama sen yinede nefes lamdan soruları argd arda soruyr.aynı anda çalan gelen 3 teli bie anlamıyosun.ve ben sana söylerken diğer teli alğılıyorsun..sana söylendiğini düşünüyorsun.komutnaın ayk izlerini hiç ğörmüyosun birleri seni camdan takip ediyor.ayak izlerin kendinde değil camdan gceye rest çekiyor.gelmenle zincirleir geren komutanın gelmesi bir oluyor.ya seninle yok olacagım yada komutanı bekleteceğim.ben sabırlı davranıyorum.ama komutanın ayak izleri darağacına beni ğötürmekte.sen yerinden kalkmıyor dışardıda duran dut agacına bakıyosun.sallanan ipin mriin için oldugunu görmüyorsun mirin susumak zorunda çünkü snein dha ayğa kalkma vaktin var.gecenin içinden esen rüzgara dokunma vaktin var.ve saat geceye ramak kalmış ken sen tüm dünayayı yıkıyosun. ancak 8.39 da.kilitlrnmiş.ben seni aynı odaya oturttumki hiç yerinden kalkamayacgını bile bile yzı yazmayı gönğlden istedim.gelmelirim gitmeelrim olamdı.m sen hep öyle yorum yaptın neyse aşkısımm seninde dedğin ğibi boş ver benim luğatımda yok ben aynı odanın içinde yazarım sen canını sıkma mirinem.bu yzıyı düzeltmeden yayınlıyorum kime ne benim yazım değilmi.daha çok var düzeltirim bir anra nasılsa ben okyuyuop ben yazcam öle değilmi mirinem