HER YERDE SEN

saat 8.40 dan 8.41 ye giderken akrep ve yelkovanın buluşma randevusu son bulmuş ve bir dahaki randevuda ğörüşmek üzere öpüşmüşler aşkıısnın içinde mirinem bak diyorum pencerenin kenarından başını çevir saatte bak biz seninle akrep ve yelkova kadar bile olamıcazmı.iki adım ötemde olmana rağmen  sana dokunamacammı.canım sevgilim diyerek seni ordan kaldıramıcammı belki susuuyorum pencereden öteye baktığında ne ğörüyosun hadi anlat bana.sevgili mirim aşagıda oynayan çocuklar va ellerinde bir top havaya fırlatıyorlar.çocukluğum aklıma geliyor bende böyle sevecenli, bir günde koşuyordum topun peşinde.ve çiçek lerin içinde süzülürken birden bire gelen arabayı hatırlamassın sen.beni bu tekerlekli sandalyeyeye oturtan o başı boş araba işte.bak yine daldım uzaklara .sevgili mirinem biliyosunki ben o yıllarda yanında yoktum ve seninle yaşamadım, seni senin anlattıkların ile biliyorum.ben sonra ikimizi kapattılar bıu odaya bu odada tanıdım seni seni dinledikçe ruhunun ğüzelliğini görüyor bedenindeki çocuksu duyguları yaşıyor senin gözlerin ile dünyayı ğörmek istiyorum.biliyorsun benim pencerenin  yanına yaklaşmam yasak.fazla ışık gelmesi demek gözlerimle bir daha seni görememem demek.senin isee ğörmende sorun yok.istediğine bakarsın istiyosan begenir ve yaşarsın.ben senin gözlerinin getirdiği bulutu ardındaki gökkuşağını sen söylersen sana anlatabilirim.bu işin orta yolu varmıkı aşkıısm.çocuklara dikkatili olmak gerekir desende kimse hayatın rengini secemiyor aslında.nasılkı bize sormdadılar yaşamak istermisin diye.şimdide sormasınlar artık kiminle birlikte sin diye.ben seninle aynı odanın içinde aynı aşkı tüm benliğimle yaşamaya hazırım yeterki sen kalkma yerinden ellerimle dudaklarına doğru bir öpücük ğönderrirm.yeter senden gelen kokuyla bana aşkısının ruhu içinde.bana yeter be aşkıısm yeterki sen kaşımda ol.sevdalı yüreğime sevdalanan kalbime birazcık yağmurun ardında gelen ğüneş ol.belki bir mucize olurda kalkarsın yerinden ve bizde gideriz biraz kendimize kendimizi yaşarken ve saat 8.42 mirinem akrep ve yelkovan el sallar kendince hoşçakal nmirinem derken.sen biricik aşkımsın sevgili mirinem.

sevgili mirinem saat 8.40 akrep ve yelkovan ın üst üste olduğu zamandır.ve senin elinde bir çerceve bak bakalım pencerye.ne var ne yok diye sorma bana.biliyorum dığşarıdaki çiçek acan bir agaç ile ilğileniyorsun.ama diyorumki sana elelrini uzat bana.bi rçocugun masunlupğunda olsun.belkide sımsıcaktır ellerin şimdi.saat hiç kıpırdamıyor kovalanan akrep ve yelkovan yakalmıştır birbirini.biz ise aynı odanın içinde iki adım ötemde sana yetişemiyorum.ben alışkınım bırakıp ğiden sevdlara.benim bedenim alışktr ihanete.bu yüzden akrep ve yelkovanı hep kıskanmaktyım.özlüyorum onların birbirlerine olan aşklarını.sen ise açan çiçeği damla süsüyorsun.sevgili mirinme.işin aslı şu ben senin hiç gelmeyceğini biliyorum elimi hiç tutmayacak kokumu hiç hissetmeyceksin.bu yüzden hiç sandalyeden kalkmayıp bana bakıyorsun.çıkamıyorsun odandan dışarı.ve ben seni anlıyorum aşkısımm.işte bu yüzden seni kırmamk uğruna.tüm yağmurlarda seni aramama rağmen elimi uzatmak istiyorum ama sen yakalamayaksın onuda biliyorum aşkıısm.bu yüzden yüreğinin serbet olması gerekir.hemde öyle özğür düşünmelisinki bırakmalısın diyorum, ama sen aşkıısmsın ben ardından bakıyorum.sana.çünkü seni bir farklı ğörüyor gözlerim.yüreğin dalgalanınca üzgarda adam ğibi adama gercek bir insan yüreği var seende.sevgili miirnme.akrep ve yelkovan ayrılıyor bir dahaki buluşma vaktinde.ama öpüyorlar  gönülden birbirlerini.saat 8.41 mirinem.ve benim ğözlerim onların aşkını seytretmekte.ya senin gözlerin nere bakmakta hadi söyle aşkısı gecenin hafifece lerleyen saatlerinde yüreğin uyumamaısssa hadi söle bekliyomu beni yüreğin.seninlemiyim yine bu akşam.ben seni yaşıyorum mirirnme.nasıl bilmiyorum ama seni yaşıyorum iştye.inat değilim ben ben sadce senin ğüzel ve özel dünyada belkide çok sıradanım.belkide isstediklerini veremiyrum.saat 8.41 mirinem öpüştüler ve ayrıldılar işte bi,r dahaki buluşma vaktinde 

saat 8.38.ve sen hiç kalkmadan bana öylece bakıyorsun.kendi kednine söylenip bu bileti kesiyorsun.kalkıpta ne var yok bile demiyorsun.ben ise sana yazı yazmanın bedelini ödüyorum.o bedelki yaşamda ödediklrimin yanında hiç kalır.seni senden çalanlar bile anlayamaz onu.vuslata daha çok varken.içinde bulunduğum durumu hiç anlamya çalışamzken kalkıp yanına gelmemi istiyorsun işte odada iki adım var ve sen kalkamıyosun.ben seni sadce seyrdedenbiliyorum.dışarda cama vuran yağmur var.ve her yağmurun tanesinde uzak diyarların güzel insanı bulunmakta.ama sen yinede nefes lamdan soruları argd arda soruyr.aynı anda çalan gelen 3 teli bie anlamıyosun.ve ben sana söylerken diğer teli alğılıyorsun..sana söylendiğini düşünüyorsun.komutnaın ayk izlerini hiç ğörmüyosun birleri seni camdan takip ediyor.ayak izlerin kendinde değil camdan gceye rest çekiyor.gelmenle zincirleir geren komutanın gelmesi bir oluyor.ya seninle yok olacagım yada komutanı bekleteceğim.ben sabırlı davranıyorum.ama komutanın ayak izleri darağacına beni ğötürmekte.sen yerinden kalkmıyor dışardıda duran dut agacına bakıyosun.sallanan ipin mriin için oldugunu görmüyorsun mirin susumak zorunda çünkü snein dha ayğa kalkma vaktin var.gecenin içinden esen rüzgara dokunma vaktin var.ve saat geceye ramak kalmış ken sen tüm dünayayı yıkıyosun. ancak 8.39 da.kilitlrnmiş.ben seni aynı odaya oturttumki hiç yerinden kalkamayacgını bile bile yzı yazmayı gönğlden istedim.gelmelirim gitmeelrim olamdı.m sen hep öyle yorum yaptın neyse aşkısımm seninde dedğin ğibi boş ver benim luğatımda yok ben aynı odanın içinde yazarım sen canını sıkma mirinem.bu yzıyı düzeltmeden yayınlıyorum kime ne benim yazım değilmi.daha çok var düzeltirim bir anra nasılsa ben okyuyuop ben yazcam öle değilmi mirinem

Sevgili mirinem pencerenin kenarından sallana salla na hadi kalk yerinden .bak gücsüz ve dermansız kalıyorum.içimdeki özlem fırtınaları susmuyor seninle konuşmak istiyor.parçalanan yüreğime yuva kuruyor mermiler.gece olmuş gün batmak üzere anlatıyorum sana beyaz sesim ile.kelebeklerim ölmeden birer birer çığlık çığlığa haykırsam da döksem içimi sana sus diyor işte bu gönül.pencereden esen esinti saçlarını yalayıp yüreğime doğru kaydığında mis gibi gelen toprak kokusu eşliğinde hüzün kapladı işte benliğimi.benim sevgilim yanımda değil niye diye sormak istediğimde sus diyor bir care gönlüm işte.yapa yanlız yüreğini yüreğime koydum ikisi buluştu zamanın efendisi ile kendince sakince bunu söylemek istiyorum ama yine olmuyor sus diyor gönlüm.dışarı çıkmak istiyorum odadan dışarı çıkmak ama seninle burada soluduğum hava gibi yok dışarıda.dostlar geliyor aklıma sıralamak sormak istiyorum herkesi ama seninleyim yetiyor bu dünya demek istiyorum.karanlığıma güneş,umutsuzluğuma umut olduğunu görüyorum ve sana söylemek istiyorum ama gönlüm sus diyor yine bana.dünya yalan dünya ne kadar da yorgun düşürdü bizi,yalan dünya tutmayacaksın ellerimizden bıraksana bizi kuytu köşelere demek istiyorum ama gönlüm yine sus diyor işte içim çağla çağla sana akmak istiyor havaya kaldırıp atmak bir ucurt ma gibi gökyüzünde kaybolmak sonsuzluğa doğru uçmak istiyorum ama gönlüm sus diyor bana gönlüm susmak istemiyorum ben mirinem aşkı bulan bu yürekte elini uzat hadi tutmak istiyorum .sen dudağında gülümsemelerinle bakarken bana ben gece aleminde olmak istemiyorum bilakis seni yaşamak istiyorum artık sevgili mirinem.beni bu kösede yalnız bırakmayacağına inanıyorum ama buna karşı yine sus diyor gönlüm.bak saat 8.38 olmuş ama saate bakmak istemiyor bu gönlüm zamanı okumak istemiyor sus diyor gönlüm.dilden dile fermanların yazıldığı bu anlarda  şahidim yok biliyorum ama yinede sus diyor gönlün bana.

Sevgili  mirinem bak saat 8 36 sen hala ordasın. pencerenin yanından kalkıp artık yanı başıma oturmanın zamanı gelmedi mi.bu odadan esaretten çıkıp bir sahilde yürümenin vakti gelmedi mi ,hep susuyorsun bana bişi anlatmıyorsun bu içimizdeki yanlızlığın bir nebze olsun kokunu duymayla bitebileceği anların yaşama vakti gelmedi mi.hayatımın içine geldin yüreğime oturdun ,beklenmeyen bir anda gecenin sessizliğinde yanıma gelmiştin.aniden davetsiz bir misafir ğibi duygularım seninle olmak isterken seni davet etmeyi ne zaman olacağını gün ve gün beklerken çat kapı açıp işte buradayım mirim dediğinde yüreğim bir çocuğün sevinmesi gibi nasılda sevinmişti.sen tüm masunluğunla çat kapı içerdeydin ve benim yüreğim adata sana sarılmanın mutluluğunu yaşıyordu.şimdi ise günden güne sana alışmanın korkusunu yaşıyorum.sana alışmaktan çok korkuyorum.çünkü sen bambaşka bir mevsimin bambaşka çiçeğisin.adı aşk mıydı bu alışkanlığın.aşk beni ansızın hiç ummadığım anda kalbimi yakaladı.ben senin gibi duygulu olabilenle konuştum nede yan yana oldum.senin yüreğin tutsak bir sevda gibi uzun süre uçmayı bekleyen bir yaralı kuş gibi günden güne ucuyor dun yüreğime. Biliyor musun sevgili mirinem sana söylemeden edemiyeceğim.bak bana gözlerime bak.pencereden bir al gözlerini dalgaların girdabına bakmaktan vazgec.beni dinle hele.bilmem anlayabiliyor musun,bir gün bu rüyanın bitmesine izin verecekmi sin.yoksa hep benim yanımda karşımda mı olacaksın.bu ilişki nin akıbetini ve sonunu nasıl hissediyorsun.ben kendi adıma söylemek istiyorum.şiirleri kokusu sende başka.kadehleri karşılıklı tokuşturmak bambaşka.ben duyguları hemen hissedebiliyorum.bazen bir çok şişeyi devirir, sessizce yatarım. ama senle daha ilk şişede seni yaşamaya başlıyorum.kalbime söz geciremiyor karşında ayakta duramıyor bir sarhoş gibi seni yaşamaya başlıyorum işte bunu adı aşkın ta kendisi.ruhumda benliğimde karşımda durduğun müddet ce seni yaşayacağım özleyeceğim.ya sen buna bunca uzaklığa rağmen dayanabilecek misin.yoksa çaresizliğin içinde başkaldırıp bir gün çekip gidecek misin.hani yakarım diyordun ya işte o zaman yakarsın beni sevgili mirinem.senle gelen hüzne bile razıyken gidegin günü düşünmek bile istemiyorum.beni benle bırakıp gideceğin günü aklıma getirmiyorum.evet korkuyorum sana alışmaktan.ama vakit daha erken gideceksen şimdi git yüreğimi dağlamadan.yada karşımda dur sadece sana yazacağım bu satırları başka bir beklenti olmadan.kalbimin içinde seni hissediyor tamamen seni yaşıyorum.eğer karşımda oturup benle konuşacaksan öğret bana sevginin aşkın tendeki kokusunu.yılar yılı gecsede senede bir gün de olsa bu teni yaşamayı öğret bana bunları mirinem.yalansız yanlışsız yaşayarak hissederek.saat 8.37 oldu mirinem.zaman ne kadarda hızlı ğeciyor.diimi aşkısımm.hadi gözlerime bak ve anlat şimdi öğret bana mirinem.