seni uzaktan seyretmek

Dün gördüm seni yıllardan sonra

miray

Bırak dilim lal olsun, gel diyemesin
Bırak yediveren güllerim solsun
Yağmur damlaları aşkı alıp götürsün

Daha fazla canlar yanmasın
Daha fazla gözyaşı akmasın
Sen yoluna
Ben yoluma
Bırak
İki arada kalmasın aşk

miray

izinsiz bir aşk düştü

izinsiz bir aşk düştü
Hayatımın tam orta yerine,yaş otuzbeş ti
Soramadım,sorguluyamadım,anlayamadım
Almak istemedim,kapattım tüm kapıları
Ne kadar yok,yok desem de
Yüreğimin en güzel köşesine taht kurdu
Islandı,üşüdü,ağladı,acıdı
Lakin pes etmedi
Aylar,yıllar geçti sevdam oldu
Malabadi’de hüzün
Ankara’da huzur bulsa da
Zamana yenik düştü,Kırklardağın’da türkü oldu

miray

ağlama hayat..

’’Deniz düş’’lerin
Mavi limanların
Uçsuz bucaksız kumsalların
Martılara anlattığın masalların
Tutacağın yürek sözlerin vardı..
Hepsi masalmış meğer
Bak şimşekler çakıyor yüreğimde
Acımasızca darmadağın
Param parça serpiliyor
Aşk dört bir yana
Yer-gök bir daha
Ayrılığın,yıkılmışlığın
Yasını tutuyor..Yitik aşk’a ağlıyor
Ağlama hayat,tutma yasını
Bırak yalancı sevdalar ağlasın
Karalar bağlasın…

miray

Sessizdi..sakindi..
Bilmem kaç yıllık yaşanmışlığın izleriydi
Eskisi gibi akmıyordu sular artık
Sönmüştü gençlik ateşi
Fırtınalar,sarsıntılar sıradanlaşmıştı
Sessiz dinginliğe bürünmüştü beden
Yaşamın ağrılığı ruha çöküyordu an ve an
Acının adı yazılmıştı,tutulamayan sayfalara
Silinmeyen,silinemeyecek izler di emanet kalan
Yaşamak sanattı,bense basit bir figüran
Sessiz oyuna eşlik eden…

miray

sevdam önce yetim kaldı
sonra öksüz

sokaklar da öyle
odam da
bıraktığın gibi
bıraktığın yerde
sessiz
sensiz

düşlerime konuk edemiyorum artık seni
biliyorum
istesem de gelmeyeceksin belli
ayrılığa direnecek halim kalmadı benim
defterimden siliniyor birer birer
sana adadığım şiirler
yüreğimden siliniyor resmin
bakışların
sabahlara özlem duymuyorum artık
karanlık başladığı zaman
başlıyor kalbimin ağrıyan
ağlayan yanları
biliyorum fazla vaktim kalmadı
odam aşk mezarlığı
ruhuna gülümse

arif toprak ekim/05

yüreğine sağlık üstat

noktasın..nokta
vicdanı kara gecede
gururu hapsettim en kuytu köşeye
aşk’ın celladı olmasın
umut kapıları kapanmasın
yıllara kahredip,ah lar kalmasın
akmasın diye, damla damla
yüreğimin gözyaşları
uzanan ele son kez
uzanmak istesede elim
dikenleri battı tutamadım
kahrettim, hapis olmuş gurura
kimdin ki sen
kim oldunda ne saydın kendini
saydığın diline dolanan yalanlar
bir,iki ,üç…
sayma boşuna dünyanın merkezi değilsin..
yetmiş milyonda kaybolan noktasın..nokta
miray

Gecenin ,karanlığının yüzüsün
Tan vakti,gece kavuşunca sabahına
Kaybolursa aynada ki yüzün,korkarım
Yalan dünyanın ziftlenmiş yollarına basarsam
Yapışır acının diğer adı
Ne olur dokunma bana incinirim
Olmasın yüreğin,yüreğimin sığınağı
Kabuğumda mutluyum,dünyam küçük
Aşk’a dair hiç!!Yaşama dair yapacak çok şeyim var
Üşüyen çocuklarım var ısıtacak
Titreyen ellerim var tutacak
Riya kol sarmışken dört yana
Yılların koyduğu engellere takılır düşerim
Ne olur dokunma bana,incinirim
Olmasın yüreğin,yüreğimin sığınağı

miray

Korkuyorum..Sensizlikten korktuğum gibi..
Üşüyorum…Gidişinden emanet kalan yalnızlık ısıtmıyor sevgili..ısıtmıyor üşüyorum…
Unut diyorum yüreğim unut..
Mühür vur gidenin sevgisine..
Anlıyorum ki,aşk’ı değil seni unutuş daha çok acıtıyormuş..
Yalnızlığı ve sensizliği bana öğretmeliyim..
Kokunu,sesini sana ait ne varsa sıradanlaştırmalıyım…
Bana..seni borçlusun
Bana..yılları borçlusun
Şimdi kanadı kırılmış kuş gibiyim
gidecek kalbi olmayan
tutacak eli olmayan yaslanacak omuzu olmayan..
Sensizliğe sürgün,yanlızlığa mahkum edilmiş bir kadınım şimdi…
Sense firari..
Payıma düşürdüğün buymuş hayat…saolll
Oysa yaşadığımızdan fazla yaşayacak umutlarımız vardı…
miray

Bak sevgili bak yine darmadağınım sayende…Öyle engeller koydun ki aşkım’a…Öyle duvarlar ördünkü aşılması imkansız olan…Oysa sana ne çok güvenmiştim kendimden çok…Canın canım olmuştu..Can cana zarar vermez değil mi?Neden peki neden verdin uçurumun kenarına ittin..Herşeyin varken neden bir hiç’e gittin…En büyük darbeyi insan en sevdiğinden görürümüş ..niye değişmedi bu kural ..Tarih yazmak isterken tarihten silinmek niye sevgili niye?Bişey daha öğretti bu sevda…güvenmemeyi…nasıl yaşayacağım şimdi güven olmadan bu hayatta kime güveneceğim…. güvenebileceğim..Yazık!!!!kurduğun dağları korumayı beceremedin….diğer sevdalardan ne farkı kaldı….neden sıradanlaştırdın…Yıllara meydan okumuş bir aşka neden depremler yaşattın…Aldıkların verdiklerinden daha bi acı oldu sevgili..
Aşk’a sahip çıkamdın anılara çık,çık ki tutunacak bir dalın olsun…harcama anıları…
Bir zamanlar söylemiştim…anılarımızı umutlarımıza basamak yapalım..beceremedin beceremedin…
Ağacın toprağa sımsıkı sarıldığı gibi sana sarılmak suçmuy du?Son yaprağı düşürmemek için sarf ettiğim çabalar boşunamıy dı?O kadar cevapsız sorular varki….senin cevap vermediğin…ve benim cevap alamayacağım….
Yüzüme bak ve söyle cesaretin varmı?Bahanelerin arkasına gizlenme ,yaptığının arkasında durman en büyük onurun olur unutma!!!!
Sen seçtin sen yaptın bu hayatta yaşanacak en kötüyü yaşattın…
Git ve mutlu ol diyemeyeceğim…
Git ve unut da diyemeyeceğim….her anı hatırla ki…acısını içinde yaşa…

miray