emlakbankkonutları

Artık sonuna geldik. Sonsuz olacağımızı söyleye söyleye bitirdik kendimizi.
Deli gibi sevdiğimizi söyleye söyleye bitirdik.
Oysa ben gerçekten sonsuza dek sevebilirdim seni, hem de deli gibi.
Ama artık bitti.
Şimdi içimde büyüttüğüm o masum bebek olmadığını biliyorum. Şimdi bana yaptıkların için kendimi
kandırmaktan, kendime seni affettirecek bahaneler bulmaktan, seni her zaman kalbimde, kalbime karşı
koruyup kollamaktan vazgeçiyorum. Sana duyduğum o anne şefkatinden vazgeçiyorum.
Bir aşk değil bir savaştı yaşadığım. Fark ediyorum.
Kendimle savaştım ben. Kendimi sana inandırmak için zorladım. Gelmeyişlerine, sevmeyişlerine,
yalanlarına kendimi ikna etmek için, senin sevginle kendimi kandırmak için, bir masalı yaşadığımıza
inanmak için savaştım.
Kendime yenildim sonunda. Sana değil.
Şimdi içimdeki bu savaşı bitiriyorum.
Bir gün bu savaşın biteceğine, sevginin buna değeceğine olan inancımı, gözlerindeki sahte aşkı
bırakıp ellerine, kendime sadece yaşamımı alıyorum. Sensiz yaşanmayacağına inansam da, senden
hayatımı ayırmakta zorlansam da, artık seninle savaşmaya güç bulamadığım yaşamım ellerimde,
gidiyorum.
Senin galip başladığın bu aşkta, yenile yenile seni yenmeyi öğrendiğim bu savaşta, seni içimde
bitiyorum.
Artık bitti kendimle savaşım.
Yenildin içimde;
Ben -bir- im artık.
Sen sıfır!
-Biz- bittik artık,
Git biraz da başka yürekleri kır

Bir duygunun esiri aklım, sadece delicesine yaşamak var seni seninle. Özgürlüğün pençesinde kıvranırken düşüncelerim hep sen varsın düşüncelerimde. Sen, gözlerimdeki hayal, bakışlarımdaki tutarsızlık, sen gecem, sen gündüzüm gibisin. Bir yolun başındaki kararsızlığımsın. Başlamak istediğim ama bir o kadar korktuğum bir yol. Seni istiyorum geceler boyu karşımda, korkmadan dokunmak sana. İçimdeki yangınların ötesinde sarılmak hiç bırakmamacasına.

 GİT…

 Git artık sen bana çok gibisin. Kahvemin kokusuna sinme, aynada seni görmek istemiyorum. Sesini de al git başımdan. Gecelerde seni istemiyorum.
Yok, hayır GİTME…

 Gidersen yıkılır bu gönül. Seni ister, sarhoş bir eda ile bakarken başkalarına. Yok, GİTME. Her şey senin olsun, sen bende kal lütfen. Beni bırakırsan paramparça olur dünyam. Kurduğum sırça köşk yıkılır hayallerimle birlikte.

 Ama hayır GİT.

 Git ki sana alışmışlığım son bulsun. Artık kokunu burnumda hissetmek ve bununla yaşamak istemiyorum. Aldığım havaya seni sığdırmak, yediğim ekmeğe sen gibi bakmak istemiyorum. Al anılarını da çek git benden.

 GİTME…

 Gitme gidersen yok bedenim, ben yokum. Canımda can gibisin. Senin gitmen benim yok olmam demek. GİTME bedeli neyse ben yine öderim.

Olmiyê,
Yazamiyem.
Türk’çem de eyi degil,
İki arada bir derede qalmişem.
Kürt’çe düşüniyem olmiyê,
Türk’çe düşünüyem heç olmiyê.
Seni nece düşüniyêm,ben de bilmiyem.
Bir baxiyem aqlımdasın…
anliyem ki,
sen bütün dillerde düşlerimdesin.

Hem,
sevmax zor bir iştir.
Yürek ister.
Bax ben seviyem.
Bu yetmez mi?
İlle de dağa mı vurmax lazım?
anlamiyem…!
Bax ne qeder yürüyüş olsa hepsine gidiyem.
Vurup qıriyem.
Artıx ölüm vız geliyê bana.
Zaten ben yaşamiyem ki…!
Bekliyem ki,bir xilaport qopsın.
Tümünü xişliyêm.
Belkim cesareti yox diyisin,
Sana yeminle diyem,
Geçenlerde,heç sebepsiz indirmişem
bir polês erebasının camlarini.
İçim rahatlamiş.
Neden mi?
Ben de bilmiyem.
Beklim de senin için….!
Xatirlisen?
Sen bana “özgürlük,vatan,” diyidin,
bense,
siye aşığım diyidim.
Anlamiyorum diye xayiflanêrdin,
qızêrdin.
Heqliymişsin,xiyarın tekiyim.
sevmax için bir nedenim bilem yox!
sensiz olmax neyse ne,
amaçsız olmax qoyiyê …
Sen dağlara gittin,
ben sokaklara döndüm.
Hangimiz haqlı bilmiyem.
Artıx deliriyem.
Söz veriyem siye,
Ağlamayacağım bir daha.
Eger bir daha göremezsem seni,
aha yaziyam şuraya,
and olsun
ölümü öpecek bu şehir.

Git…
Öyle bir git ki gidişin yıkmasın beni…
Öyle bir git ki gidişin akıtmasın gözümde ki seli…
Öyle bir git ki çığlıklarımla uyandırmayayım içimde ki depremi…
Ve öyle bir git ki beklemeyeyim bir daha seni…

H ıhı sana diyorum…

Hadi git,durma…
Yüreğini de sakın bende bırakma…
Yokluğunla iki yürek ağır gelir bana…
Ben bu aralar taşıyamayacak kadar yorgunum da…
Bilirsin yüreğin yüreğimdir yoksa…

Başka bir şey yok sanırım, serbestsin.

Ya hadi git…
Daha ne bekliyorsun, hakaret etmemi mi?
Yoksa gitme diye haykırışlarımı mı?
Ama yo,
Bu sefer hiçbir şey demeyeceğim sana…
Bu gidişin diğer gidişlerine de benzemeyecek hatta…
Susacak istesen de istemesen de
Bu deli yürek…

İstersen deneyelim…

Hadi koş git..
Susmazsa şayet bu yürek…
Tüm gidişlerin bileti benden sana gelecek…
Hiçbir bedelde ödenmeyecek.
Tüm hesapları ceza olarak deli gönlüm ödeyecek.
Ama eminim bu sefer
Seni de beni de şaşırtarak susacak bu yürek…

Evet seni bekliyorum..

Yolun açık olsun, git…
Tüm yolların asfaltlarını yıkadım göz yaşlarımla…
Tertemiz bir yolda bir yeni sayfa açmanda kolaylık olsun diye sana…
Ruhların acı çığlıklarını da susturdum bak
Nasır tutmuş parmaklarımla…

Bana saygın azcıcık varsa…

Durma git…
İlerle yolunda kendinden emin bir tavırla…
Bakma bile dönüp de arkana…
Kim ki arkamdaki bakayım de, de öyle git…
Yoksa sen daha çok gitmeye çalışırda
Gidemezsin.

Ben olacaktım ki gidişimle yıkıp, savuracaktım ortalığı..

Sende öyle yap da git…
Alınmam hatta ağlamam da korkma…
Aman beddua da uzak olsun benden, onu da demem meraklanma..
Ama mutlu ol demeden duramam bak ondan da haberin ola…
Ben mi çok iyiyim, deli misin sen…
İyilik değil bende ki saflık, safım ben…
Hatta senin deyiminle kocaman bir aptalım işte…

Kendime ettiğim hakareti de duydun…

Hadi bu sefer git…
Yalnız çabuk ol, yoksa yoksa…
Yoksası bana kalsın be adam işte..
Daha fazla konuşturtup tüketme beni…
Gidiyorsan git işte…

Doğru duydun git…

Git dememem için bir sebep mi var yoksa…
Gitmek için gelmiştin zaten bana…
Ve vaktin de dolduğuna göre artık…
Uzatmanın da manası yok…
Durma git…

Demek gitmiyorsun, peki o halde…

Ben gidiyorum,
Senin olmadığın başka şehirlere…
Yapamam mı sanıyorsun.
H ıh, yanılıyorsun.
Bak bu sefer sen küçülüyorsun…
Kurumuş ekmek misali un ufak oluyorsun.
Terk edilmenin acısını yavaş yavaş damarlarında hissediyorsun..

Zavallı şey nasıl da perişansın öyle,bir zamanlar bende böyleydim işte…

Gitmeme az bir zaman kala…
Bana masal okuyup durma…
Masal dinleyecek yaşı çoktan geçtim ben…
Romanlar bile yalan oldu adeta…

Bana seçenek bırakmadın sevgili…

Gidişi,
Her zaman ki gibi senin yapmanı istedim ama
Bu sefer giden ben olacağım galiba…
Kahretsin yapamıyorum…
Vazgeçiyorum ben.

Ama bu vazgeçiş tahmin ettiğin gibi değil…

Bu vazgeçiş,
Gitmekten değil,
Kaçmaktan değil sevgili…

Bu vazgeçiş,
Seni deli gibi sevmekten,
Yüreğimi yüreğine sürgün etmekten.

Orda mısın?

Ruhların çığlıkları uğultu yapıyor kulağıma…
Seni duyamıyorum sevgili….
Rüzgarlar tozlarını savuruyor simama..
Göremiyorum seni….

Artık…

Gitme vaktim geldi sevgili…
Sessiz gidişlerimle
GİDİYORUM.