selam

7 Nisan 2008 Pazartesi | Kategori: Kadın | Etiketler : insan | İhbar Et
(0 Oy, 5 üzerinden 0 puan )
Loading ... Oyunuz Gönderiliyor ...

Tüketilmiş bir sevdanın ardından dökülen göz yaşlarım beni geçmişimden arındırımazdı. Öğrenmeliydim geçmişimle yaşamayı, her günüme taşımadan. Sorgularım, acılarım ancak acıtmaya yarıyordu beni rahatlatmak yerine. Güzel günlerin habercisi olmalıydı açan her güneş, günün aydınlığına uyandığım her sabah. Fakat gücüm yok, bitkin, nereden başlayacağımı bilemez bir hal içindeyim. Ne yapmalıyım? Kendime önerilerim olabilmeli. Acılara karşı direncim, aciz kaldığım duygularım, yaşadığım her  farklılıkta kendimi keşfediyor-du-m. 

Biliyorum bu yaşam benim, ben şekillendirmeliyim. Rutin içinde değişen güzellikleri görebilmeli, aslında  bir anımın bir diğerinin benzeri olmadığını bilmeliyim. Kendimi yenileyebilirim böylelikle. Neyi bildiğim neyi bilmediğim çok önemli değil belki, ne olduğum ne olmak istediğim önemli.

VE

Ben,

hoş görü yörüngesinde mutlu bir birey olmak istiyorum. Merkezi insan olan.

SELAM.

 

Yorumlar

Yorum yaz

Yorum yazmak için Giriş yapınız