mavi zaman

Gündüz yaşayamadığın hayatının en güzel paylaşımıdır kendinle başbaşa; Gece. En saf halin, en sen halindesin. Ne maske var acıyan yüreğinin yansıması olan yüzünde, ne saçının dağınıklığı, ne pijamanın buruşukluğu umurunda gece yaşayan senin. Kendine bile itiraf etmeye korktuğun, olmamasını dilediğin yanlarını bile severek paylaşırsın; gece de kendinle. En duygusal, en zayıf yanların seninle, sana dost ya gece  bir kez daha duygulanırsın, korkup utanmazsın ağlamaktan… Geceyi paylaştığın dostların olur bazen konuşursun, anlatırsın, yeri gelir ağlar yeri gelir gülersin ne güzelsin sensin. Başka zamanlarda kimselerle paylaşmadıkların ne de güzel çıkar ortaya gecenin yalınlığında senden, dostuna akar. Dostun özeldir artık geceni paylaştın her şeyden öte. Ne anlattıklarınızın önemi vardır artık, ne de yiyip içtiklerinizin, tek bir gerçek vardır; geceni paylaştın onunla uykusuz kalmak pahasına birlikte olduğun geceni. Özeldir dostun, ortak yanınızdır gece. Herkesin kıymetini bilemeyeceği, uykuya feda ettiği; Gece.

Gece; dosttur, sırdaştır, arkadaştır, yarendir, görendir, lal olandır, yar olandır yalnızlığına dost olandır, tüm yalınlığıyla…

Bazen slow bir müzikle, bazen bir filmle, bazen bir kaç satır yazıyla paylaştığın gece; aslında sensin… Farkında isen…