15 Şubat 2008 Cuma | Kategori Din
O’nun(s.a.v) ümmeti olduğumuzu iddia ettik, ama O’nu(s.a.v) layıkıyla tanıyamadık ve dünyaya doğru bir şekilde tanıtamadık. Bizim yaptığımız yanlışlar ve yanlış imajlar O’na(s.a.v) maledilir oldu.
O’nu(s.a.v.) yaşayamadık ve yaşatamadık, O’nun(s.a.v) hayatını bir bütün olarak yaşayıp insanlığa bir örnek sunamadık.
Salavatları dilimizden düşürmedik belki, ama salat selam okumayı O’na(s.a.v) bağlılık andı olduğunu fark edemedik.
Başkaları karikatürleri ile O’na(s.a.v) hakaret etti, biz ise O’nun(s.a.v) siret ve sünnetini terk ederek.. Başkaları inkar ederek O’na(s.a.v) hakaret ettiler, bizse inandık diyerek..
İşte O’nun(s.a.v) hayatından ve bizim hayatımızdan birkaç örnek:
O,(s.a.v) doğru ve dürüsttü. Bizim güvenilirliğimiz kalmadı. Ne birbirimize, ne işimize, ne malımızın kalitesine, ne başka bir şeyimize.
O,(s.a.v) vefalıydı. Vefasızlık bizim mesleğimiz oldu.
O,(s.a.v) insanları severdi. Sevgisizlik sanatımız oldu.
O,(s.a.v) Allah(c.c) için sever, Allah(c.c) için öfkelenirdi. Biz ise dünyalık için sever ve öfkelenir olduk.
O,(s.a.v) insanlık sevdalısıydı. Bizse insandan kaçar ve yalnızca kendimizi düşünür olduk.
O,(s.a.v) hesabını dünya ve ahirete göre yapardı. Biz ise hesabımızı yalnızca dünya üzerine kurar olduk.
O,(s.a.v) kâinatı, çevreyi ve hayvanları severdi. Biz ise çevre katilleri olduk.
O,(s.a.v) azimli, kararlı ve sabırlıydı. Bizse kararsız, aceleci ve sızlanır olduk.
O,(s.a.v) çalışkandı, üretkendi. Tembellik, vakit öldürme bizim şiarımız oldu.
O,(s.a.v) fedakardı, diğerkâmdı. Bizse bencilleştik.
O,(s.a.v) düzenli ve disiplinli idi. Biz ise keşmekeş, rastgele bir hayatın adamı olduk.
O,(s.a.v) cömertti. Bizse cimrileştik.
O’ndaki(s.a.v) bitmek tükenmez güzellikler ve bizim hayatımızdaki O’na(s.a.v) yakışmayan densizlikler!
Ve O,(s.a.v) bize bıraktığı iki kutsal emaneti Kurân ve Sünnetiyle bugün de bizi doğru, iyiye, güzele, hakka çağırıyor. O’nun(s.a.v) dipdiri ve ölümsüz mesajı yeniden ve bir bütün olarak yaşanmayı bekliyor. Ey iman edenler! Allah(c.c) ve Peygamberi sizi hayat veren şeye çağırdığında O’na(s.a.v) icabet edin.
