siteme hoşgeldiniz…

Ay! Canım benim

Beni nasıl da mutlu ediyorsun

O sıcak gülüşün,sohbetin

İnsanın içine huzur dolduruyor

Bak yine küçücük bir olaydan  ne kadar güldük

Ruhumuz açıldı

Tatlı çekişmelerimiz olmasa

Tebessümlerimiz de kalmayacak

İyiki tekrar girdin hayatıma

İyiki bulduk yine birbirimizi

Şimdi eski hatıraların tozunu silmeyecektik

Onlar yeniden canlandı

Yeniden bizle hatırlandılar

Ne güzelmiş dedirttiler bize

Bizi yeniden çocuklaştırdı

İçimizdeki heyecenı alevlendirdi

Gözlerimizi umutla açmamızı sağladı

O mutluluk var ya içimize de dışımıza da yansıdı

Bakışım değişti

İyiki bulduk birbirimizi

 

 

 

 

 

İyiki varsın ve yanımdasın

İyiki varsın,o omuzun hep benle

Sırdaşım,ortağım,kardeşim

İyiki varsın

Sana ihtiyaçım var dediğim zaman anında yanımda olan

Beni üzeni daha çok üzen

Beni saran sarmalayan

Kırık kanatlarımı pansüman eden

Her koşulda yanımda olacağına söz veren

Birlikte ağlayıp

Birlikte güldüğüm

Seni ben nasıl anlatayım

Yeter mi benim kelimelerim

Yeter mi yaşadığımız anları on kelimede anlatmak

İyiki varsın deyişin

Benim hayatta kazandığım tek şey sensin deyişin

Şimdi sana seni çok seviyorum demek yetecek mi?

Canımsın

Dostumsun,herşeyimsin

Özümsün

 

Yüreğine sevgi tomurcukları ektiğimi sanıyordum

Hiç nefret biçeceğimi düşünmemiştim

Kapına kırmızı güller serdim

Ama birgün beyaz güller  alacağım aklıma gelmezdi

Gök mavisi umutlar yeşerttim

Onlarda küçük bir fırtınada sarardı

Ben yüreğimin,bedenimin her yerinde sana yer verdim

Senin yüreğinin köşesinde bile yer bulamamak ne kötüymüş

Gözlerin benim görmemi sağlarken

Senin beni görmemen nasıl oluyor

Yıllar senin yanında saniyelere dönerken

senin o saniyelere bile değer vermemen

…

Ah be gülüm

Anla ne olur

Seviyorum seni

Umrumda değil senden başkası

Hep uzaklarda aradık ulaşmak istediklerimize.

Uzaklar hep cazip olandı.

Sanki uzaklarda kendimizi bulacaktık.

Hep gözümüz uzaklardaydı,uzaklardaki güzelliklerdeydi.

Ulaşmak istediğimiz herşeyi sanki  uzaklar verecekti.

Kurtulmak istercesine kaçıyorduk yakınlardan.

Uzaklarda hep düşlediğimiz hayat vardı.

Hep olmak istediğimiz yer orasıydı.

Orada olursak mutlu olacaktık.

Bugün yine seni kırdım

Yine kendimi kontrol edemedim

Oysa kendime söz vermiştim

Bir daha böyle davranmayacaktım

Ama yine aynı tavırla kırdım seni

Yapamıyorum

Senin yaptıklarını unutup devam edemiyorum

İçimdeki acılara son veremiyorum

Hep hatırımda yaptıkların

Sen ne kadar unutmuş gibi görünsende

Ben-ben yapamıyorum,unutamıyorum

Kırgınlık ve kızgınlığım devam ediyor

Geçmiyor bendeki acı

Öyle acıttınki canımı

Öyle oklar sapladınki yüreğime

Şimdi sana iyi davranamıyorum

Boşver unut desemde boş

Unutulmuyor

İyiliğini de kötülüğünü de istemiyorum

Tamamen seni hayatımdan da çıkarmam imkansız

Bu  olanların tek suçlusu ben değilim bunu da biliyorsun

Ben düzeltmeye çalıştıkça sen

Sen…

Öyle zorki söylemek gerçekleri

Susmak,saklamak öyle zorki

Başaramadım,düzeltemedim,koruyamadım,değiştiremedim

İstedim,herşeyi düzeltmek

Ama ne oldu

Ne oldu şimdi

Birbirmizden uzak hayatlar

Yakın olmak varken

Soğuk yaklaşımlar

Resmi görüşmeler

Böyle mi olması gerekiyordu

Böyle mi insafsızız birbirimize

Evet maalesef böyle…

Yok olduk

Bitirdik

Kırdık hep birbirimizi

Beraber bir yumruk olamadık

Bir yumruk olup önleyemedik

Darpeler hep bizi yıktı

Yumruklar hep bize geldi

Şimdi böyle ayrıyız işte