siteme hoşgeldiniz…

Kapkara bir sayfa var artık kalbimde

Simsiyah oldu her yer

Kayboldu herşey

Hiçbir şey hissedilmiyor

Yitirdim,yok ettim

Varlığını ebediyete kadar kaybettim

Bulmak da ulaşmak da artık  zor

Küçücük bir kırıntı bile bırakmadım

Sildim herşeyi

Ama yine de hatırlıyorum

Sızısı,acısı hala yerinde

Yara iğleşsede izi kalıyor

İşte seninkide öyle oldu

İzin kalbimde kaldı

İçim acıyor

Gözlerin gözlerime sevgiyle baktıkça

Kalbimde senin için çok yer var derken

Gel,bir olalım beraber olalım derken bile

İçim acıyor

Anla artık diyorsun

Karar ver

Sonra üzülme diyorsun

Peki ben bu kararı kimim için veriyorum

Senin ve benim için

Yapma bunu bana

Yapma,içim acıyor

Seni seviyorum

Senden çocuğum olsun istiyorum diyorsun

Yapamam

Seni de kendimi de kandıramam

Umutsuzluğa,mutsuzluğa sürüklememek için aldım ben bu kararı

Bana bunu yapma

Beni böyle köşeye sıkıştırma

Bir yıkıntıya sebep olamam

Sonunda bir harabe kalacaksa

Ne anlamı var

Ne anlamı var başlamanın

Başlamak,çünkü bir son olacak

Sonu görebiliyorum

Neden anlamak istemiyorsun

Sen belki mutlu olduğunu zannedeceksin

Ama ben…

Ömrüm kandırmakla geçecek

Önce kendimi sonra seni kandırmakla

İçim acıyor

Yokluğunda büyümeyi öğreneceğim

Yolun açık,şansın bol olsun

Kader seni de mutlu etsin sevdiğim

Kelimeler dökülmüyor öyle eskisi gibi kalemimden

Onlarda eskidi,kurudu

Tazeliğni kaybetti

Yüreğim zaten unutmuş benliğini

Rengarenkti dünyam

Soldu…

Soldurdun…

Silmek istedim herşeyi

Ama yapamadım,kaybettim

Şimdi var mı yüreğin?

Yüreğin var mı?

Beni dağların zirvesine ulaştırmaya

Kuruyan benliğimi canlandırmaya

Kalbimdeki çöle bir damla bile olsa su serpmeye

Çöken dünyamı düzeltmeye

İçimde yeni hevesler yeşertmeye

Umudumu beslemeye

Var mı yüreğin?

Var mı sende o yürek?