siteme hoşgeldiniz…

Kalbine bile yalan söylemeye çalışarak,

Hiçbir şeye aldırış etmeden,

Hiç kimseyi dinlemeden

Git!

Mutlu olabileceğin yere,

Un ufak olmuş yüreğine söz geçirmeye çalışarak,

Kendini yalanlardan uzak tutmaya çalışarak

Git!

Bu dünyada yok olmamaya çabalayarak,

Dünyaya baş kaldırarak,dik bi şekilde

Git!

Dönüp bakma bile arkana

Unut geride bıraktıklarını,yaşadıklarını

Unut ve git!

Karmakarışığım

Kaybettim kendimi

Neredeyim ben

Nereye sakladım kendimi

Kayboldum

Hemde bir boşluk içinde kayboldum

Yoklukta bi hiç oldum

Varlıkta da bir yok

Yoklukta kaybolan bir hiç

Karanlıklar içinde bir ışık ararken

Son ışık parıltısını da kaybettim

Kayıp kentin kayıp tek kızıyım ben

Koklamaya kıyamadığım

El üstünde tuttuğum

Pamuklarda yatırdığım

Oğlum,canım,yavrum

Ne zaman büyüdü de asker oldu

Daha minicikti,eteğimin ucundan ayrılmazdı

Dünyası bendim

İlk okula gidişi,heyecanla okuldan gelişi

Maç oynayışı,delikanlı oluşu,sevdaya düşmesi daha dün gibiydi

Yiğidim ne zaman büyüdün,anan anlamadı yavrum

Doyamadım sana ben

Nasıl da heyecanla gitmişti asker ocağına

Anam sen rahat uyu bundan sonra seni de bu vatanı da ben koruyacağım deyip de boynuma sarılışı

BEN MEHMETiM anam sen üzülme yazardı her mektubunun sonunda

Bekle bir gün mutlaka buluşacağız anam derdi

Bekledim,geldi de yavrum

Bayrağına sarılıp da gelmiş kuzum

Kınalı yavrum şehit olmuş da gelmiş

Yavrum,kuzum,ciğerim,oğlum

Sen rahat uyu

BU VATAN İTİ KÖPEĞE ÇAKALA YEM OLMAZ

Sen rahat uyu  yavrum

Biz bu vatanı böldürmeyiz

Onların buna da gücü yetmez 

Yavrum,şehidim,oğlum,mehmetim

HEPİMİZ MEHMETİZ!

On üç sene önce bir yok oluş oldu

On üç sene de belki var oluşlarda oldu

Ne kadar acı da olsa

Ne kadar yıpratsa da seni yaşadıkların

Yaşıyordun işte,nefes alıyordun,büyüyordun

Hayatın acımasızlığını göre göre bile bile yaşamaya çalışıyordun

Başka da ne yapabilirdin ki

On üç sene önce yok olmuştun

Nefes alışını unutmuştun

Sarıldığın,kokladığın teni arıyordun

Ama nasıl bulabilirdin, uzaktın

Bir başka alemdeydi artık

Zaman geçiyordu,sen büyüyordun

Ama acılar hiç yok olmuyordu

Hep taze ve yerindeydiler

Bilinçsizce bakıyordun gördüklerine

Hiçbir şeyin  gerçek anlamını görmeden bakıyordun

Hissettiklerin,yaşadıkların,acıların seninle geliyordu her yere

Kurtulamazdın  öyle istediğin anda

Zaman ne kadar geçse de içindeki sen aynıydı

Yaşadın,gördün,biliyorsun ama değiştiremezsin

O on üç sene  seninle yaşar ve ölür.