siteme hoşgeldiniz…

Bugün,

Sesinin verdiği coşkuyla yaşadım

Hayal ettiğim düşlere sarıldım

Yüzümde güller açtı sanki

Kalbim,kelebekler gibi uçuşuyor

Bir arı gibi her çiçekten bal alıyor

En çalışkan karıncadan  bile daha çok çalışıyor bugün

Hani bir pazar günü aramıştın beni

Hazırlan seni gezmeye götürüyorum diye

Bütün gün dolaşmıştık

Gün bitmek üzereyken

Deniz kenarına gitmiştik

Elimizde iki tane simit

Kayaların üstüne oturmuş,martıları besliyorduk

Bir taraftan da güneşin batışını seyrediyorduk

Bir an sana bakarken

Gözlerinde kalakaldım

Hadi dedim kendime,söyle artık

Söyle ve kurtul bu acıdan

Tam söyleyecekken sen benden önce davrandın

Canım,dostum dedin

Hani sizin yanınıza gelen uzun saçlı,esmer kız var ya

Onunla beni tanıştırır mısın dedin

Bir an yutkundum

Nefes alamadığımı zannettim

İki dudağımın arasından tamam dediğimi sonra fark ettim

Sen ne söyleyecektin dedin

Şurdaki kuşlara bak diyecektim diye birşeyler mırıldandım

Sonraki pazar sizi tanıştırdım

Şimdi berabersiniz ve sen çok mutlusun

Bütün duygularını benimle paylaşıyordun

Bense seni dinlemekle yetiniyordum

Çok geçmeden evlilik kararı aldınız

Bugün düğününüz  var

Ve ben seni uzaktan bir dost olarak seyredeceğim

Şahidin olmamı da istemiştin

Ve ilk kez bir teklifini geri çeviriyordum

Nikah memuru sorularını sormaya başladı

Ve sen evet dedin

Çıkıp gittim ordan

Seninle o pazar oturduğumuz deniz kenarındaydım

O gün sana söyleyeceklerimi

Bağırmak istiyordum

Ama yine yapamadım

Seni ne çok sevdiğimi

İlk gördüğüm andan beri sevdiğimi

Söyleyemedim yine söyleyemedim

Hep derdin bana artık birisini kabul et hayatına diye

Ben seni sevdikten sonra kimseyi sevemedim ki

Kimseyi bu yüreğe koyamadım

Davette aramışsın beni

Canım dostum nerde diye

Canın dostun suskun

Suskun kalmış olduğu yerde

Suskunluğuyla gömüldüğü yerde

Konar geçer bu sevda

Olmuyor,istemek de yetmiyor

Nasıl deme bana,başaracağım sonunda

Asla demiyeceğim,pişman olmayacağım

Zarar ziyandı bu sevda

Anlamaya da gerek duymuyorum artık

Nasıl başladıysa öyle bitecek

İsterse kanlı olsun;ama bitecek

Üstüne beton yığınlarını örteceğim bir daha canlanmamak üzere

Bitecek!

Beni bir fanusa benzetiyorsun

Dört tarafını sert duvarlarla çevirmiş

İçeriye kimsenin girmesine izin vermeyen

Kendisine ulaşılmasına izin vermeyen birisine benzetiyorsun

Peki öyle olsun

Varsayalım öyle

Ben durup dururken mi bu hale geliyorum?

Durup dururken mi sert oluyorum,kendimi geri çekiyorum?

Hiç mi bu olayın başı yok?

Hep mi hatalıyım?

Hep mi yanlışım?

Birbirimizden habersiz yaşıyoruz

Birimizin başına birşey gelse en son duyan yine biz oluruz

Kızıyorum kendime

Boşver arama,o arasın diyorum

Ama dayanamıyorum

Arıyorum,mesaj atıyorum

Bana gelen cevaplar hep geç

Konuşmak istiyorum

Ulaşamıyorum

İhtiyaç duyduğum da yoksun

Ya da haberin hiç olmuyor

Hep bir işin var

Haklısın yoğunsun

Allah kahretsin diyorum

Her seferinde hak veriyorum,anlamaya çalışıyorum

Ama sonu gelmiyor

Yeniler olunca eskiler unutuluyor

Ben beklemek zorundayım

Ben hep bekleyenim

Çünkü hep burda olacağımı biliyorsun

Her zaman sana koşacağımı da biliyorsun

Şimdi de uzağız

Yaşıyoruz birbirimizden habersiz

İçimi ne kadar çok acıtıyorsun biliyor musun?

Bu muydu diyorum,değerim

Bu muydu?

Şimdi kendimi eski bir bavula benzetiyorum

İçinde eskide kalan hatıralarla

Solmaya yüz tutmuş renksiz fotoğraflarla

Yırtık birtik bir bavula benziyorum

Öylece köşede kalmış bir bavul

Belki yine derdin var

Bilmiyorum

Yine diyeceksinki beni arasan konuşmaz mıyız,dinlemez miyim

 Ama olmuyor işte

İnsan arada aranmakta istiyor

Hep arayan olmak istemiyor

Her geçen gün ayrılıyoruz birbirimizden

Hayatlarımızdan çıkıyoruz

Ben ihtiyaç duyduğunda biliyorsun koşarak geleceğim

Bu öylesine verilmiş bir söz değil

Bilirsin beni,bunu yaptım,yapacağım da

Ben,sen söylemeden soracağım derdini

Derdini derdim bileceğim

Peki sen?

Yine mi başka şeyleri düşüneceksin?

Tabiki düşüneceksin;ama düşündüklerin arasında olacak mıyım?

Biliyor musun buna ben bazen hayır cevabını veriyorum

Uykularım kaçıyor

Yatamıyorum

Saat gece bir olmuş

Benim elimde kalem sitemli birşeyler yazıyorum

Kızıyorum kendime

Off off!

Allah’ın kalbimi söküp al ve yerine yenisini koy

Çıkarsam bu düşünceleri aklımdan

Söküp atsam içimdeki kötülükleri

Reset atsam hayatıma

Yine de düzelmez miyim?

Yine aynı hataları yapar mıyım?

Ah ALLAH’ım yeni bir hayat istiyorum

Bunları unutmak istiyorum

Yardım et bana

Kurtar beni benden

Kurtar!

Biliyor musun geçti içimdeki kırgınlık

Döktüm işte içimde ne varsa

Bakıyorum şimdi uykulu gözlerle

Sessizce,huzur içinde uyumak istiyorum

Hiçbir şeyi düşünmeden uyumak

İler ebet!

Sen gidiyorsun

Ben yine arkandan bakıyorum

Zaten hep böyle oluyordu

Sen gidiyordun,ben ardından bakıyordum

Arada arkana bakıyordun ama yine de gidiyordun

Ben,sen giderken bile üzüldüğüm farkedilmesin diye gülerek bakıyordum

Tebessümüm hiç eksik olmuyordu yüzümden

Sen gidiyordun

Ben ardından bakıyordum

İçimde hangi acıların beni tırmıkladığı önemli değildi

Ben gülmek zorundaydım

Acı mı belli etmemek zorundaydım

Her gidişinde kalbime bir kıymık daha batıyordu

Unutmuştum sanki yaşanamıyanları

Gömmüştüm kalbimin en uçra köşesine

Şimdi neden el değdirdin en mahrem duygularıma

Neden bırakmadın onları en uçra köşelerde

İstemiyorum,kimse bilmesin,duymasın

Bağıramam ardından

Gitme,gitme kal diyemem

Gitme,seni seviyorum hiç diyemem

El değdirme kalbime

Her tutuşunda bir kıymık daha batıyor

Neden benim canımı bu kadar yakıyorsun

Madem hep bir gidişin olacak

Değme artık kalbime,değme

Bu kadar acıyı bana yaşatma

Ya benim ol ya da hiç gelmemek üzere git

Hiç bilmediğim,

Gözümüm dahi hiçbir şeyi seçemediği bir yerdeyim

Olduğum yerde kalakalmış durumdayım

Bir adım bile atamıyorum

Korkuyorum

Titrediğimi farkediyorum

Yanlızım ve nasıl hareket edeceğimi bilmiyorum

İyice büzülmüşüm

Kendimi her an gelebilecek tehlikeden nasıl korumam gerektiğini düşünürken

Kaybetmişim bir hiç uğruna herşeyimi

Ah birazcık cesaretim olsaydı

Böyle mi olacaktı?

Böyle mi son bulacaktı

Yazık ettim kendime

Hangisi kötü

Herşeyini kaybetmek mi bunun farkında olmak mı?

Bir umutla şimdi küçücük bir ışık arıyorum

O ışığın bir yereden süzülüp hayatıma girmesini istiyorum,

Gelir mi şimdi o ışık,girer mi hayatıma?

Hayatıma girip de herşeyi değiştirebilir mi?

Geçiyor seneler bir bir

Her gün takvimden bir sayfa daha azalıyor

Azalan sadece takvim sayfaları olsa

Giden yıllara ne demeli

Olgunlaşan birisi mi var,

Yoksa çöken bir beden mi?

Daha yirmili yaşların ortaları

Peki neden bu içimdeki yılgınlık?

Daha uzun seneler yok mu?

Seneler uzun mu olur kısa mı olur bilinmez ama

Anı ve günü yaşamamız gerektiğini biliyorum

Bugün bir milat olsun istiyorum

Her andağım yıl

Evet,demeliyim bu benim miladım

Bu benim doğduğum gün değil,yaşamaya başladığım gündür demeliyim

Bu yıl bir miladın başlangıcı olsun istiyorum

Yaşı ilerleyen biri değil

Olgunlaşan,gelişen birinin miladı olsun istiyorum

Bu yıl bir dönem noktası

Tarih on haziran

Değişimle birlikte herşey değişecek

Bugün bir miladın başlangıcı

Yeni bir devre sıcak bir merhaba ile başlıyorum

Miladım hoşgeldin

Bastığın yerleri ‘toprak’ diyerek geçme, tanı!
Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehid oğlusun, incitme, yazıktır, atanı.
Verme, dünyâları alsan da bu cennet vatanı.

Arkadaşlar pazar günü Çanakkale Şehitliklerî’ndeydim,bu sebepten dolayıda İstiklal Marşı’nın bu kıtasını öncelikle yazmak istedim.Tarihi yerinde görmek,dinlemek ve hissetmek çok farklı duyguları bir arada yaşamanıza sebep oluyor.Tarihimize yön veren böylesine kutsal kişilerin,yerlerin bilinmesi hatta gidilip görülmesi gerektiği düşünüyorum. O dönemde yokluklar içinde mücedele verip tarihe yön vermek tabiki çok zor gerçekleşen bir durumdur ama bizim atalarımız bunu başarmış ve  biz onlara çok şey borcluyuz bu borcuda hiçbir zaman ödeyemeyiz.Yapabileceğimiz en güzel şey tarihimizi öğrenmek ve öğretmektir.Şimdi sizden bişey istiyeceğim kendinizi bir savaşın içinde hissedin mesele "Çanakkale Savaşı,Kurtuluş Savaşı,.."gibi ve şimdi İstiklal Marşı’nın tamamını okuyun.Herkese iyi günler,esenlikler.

                        İSTİKLAL MARŞI

 Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır parlayacak!
O benimdir, o benim milletimindir ancak!

Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl!
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.
Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl;
Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet,
Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklâl!

Karalıyorum yine sayfaları

Silemiyorum

Yazıların üstü çizilmiş

Kime ne söylemek istemişim,belirsiz

Soluk kalmış

Bastıra bastıra yazmamışmıydım

Şimdi neden okunmuyor,

Neden belirsiz kalmışlar,

Benimle oyun mu oynuyorlar?

Tamam,ben varım bu oyuna

Yazarım yine bastıra bastıra

Kimden korkmuşum

Kime boğun eğmişim

Burdayım, burdayım!

Silinenleri tekrar yazmak için burdayım

Yenilmek yok

Gitmek yok!

Varlığına,ruhuna,yüreğine birini koymuşsan

Nasıl unutursun

Atamazsın aklından

Silemezsin bedeninden

Uzaktan sevmeler yetmez ki

Yakınken uzak olamazsın

Dikeni gülden ayıramazsın

Bakıp da görmemezlikten gelemezsin

Duygularından,düşüncelerinden uzak kalamazsın

Bir kişinin acısını ikiye katlayamazsın

Yoktun var oldun

Şimdi vardan yok olmak niye