MY NAME IS KEMAL

iskenderun da amerikan arabalarinin taksi olarak en buyuk rakibi, faytonlardi…5 lira olan taksiler 2,5 lira olan faytoncularla cekisirlerdi…nezaman murat 124 ler taksi olunca,faytonlar nostaljik birer at arabasi olarak birer birer kaybolmaya basladilar…bizim aylik nevalemizi alipda eve tasimamiz hep faytonlarla olmustu…iskenderun sahili, bizim yuzme okulumuzdu. babam birgun abimle ikimizi denize atmisti..cirpina cirpina ogrenmistik…aslinda pek saglikli bir yontem degildi ama oda oyle ogrenmis…ama ben boyle ogretmedim tabi cocuklarima…iskenderun korfezinde gemi artiklarina cok kopekbaligi gelirdi…bunlar bazen hizini alamaz sahile yanasirdi..odumuz patlardi..halbuki ozamanlar javs filmleride yoktu…bir hafta sonu babam bizi adana ya gezmeye goturdu.adanayi  yolculugumuzun ilk basinda hayal meyal gormustum.  ortasindan gecen e 5 karayolu sehri, zengin ve fakir semt olarak ortadan ikiye ayirdigini gormustum..yolun sagi luks apartman ve villalarla doluydu..sol tarafi ise gecekondu,eskiviran dukkanlarla doluydu..sehirin en buyuk ozelligi, baraj olmasiydi. adana da bir evde buyuk mutfak ve teras yoksa makbul sayilmiyordu…ve kiralar aylik degil, yillik odeniyordu….beni ilgilendiren yani, kebaplarinin muhtesem olusuydu…bir kebap bukadarmi cok yesillikle yenir….seneler sonra buraya ilacfirmasinda yonetici olarak gelecektim…ozamanlar turkiyenin en buyuk ovalarindan biri olan cukurova pamuk ve tahilda cok verimliydi..yaz aylarinda guneydogudan calismak icin marabalar geliyordu…iste yilmaz guney de bu tur konular iceren filmlerle ozamanlar meshur olmustu…yillar sonra yumurtalik kazasinda, deniz kenarinda laf atti diye kazanin savcisini silahla vurup oldurmus,sonrada adalardan yunanistana oradanda fransaya tuymustu…ahmet kaya gibi oda pariste oldu…ozamanlar adana da sabancilar in ortagi olan sapmaz lar cok meshurdu…hatta bunlardan birinin tosunu ajdapekkan ile evlenip, ertesigun miras reddiyle karsikarsiya kalinca bosanmisti…sonra bu sapmazlar batti."herhalde ajdanin ahi tuttu." adana nin eteklerinde toroslar vardir..yasar kemal in ince memed inin konu edildigi toroslar…toroslardan asagi inerken burnunuza narenciye ciceklerinin kokusu dolar…baska benzeri yoktur…bu kokunun….adanalilarin pek cogu, yazin dayanilmaz sicagindan kacmak icin toros yaylalarina kacarlar… buralarda keci eti muteberdir…tadina doyum olmaz….deniz kenari duskunlugu azamanlar yoktu…hatta deviz kenari romatizma yapar diye kacardi milletimiz… hatta rahmetli dedemler selanik ten trakyaya geldiklerinde , marmara ereglisi kenarinda buyuk bir arazi vermislerde aman deniz kiyisi bizi bozar deyip, corlu ya gecmisler….iskenderun unda yamacinda amanoslar olup eteklerinde sarimazi denilen sayfiye yeri vede birzamanlar adi fuhus mafyasina karisan sogukoluk   denilen  ugur dundarin   desifre edipde dagittigi yerler vardi…buradan antakya ya giden yol cok kisa ama muhtesem virajlarla dolu bir yoldu. bu nedenle hatayli soforlerin cok iyi tecrube kazanip, iyi sofor oldugunu tum turkiye bilirdi…antakya hatayin merkez sehri olmasina karsin iskenderun kadar buyuk degildi…hristiyanlik aleminde cok onemli tarihi bir yeri olmasina karsin, kiymeti ancak son senelerde anlasilmistir…antakyanin hemen yani olan amik ovasi suriye ile komsu olup , bu suriyeliler ikde bir kanallari actiginda amik ovasini sel gotururdu…bizim ilkokul donemimiz biterken kibrista rumlar azitmislardi…bunlarin basinda baspiskoposmakaios vardi… aksamlari evimizin perdelerini ozel perdeyle kapatir karartma yapilirdi…turk donanmasi akdenizde kibrisin ucundayken,amerikan abisi firca atinca inonu basini yere egmis donanmayi geri cagirmisti..rumlarda soykirim yapmislardi…sonra 1974 yilinda ecevit dayanamayip cikarmayi yapinca rumlar tarumar oldular…makarios oldu,. bu is en cok yunanistan a yaradi. oradaki askeri cunta devrildi..bir muddet sonra avrupa birligine girerek refaha erdiler…bizde kibrisi kurtardigimizla kaldik..senelerce amerikan ambargosu ile sikinti cektik…  adanin stratejik konumu bir yana buradaki kibrisli turklere yaranip, yaranmadigimizi hala dusunurum.  iskenderuna bir gun erol buyukburc gelmisti…bir gunde erkin koray geldi… bunlar cok buyuk olaydi…erol buyukburc ozamanlar turk gencligini salliyordu. acaip kiyafetleri ve absurt gozlukleri ve kel kafasindaki peruguyla iyi sarkilar soylerdi…ozamanlarin aykiri gitarist-muzisyeniydi erkin koray…avrupanin 4.ncu iyi gitaristiydi..o zamanlar bir meshuru gormek icin istanbul a gazinoya gitmek gerekirdi. veya her yil agustosta izmir fuari ve ankarada genclik parkinda yaz zamani gorebilirdiniz…ozaman meshur deyince, sarkici,artist vede futbolcular vardi… oyle yazar,cizer,surucu gibi dallar yoktu….orhan gencebay in " bir teselli ver"adli sarkisi guneyi sallamaya basladiginda 1970 li yillara giriyorduk….turkiyenin en bahtsiz  ve yasanmamis yillaridir.ne yazikki…ticaret lisesinde trampet takimina secilipde kizlara hava atmaya basladigimda, trampet calmayi  erkin koray in arkasinda bateri calmak gibi dusunuyorduk….bir ay prova yap sonra 1 saat gecit toreninde tingirdat….ilk genclik iste…. gocer bir toplumuzya biz ilk gencligimize ayak basarken annem ve babamda istanbula tayin cikarmakla mesguldu…seneler sonra dusundugumde ne kadar yanlis bir kararmis…insanoglu, cocukluk ve ilk gencligini yasadigi topraklardan kopmamali..kopunca tarumar oluyor…istikbal dedigimiz sey bu topraklarda olmuyormuki…turkiyenin en buyuk kadersizligidir.. buyuksehir..buyuk ulke…sanki firsatlar sonsuz… oysa hersey parlak ve sinirsiz…birakin gri olsun.birakin flu olsun ama birlikte yetistiginiz,topac oynadiginiz,misketlerinizi paylastiginiz cocukluk arkadaslarinizkaybolmasin…    cok duygulandim. bir duble raki icecegim musadenizle….saygilarimla