MY NAME IS KEMAL

siir yazmayi simdiki nesil gibi beceremiyoruz ama bizim neslin sair lerindende bir iki satir yazmamiza engel degil,,,,     

 DOGU 

yuzlerce binlerce bit vardi

carsaflar, giysiler uzerinde

kimi yayilirdi, koyun surusu,

kimiyse yanasik duzende..

iste dogu bu. bit, deprem ve aci

mutluluk dedigin, bir lavas ekmek

bir avuc atestir, umut dedigin

gerisi kar, camur ve tezek.

kara kan akar gecelerden

olum akar, caresizlik akar

yalazlanan, kopek sesleri,

horoz sesleridir, toz gibi kalkar.

iste dogu bu. kalmislik, suskunluk ve aci

gul dedigin orda kir cicegidir,

iskindir, cairdir yemis dedigin.

ecel serbetidir yarin elinden

ictigin icecegin.

iste dogu bu. kesilmis koyun basi

gibi bakar orda insan gozleri

sevdalar, sicaklik, yumusaklik

turkulerde kalmis, bin yildan beri                     cahit kulebi

benden siir yazacagimi, beklemiyorsunuz herhalde…ilk gencligimizde aska dair ne varsa yazmistik zaten….hatta bir   "genc sairler antolojisinin yarismasina katilip, bir iki siirimizi bir kitap sayfasinda okuma zevkine varmistik…ben   siir kosesinden kaybolan bir arkadasimiza seslenmek istiyorum…  "romantik kardes  neredesin" ilk siirini okudugumda acaip ilginc gelmisti..hatta densizlik edip demistimki…abazaligin ifadesi bu kadarmi guzel olur….. sonralari baktimki romantik kardesimiz, herseye ask ve sevgi besleyip, kaleme aliyor…tam alismistik….neoldu…..duyuyorsan ses ver………..  deki..senin dudaklarin pembe—ellerin beyaz—al tut ellerimi bebek tut biraz……mesela…..saygilarimla