KARYAZCA

………

Uyuyorsundur diye usulca yazıyorum….
Ağustosun dördü bugün, ikibinaltı.
Ben seni, bugün de yine çok seviyorum…..

…………

İçime kelebekler atardın eskiden; gıdıklanır gülerdim.
Sabah göreceğim her köşeyi pembeye boyardın ;sevinir gülerdim
Şeker kavanozum derdin bana ; şımarıp gülerdim…
Gülerdim ben ;
…. hep gülerdim eskiden!

……….

bi tane uçan balon geldimi yanına ;
Üstünde ‘’seni sevdiğim” yazılı olacaktı,ben gönderdiydim )

Rüya bu işte ; bizim karşımızdaki apartmanda oturuyomuşsun. Seni
seyrediyorum pencereden… Bi gün çay yapıp kapına geliyorum,kızıyosun; ne işin var burda, diyosun.Ağlaya sızlaya iniyorum.merdivenlerden dönüyorum geri. sonracıma, ay film gibi yani ) baban ve ablalar filan
bi yere gitçekmişsiniz,gidemiyosunuz.Bi de dışarıda kalıyosunuz,nasıl oluyosaa…
Peki n’oluyo dersin? Tabii ki karşı
komşulara geliyosunuz.Hazır demlenmiş çay kurabiye kaçar mı, servis
yapıyorum size, )
Dünyada olamıycaklar rüyamda oluyo,ne güzel!
bu ne güzel bir gün böyle, yarin gülümsemesi gibi ……
Sen gülümsedin sanıyorum!

…………..

Dedemin, başa düğümlenecek ”çevre”, veya boyna bağlanacak ”yağlık”
dediği…. Ninemin alnı sıcak saracak yazma , ya da koyna salınacak mendil
dediklerine benzeyen ; bi’tane bandana aldım sana mavi.Üstünde çizgi
çizgi desenler var, kenarlarıysa kırmızı. Çok şeker…
Sen yokken sana bişeyler almak hoşuma gidiyor. Sonra o aldığım şeyi
senin parçan bilmek…. Ona bakıp seni düşünmek ….Ve ona
gülümsemek, sanki sana gülümser gibi!

………

Mahalledekiler bana gökkuşağı diyolarmış; sana da bulaştırayım mı renklerimden ? En son ne zaman pembe bi günaydın görmüştün? Burada var! Hem pembe, hem de sıcak bi günaydın!
Bak, avuçlarım yine sen kokuyor… Sen kaç kişinin umudusun bilmek
istemiyorum.Yazı okunuyor,sen orda ben burada olmasan olmaz.
Olmayışın bile var oluşunun delili…
Orda mısın ?

……..