KARYAZCA

Ayran icmenin ingilizcesi!
Alttaki metni sesli okuyun ve kendi
agzinizdan cikani bir dinleyin!
- I run each teen me?
A wet each team. - I run each make is tea your sun each. - Higher them
in each team. - Catch bar duck each teen? - On bar duck each team. - Why
high one why!

O kadar fakirdik ki, ekmek alamadığımızdan sucuğu pastırma arasına koyup yerdik..

O kadar fakirdik ki, arabaya benzin alamadığım için hidrojenle çalışan araba almıştık…

O kadar fakirdikki, elektiriklerimiz kesildiğinden babamın yeni aldığı plazma televizyonu mum ışığında seyrediyorduk

O kadar fakirdik ki 210 ytl lik çizmelerimi boyamak için ayakkabı boyası alamıyodum

kdr fkrdkk bn fd tmk çn grkl ln nl hrflr bl lmdğmzdn n kdr fkr ldğmz fd dmyrdk
(O kadar fakirdikki bunu ifade etmek için gerekli olan ünlü harfleri bile alamadığımızdan ne kadar fakir olduğumuzu ifade edemiyorduk

O kadar fakirdik ki adsl hızımız edirneden ardahana eşekle gitmekle doğru orantılıydı

O Kadar Fakırdık kı Rakıya Su Yerıne Wıskı Katıyorduk

O Kadar Fakırdıkkı Kocaman Pc Yerıne Kucucuk Laptop Alıyoduk

O Kadar Fakırdık kı Mıllet En Az Bes Kızla Dolasırken Bız Tek Bır Kıza Gonul Werıyorduk

O kadar fakirdik ki okulda beni ezmesinler diye babam milli istihbarat teşkilatından 120 ajan tutmuştu

O kadar fakirdik ki yeni aldığımız feerrarinin üzerindeki çiziği tamire götüremiyorduk.

O kadar fakirdik ki yeni aldığım sony laptopumun kablosuz mause’una pad alamıyorduk

O kadar fakirdikki masraf olmasın diye 8 yaşında doğdum

O kadar fakirdikki hergün aldığım yeni ayakkabılara birde aakkabılık alamadığımız için çöpe atıyorduk

O kadar fakirdikki her dilenciye hadi be sende daha çok para vardır diyorduk

O kadar fakirdikki banka kartlarımızı koyacak bir cüzdan bulamıyorduk

O kadar fakirdikki insanlık açken biz yemeklerimizi kimseler almasın diye hızlı hızlı yiyorduk

O kadar fakirdik ki yemek yapcak malzememiz olmadığından her gün dışarda yemek yiyorduk..

O kadar fakirdik ki fakir olduğumuz anlaşılmasın die limuzinle dolaşıyorduk..

__________________

Günlük vaziyetine bakıyorum sevgilim

Vadesiz mevduat gibi güzelsin

Bana likiditem kadar yeterlisin

Sapma ne olur, gerçekleşen hedefimsin

Takipdeki krediler gibi peşindeyim

Bitsin artık kısa vadeli buluşmalar

Uzun vadeli kaynak ol, kal bende

Süper ol, sırdaş ol, dilersen repo ol

Hazine faizleri gibi sevdan var bende

Sana olan sevgim depasmanda

Spot kredi ol faizinle dön geri

Ah şu hedeflerim olmasa

Çoktan kapatırdım aşk kredini

Faiz dışı gelir yapar severdim seni

Hiç sevmiyorum vade sonlarını

Ayrılık günü gibi geliyor bana

Dayanamıyorum artık değişen kurlarına

Razıyım tam ol, çeyrek ol, yeter ki yat hesabıma…

Yaşı nasıl düşündüğümüz belirliyor

__________________

Bütün cazibenle, haşmetinle, nefsime hoş gelen güzelliğinle karşıma geçmiş, beni kendine çağırıyorsun.
“Bana gel, bana bak, beni sev” diyorsun.
Halbuki, ben ruhlar âleminden yola çıkmış, senin bağrına inmiş, oradan da bir süre oyalandıktan sonra ebed tarafına doğru gidecek olan bir yolcuyum.
Sen ise, yolumun üzerindeki bir konaklama yerisin.
Bir misafirhanesin.
Ama insanları oyalamak için o kadar çok çeşitli ve çok güzel oyuncakların var ki, gafil kalpler bunların gerçek ve ebedi olduğunu düşünerek bütün sevgilerini seni sevmek için kullanıyorlar. Yolculuğun diğer etaplarını unutup, senin yanında ebedi kalacaklarmış gibi yaşıyorlar.
Sen de sahte bir sevgi ile onları bağrına basıyorsun…

Geçici güzelliklerinle insanlari kandırdığını bilen feraset sahibi insanlar sana “Yalan Dünya” demişler.
Geçici olduğun için de, “Fani Dünya” diyenler olmuş.
Gerçekten de sen de benim gibi fânisin.
Yaşın milyarlara varsa da, bir gün gelecek senin de ömrün tükenecek.
Seni ısıtan güneş tavanında nurlu bir kandil gibi parlayan ay ve etrafinda ışıldayan diğer yıldızlar ve güneşlerle birlikte birgün sen de yok olacaksın.
Yani de benim gibi fânisin.
Halbuki benim Üstâdim, “ faniyim, fani olani istemem” diyor.
Öyleyse, ben de seni istemiyorum.
Ben, bütün duygularımın ebediyen tatmin olacağı ebedi bir âleme yönelmişim.
Sahte sevgililerle beni oyalamaya, yolumdan eylemeye çalışma.
Ey dünya, çekil yolumdan

Ne insanlar geldi geçti üzerinden.
Firavunları bağrında barındırdın.
Senin haşmetli cazibene kapılarak kendilerini tek hâkim güç zannettiler.
Gökyüzüne merdiven dayayıp ilâhlik iddiasında bulundular.
Ama bir sineğe mağlup olarak göçüp gittiler.

Ne sultanlar geldi geçti üzerinden.
Kendilerini saltanatın cazibesine kaptırıp, misafir olduklarını unuttular.
Saltanatlarının ebediyyen devam edeceğini zannettiler.
Ama görüldü ki, ne sultanlar ölümsüz, ne de saltanatları edebî imis..

Askerlerinin çokluğuna, hazinelerinin zenginliğine, topraklarının genişliğine bakarak, “Acaba bu devlet yıkılır mı?” diye soranlar olduğu gibi “ bu dünya bir padisaha çok, iki padisaha az gelir” diyenler de oldu.
Ama onlar da sonunda bir mezarlık paylarına razı olup göçüp gittiler.
Geride türkülere ve ağıtlara yansıyan hüzünlü ezgiler bıraktılar.
Benim gibi bir âcizin ise, geride bırakacağı hiçbir şeyi bulunmuyor.
Aczimden başka sermayem yoktur.

Ey dünya, ömür sermayem, çok az, yapmam gereken lüzumlu işler ise pek çoktur.
Bana faydası olmayan, uzun yolculugumda işime yaramayacak olan ve bana ayakbağı olmaktan baska bir işe yaramayan meşguliyetlerle beni oyalama.

İşim acele, çekil yolumdan..

Gülümse ,hayata gülümse..

O sana belkide herzaman hüzün ve keder dolu günler verdi.

Hic ummadığın deryalarardan çılgın dalgalar vurdu,gülümse..

Belkide çok uzaklarda kızgın bir bulut şimşekler yağdırdı yüreğine..

Ağlama ,icindeki nefret kini bulaştırma ruhuna ,gülümse..

Alacakaranlık kuşagında, düşlerin bile acı cektiği sonsuzlukta.

Hadi sende gülümse.

Yıllanmış bir adam,geride bıraktığı belki acı belkide gökkuşağı kadar renkli anılarının arkasında çökmüş bir beden,off çeken bir ruh.

Nostaljilere boğulmuş birkaç yaprak ,ve yılların eskitemediği sevgisini verdiği hayat arkadaşının kabri.

Gülümse hayata gülümse.

Her günbatımında geçen saatlerin anısı ve yeni bir dünya yıldızlarının kol gezdiği gecenin verdiği gizem.

Gülümse bi tanem yaşama gülümse.

Elinde şekerine sımsıkı sarılmış yavru ceylan gibi titrek çocuğun gözlerindeki ürkek, sahib olma savaşı.

Sırtında heybesi,umut ışıgının geldiği noktaya göz dikmiş,gece bilmeyen gündüzü seçemeyen bir avarenin yaşama savaşı.

Gülümse ,hadi yeni ufuklara gülümse.

Sana acı çektiren belkide ufkunu şiddetle karartan eski dostlarına, kalbini zincirlemiş bir avuç dostlarına..

Platonik bir rüzgarın hortumunda durdurak bilmeyen , çıkmaz karanlığa bir hayalet gibi,umutsuzluğa düşen sevgiline.

Geçmişe eyvallah,hadi gülümse.

Hic doyamamış ,bir lokma ekmeği kurak topraklarda çıkaran bir babanın yavrularına titremesi,hayata umutla bakışı.

Hiç yaşanmamış ,hayallerine yaldızdan süsler veren,padişahlar diyarının sultanı,belkide böyle mutlu ,heyecan dolu bir kız.

Hadi ,hayallerine gülümse.

Bir gün seni beyazlara bürüyecek,kırmızı güllerle dolayacak,kızıl atın sırtında gökkuşağının altındaki dünyaya coşarak.

Kalbindeki sır dolu odaya Damla Damla akacak yeni bir yaşama merhaba..

Hoşçakal geride bıraktığım acımasız nemrutun oğlu.

Gülümse, yeni dünyaya gülümse..

Bin pişmanlığın fayda etmediği,acımasızların af dilediği hayata şiddetle çek kılıncını,hiç acıma ,yeni hayata hiç bir dumandan is bulaştırmadan gülümse.

Hoşgeldin yakamozun ışıldattığı ,gökkuşağının renklendirdiği,engin mavi deryaların berraklığını verdiği yaşama.

Gülümse, bir DAMLA mutluluğa ,hadi gülümse.

Ayrılıkta aşka dahilse,neden bu kadar üzülür insan..Birgün bitmek varsa ihtimalde,neden bu kadar dağılır insan…Söz verip gitmek varsa,neden yeminler eder insan…

Ayrılmak dahildir aşka ama aşk ne olacağına aldırmaz hiç.Sonu yokoluşa gitsede çok giren vardır o yola…
Derttir insanda bi daha görememek..Derttir bi daha sesini duyamamak…Acıdır insanda güzel günleri hatırlamak…Sızıdır kalpte sevgilinin vefasızlığı…Yokolmaktır kalpte onu başkasıyla düşünmek…
Bu yüzdendir ki insan üzülür bitip,yitenin ardındın..Dağıtması serseriliğinden yada güçsüzlüğünden değildir…

…Sorun çoktur boş bakan gözlere..Sen baktıkça beynin vazgecer sormaktan…Sonra kalpten bi atık yayılır tüm vücuduna…Acıtan,dağıtan,ağlatan bi atık…

Sözler versende kendine,o yine çıkar durur hayaliyle…Olmazsa rüyalarda…Durdursan kulaklarında….
Silersin resimlerini,rafa kaldırırsın aldığı eşyaları,herşeyini….Sevdiği şarkıları dinlemezsin hiç..Adından söz ettirmezsin…
Bi tek rüyalarda haykırırsın ona…Bi tek alkollüyken kıyamazsın….Raftan çıkarır bakarsın hediyelerine,size ait olan herşeyine…Belki dayanamaz ağlarsın,belki çok sıkışır kalbin kaldırırsın….

Zaman unutmayı öğretemez.Zaten gerçekten sevmişsen bi köşede anıların kalsın istersin..Zaman başka şeyler öğretir insana..Savaşmayı,hayata dönmeyi,onsuzluğu kabullenmeyi,başını kaldırmayı…
Allah çok büyüktür,bilirsin…Bişeyler alırken başka şeyler verir sana…Kimbilir günün birinde…İşte son günler böyle düşünürsün…Acın soğuduğu zamanlar…Başını kaldırdığın zamanlar…

__________________