KARYAZCA

HayaTa ßeyaz ßir ßayRaK saLLıyoRuM
Tüm YaLanLarıNa , Tüm KötüLükLerine RaqMen..
isTemeden de oLsa qeLdiqiMiz ßu Dünya’da yiNe isTemeden yaşıyor oLsaK Da HayaTı Kendi KuraLLarıyLa ve Yaşamımızı oNun KuraLLarına qöRe Sürdürmek Zorunda KaLsakTa…
Yinede vazqeçemiyor insan..Kendinden..Yalanda oLsa Sevdiklerinden..
Ne Kadar öLmeK isTiyoRum Desem De onLar zorLa Yaşamı Sıkıştırıyorlar Kısa ömRüme..
Yaşamalısın , acı ÇekmeLisin , YaLan Dünya’nın Sahteliklerine aLışmaLısın dercesine..

KaranLıK , çaResizLiK , yaLnızLıK ve yiTiK ßir Hayatsa ßana veReceqinN..
Hiç YoruLma Daha öNce ßen ßu SeNaryoNuN ßaşroL oyuncusuydum..

Sevgili; Adin yurek kilidimin sifresi, bir sen bilirsin o kilidin ardindaki sen dolu enginligi! Simdi uzakta bakislarimin esiri gozlerin, bilinmez bir yokluga burunmus oysa sensizken bedenim! Sicakligini ariyorum Seni ozlemeleride en az seni sevdigim kadar sevdim Sevgili! Sana kavusmalarin verecegi hazzi dusundukce acitmaz oldu ozlemlerin sancisi kalbimi! Uzak veya yakin Sen ol yeterki!… Elimde adini bilmedigim kucuk bir cicek tutuyorum, Kipkirmizi ve oyle guzel oyle narin yapraklari varki dokunmaya cekiniyorum incinir diye tipki seni incitmekten korktugum gibi. Bazen anlamsizliklar icinde boguluyorum Sevgili, diyorum hayatin bana en guzel hediyesinden uzakta yasamaya calisiyorsam bildigim tum guzellikleri neden yasiyorum ki, hayatimin anlamini buldugum o essiz ruh benden uzakta simdi! Sonra sacmaladigimin farkina variyorum uzak veya yakin aslolan sevmektir diyorum hissetmek degil, SEVMEK! Gozlerini goremeden "Seni Seviyorum" diyebilmek! Onemli olan sana dokundugunda titremek degil onemli olan adinin anilmasiyla bedenini titreten o adını sevmek! Hayallerini sevdada buyutup hayallere sevda tohumu ekmek! Usudugum ruzgarlarin hepsini senin esintilerin bilmek! Tum tumcelerime Sen`le baslayip yine Sen`le bitirmek! Bu hayati Seninle bir okadar da sensiz yasamayi ogrenmek…

Yazmayı seviyorum. Bir nefes alış verişi gibi. Acıyla yıllarca kanamış yüreğimi sevdasıyla güldüren seni " sana yazıyorum. Bir durgun suyun sessiz çığlıklarıdır sana yazdıklarım ya da bir evladın sırtını annesine dayamışcasına güven duyduğu bir sevdadır yüreğine fısıldadıklarım. Nerdesin, kiminlesin bilmiyorum. Bilmekte istemiyorum. Sadece yüreğinin " yüreğimde " olduğunu biliyorum..Kelime dağarcığı kıt olan yüreğimin en fakir cümleleriyle seni " sana " yazdım. Yazmalıydım; satırlara işlemeliydim sevgimi ve içimdekileri çünkü senli kelimelerim hiçbir zaman ölmeyecek. Her Beniâdem gibi yüreğim sonsuzluğa gömülecek. Oysa ben seni " satırlarda " ölümsüzleştirdim.

Senin yüreğin tarafından sevilmek,
Gözlerinden sunulan bir yudum sevdayla yetinmek,
Bana sunulmuş en büyük hediyelerdendir.

Ölen bedendir, ruh değildir.
Sönen külllerdir, ateş değildir.
Gülümseyen gözlerdir, gamzeler değildir..
Sevilen yürektir, bedeni değildir….

Gece laciverte akıyor..o avucuna yıldız koyduğun meleğin ağlıyor. artık yıldızımız yok bizim sende yoksun bende yokum. keşke kendimiz için yaşayabilseydik heran. onlar alsalardı dünyalarını başlarına çalsalardı keşke biz olabilseydik gitseydik sonrasında yok yok. bu kadarını istemeye hakkım yok ne sana kızıyorum ne de o ele avuca sığmayan bana.benim isyanım kendime bir an yaşıyorum sandım ve çok oldu avuçlarına bırakalı özgürlüğümü affet sevdim. sevdim sevdim sevdim işte. şimdi yenik düştüm boylu boyuna çaresiz kaldım beni tek bıraktın olmadı daha fazla dayanamadı bu yürek sen ve ben kavramlarına. biz oldum ben tek başıma şimdi keşke gel diyebilsem.yok yok hakkım yok bu kadarına.. sevgilim tapınağım tek düşüm ölümsüzlüğüm herşeyim. ne kadar dayanır bilmiyorum ufacık yüreğim sensizliğe ki yaşamak sensizlikte yaşıyorsam bilki bu batası uzak şehirde senin nefesini buluyor senin nefesini öpüyor senin nefesini içime çekiyor olmamdır.

Biliyorum artık yıldızımız yok bizim , hani içinde biz olan yıldızımız , meleğin ağlıyor meleğin üşüyor, meleğin utanıyor ki avuçlarından düşürürken yıldızımızı kimin düşünü gerçekleştirdi bilmiyorum ama ben artık kayan yıldızlarda dilek tutmuyorum…

Kaç Kez Gittim Senden
Yenilgiler yalniz yasanırdı ve sen her zamankinden daha cok yoktun…
Sensizliğin hiçbir türüne alışamadığımı bilirdin, ama yoktun…
Her zamankinden daha cok yoktun ve benim sana vurulduğumda kesilmemiş cezalara karşı nasıl savunmasız olduğumu bilirdin…

Kaç Kez Gittim Senden

Yine sana döndüm, her defasında sana döndüm, zemherilerde yere düşürülmüş bir cicek kadar çaresizdim; üşüyordum ellerin olmayınca tenimde…
Yenilgiler yalnız yasanırdı ve sen her zamankinden daha cok yoktun.

Kaç Kez Gittim Senden

Kendimden gittim. tanımlanmamış yenilgilerimde tek bedeli sensizlikti de ben sensiz yapamazdım; yasayamazdım iflasını gözlerimde.
İşte bu yüzden, yalnızca bu yüzden kaç kez yine sana döndüm… Kendimle döndüm, sen olmadın…
Her yeni bulusmada biraz daha benimdin ve sen her zamankinden daha çok yoktun…
Kimbilir hangi mevsimlerde unutulmus bir şarkıydı dudaklarını kanatan.
yanlış basan notalarda ben hiç olmadım, saklama sakın…

Git..Dedin…Gittim…İşte

…Ama Sen Her Zamankinden Daha Yoktun…

bu sefer duy feryatlarımı..arkanı dönüp rüzgarlar estirme…bir adım daha atarsan kötü olacak sonum…yitme…

Gel biraz; kokunu bırak,
Baharımı al; soguktur oralar …

düşme düşümden..ezme yüreğimi..GiTMe…

Aglıyor musun?
Aglama; hayırlar ugurlar …

Gurbete giden döner mi dönmez mi
Belli degil bilirim
Ben bir karaagaç gölgesi buldum
Cebimde ümitlerim…

gölgendeyim…

yar..gidiyor musun..?
g
i
t
m
e
…