KARYAZCA

Seni Anlatmak İstiyorum!..

]……………..Seni ben roman roman seni ben sayfa sayfa
]……………Seni ben satır satır anlatmak istiyorum….!
]…………Seni ben şarkılara name name inleyen
]………Seni ben mızraplara telden tele gezinen
]……Seni ben notalardan bir tatlı ses isteyen
]…Seni ben tane tane anlatmak istiyorum…!

]….Seni ben gonca güle; feryat eden bülbüle
]……Seni ben ceylanlara seni ben kekliklere
]……..Seni ben kardelene seni ben çiğdemlere
]……….Seni ben koku koku anlatmak istiyorum…!
]………….Seni ben akşamları gam yüklü kervanlara
]…………….Seni ben sevgisini bir pula satanlara
]………………Seni ben nefesinden, canından bıkanlara
]…………………Seni ben hayat hayat anlatmak istiyorum…!

]Seni ben siyahlardan başka rengi bilmeyen
]Seni ben yüreklere adam gibi girmeyen
]Seni ben sevdiğini Mecnun gibi sevmeyen
]Seni ben sevda sevda anlatmak istiyorum…!

]…………………………….Seni ben bir simidi ikiye bölmeyeni
]………………………..Seni ben bir nefeste kapıya gelmeyeni
]…………………….Seni ben sever iken kıymetler bilmeyeni
]………………….Seni ben adım adım anlatmak istiyorum…!
]……………..Seni ben yüreklere haramiler salanı
]……………Seni bence kalpten sevgi çalanı
]………..Seni ben sevdaları renkten renge koyanı
]Seni ben mavi mavi anlatmak istiyorum…!

]Seni ben deniz deniz seni ben dalga dalga
]Seni ben yağmur yağmur seni ben damla damla,
]Seni ben bu dünyada duyana duymayana,
]Seni ben ferman ferman anlatmak istiyorum

]……..Seni ben tarihlerden bir tarih yaratarak
]……….Seni ben damla damla avuçlara alarak
]………….Seni ben son menzile kah düşerek kalkarak
]…………….Seni ben nefes nefes anlatmak istiyorum…!
]……………….Anlatmak istiyorum seni ben bu dünyaya
]…………………Anlatmak istiyorum seni arş-ı aleme
]…………………….Bilmem ne zaman doğmuş doğacak olanlara
]………………………..Seni ben canım diye anlatmak istiyorum

Sevip ümit vermiştin bana
Ben inanıp bağlanmıştım sana
Söz verip varmadınya bana
Yinede kızamıyorum sana

Hatıralar ilaç oldu bana
Anıların tutuyor beni ayakta
Kader bu yazılmış alnımıza
Karşı gelemem kızamam

Orjinal Boyutunda Açmak İçin ( 873×1200 ve 432KB ) Buraya Tıklayın

Genç mücahidlerimizden biri cihada gitmek üzereyken annesiyle vedalasıp

Çunkü;
GÜL SOLMADİKİ……

Madem ki yüreğinin sesini dinleyip gittin,o zaman özgürsün sevgilim..söz! zerre kadar kızmam sana..kaderimden arta kalan yarım yürekle ağlarım sana…isyanlarımı şehrine gönderirim seninde içini yaksın diye..sonra bir kartpostal olurum belirsiz adresinde,arada bir uğrarım sana..postacı da yanlış adrese göndericek değil ya..

Hadi şimdi duy beni,gel bana,ben senden gitmeden önce….

…Öyle içimdesin ki…

Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım. Büyük harflerle, yalnızca adını. Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum.
Mektup cebimde.
Cebim yüreğime yakın.
Yüreğim sende.
Sen yüreğime yakın.
Öyleyse mektup sende…

Kaçamak yaşıyoruz.Herşeyden ,bazen kendimizden bile kaçıyoruz.Duygularımızı
paylaşmak nedense zor geliyor bize.Kendimiz bile yaşayamıyoruz ki…Hep içimize
atıyoruz sevgileri,hüzünleri,mutlulukları. Bağırıp çağırıp hani derler ya
”bardaktan boşanırcasına yağan yağmur gibi” ağlayamıyoruz bile.
Utanıyoruz…Kızgınlıklarımızı hep içimize atıyoruz. Aslında kendimize
kızıyoruz. Karşımızdakinin hiç suçu yok ‘’sadece o O’nun düşüncesi”
diyemiyoruz.Gördüğümüz her iyilik ve kötülüğün bizden kaynaklandığını
anlayamıyoruz.Volkanlar patlıyor içimizde söndüremiyor gözyaşlarımızı içimize
akıtıyoruz.

Hayatta herşey size bağlı.Sen istersen dünya daha güzel.Sensin tüm güzellikleri
yansıtan. Diğer olan biten herşey sadece araç.Yani sen varsan herşey var.Kendini
tanımaktan geçiyor herşey.Bir tebessümle başlıyor güzellikler.Sabah yataktan
kalktığında aynada kendine tebessüm et ve Günaydın dileklerini ilet
kendine…Gözlerini kapat hayatın seslerini dinle.Yeni bir gün,her yeni gün
seninle birlikte var.Ruhun bir yerlerde seni bekliyor.Bul Onu. Hisset tüm
hissettiklerini.Bak nasıl değişecek hayat…

her şey bir garip bugün
sen garip ben garip
kafesteki kuş,sofradaki aş garip
birşeyler var yolunda olmayan biliyorum
ama neee..?
sen mutlu ben umutlu
ama birşeyler var
bir korku var yüreğimde
ılık esen bu rüzgar içimi donduruyor
bir sessizlik var ikimizdede
fırtına öncesi gibi
umutluyum ama huzurlu değil
bugün yada yarın birşeyler olacak
biliyorum ve ayrılık gelecek
gel yanıma uzan diyorsun
oysa ben yanına ölmek istercesine
kalmak istiyorum
saçında bir tel yüzünde bir ben
ve kendimde bir sen olmak istercesine ölmek istiyorum
mutlu bir ölüm yok derdi şaiir
şu anda ölmek yani ellerim sarılmışken bedenine
ve yüzün göğsümde uzanmışken sen
saclarını koklayarak
ve o can alıcı gözlerine bakarak ölmek
mutlu bir ölüm varmış be şaiir
demek istiyorum.
sen dışında ben içimde tir tir titriyoruz.
ürkek bir güvercin edası var titreyişinde
sende yasağa batmış bir düşün korkusu..
bende beş yaşındaki bir çocuğun,
annesinin terkine uğrama korkusunun titrekliği….

Ayet gibi indirilmiş sözler biriktirmek istiyorum, seni her düşündüğümde
Geceleri dalga dalga duvarlarıma vuran, içime dolan her yansımanda
Başka hiçbir söze benzemeyen, hiçbir kitaba yakışmayan sözcüklerce
Tek bizim masalımıza dokunur, hiç indirilmemiş kelimeler istiyorum.

Katran karası günahkar bir gecede yaktığın mum ışıklarının yansımasını gönderir gözlerin ülkeme. Yasak yollarının bütün kara parçalarında istikametin yazılıdır oysa. Bedenimi çepeçevre istila eden kuşatmalarını yararak darmadağın ederim sınırlarımı. Aşk ki, gidilmez bir ülkedir ve ben en çok o gidilemez yollarına yönelirim sözlerin aklıma düşünce.
Bir hayalin valsıyla, ödenemeyecek nice bedellerin ağırlığı altında ezilirken ben o hayale adım attığımı bilirim de, sana yürüyemem. Kavuşmanın vaat edildiği tüm buluşmalarda her öykünün kahramanı olmayı dileyen ben, ne tuhaf ki kendi öykümü yazmayı unuturum. Yüreğim sevmelere sabıkalı, gönlüm zindanlarda çürümekteyken, bana kesilecek her cezaya direnmem de sırf senin içindir.
Ben ki, sevince kıyametlere kuşanırdım sevdalarımı. Ben ki, ışığa çıkan her yolun sonunda karanlıkları çalarak dönerdim geriye. Varlığıma ilişkin tek direniş aşkı bekleyişti ve bu tanıdık finalde bir kez kaybettim. Bildiğim bütün yıldızlar utangaç, yürüdüğüm kainat günahkardı. Bu yüzden seni biriktirdim günün birinde harcamak için. Sırf bu yüzden aşkı topladım yıldızlardan sana sunmak için.
Kırıktık, gücenmiştik ve ara ara üşüyorduk. Bütün yanılgılarımız, bütün yanılgılardan çıkardığımız avuntularımız simsiyahtı ve biz aydınlık kalan yüreğimizle birbirimize sevda şiirleri yazıyorduk. Sonra bir masal uydurduk bu öyküye. Her öykünün masalı olurdu da, her masalın bir öyküsü olamaz mıydı? . Verdiğimiz, verebileceğimiz en umutsuz çabaların gündönümünde kadehlere sarıldık. Kırıktık, içliydik, ama onurluyduk. Yazılmasa kimselerin bilmeyeceği bir oyunda rol almıştık ve sonuna kadar da oynamalıydık.
Aşk, yosun kokan, toprak kokan bir gezegenden dolmuştu ışığın yüreğine. Kendi doğasına isyankar, kendi labirentine yabancı, kendi tarzına inkar düşmekti bu ve aldırmasalar da olurdu. Minicik kavgalar için nedenler bulmak, o kavgaların çözümlerinde yine birbirlerini tanımak için kapışmaktı savaşmak. Her kavganın sonunda birbirini daha çok seven, birbirini daha çok özleyen iki kahraman oluyorlardı.
Kızılca kıyametlerin koptuğu bir yerkürede anlatılacak, paylaşılacak nedenler çoktu. Bir resim çizer gibi, bir resme tapar gibi eğreti dolunaylarda tuvaller aydınlanıyordu mum ışığıyla. Denizler geceleri daha dingin, ancak gündüzler daha asi tutuyordu kendi kabında. Yüzyıllardır hiç değişmemiş, hiç değiştirilememiş bir aşkın yüksek sahnesinde gökkubbe alabildiğine yakın duruyor, karanlık bir sahnede deniz kızı bir damla su için çırpınıyordu. Gidenin gelmesini dilemek, gelenin kalmasını istemek zordu. Bu dünyayı terk edenlerin arkalarında bıraktıkları hoş bir seda’nın dudak bükümlerinde huzur parmağındaki yüzüğü çıkarmadıkça, yüreğin vurgunları da hiç dinmeyecekti.
Çoğul mutlulukların aşkla dönen girdaplarında, hücre cezası bitmemiş sevdalarım sorguluyordu sürekli beni. Dirençlere asılan umutsuzluğum, can alıcı sorulara saklanır da çıkmayı beceremezdi kendi kabuğundan. Sürekli yakınır, sürekli yoktan var oluşun rengini arardık ömür saraylarımızda. Oysa, yaşamın basit hileleri de vardır. Bir bakışta rafine olduğunu da anlayamazsın. Onlarda, yani o hilelerde vaatler vardır, yüzeysel. Kişi, en görkemli gerçeğe yakın durur, ancak dokunamaz, keşke’ler gibi.
Bir çiçeğin üstüne saraylar kurmak, diğer bir çiçeği onurlandırmaz asla. Bu yüzden gönlümdeki çiçeğe hep sevdayla bakarım, bu yüzden kuşkularla bakılırım ben. Farklı iklimlerde, ancak hareketli yaşam sahnelerinde kelebeklerin figürleri kendi üstünde korkular yaşatır. Ve o kelebekler gözlerini bırakır her mevsim sonu yüreğime. Yaşanan her sevdanın sonunda da yarım kalmış şiirler, yarım kalmış aşklardır geriye kalanlar.
Sevdanın zamansızlığına yürürken gölgeler bırakmaz peşini. O gölgeler ki, en çok öne geçmeyi arzular. Seven iki yüreğe gülücüğünü sunmak için zamanla yarışa tutuşurlar. Dilindeki soruları anlayamaz seven. Niye, niçin, neden diye sorulmaları bekler, ancak yanıtsız kalan sorulardır, yanıtı olmayan sorulardır geriye kalan. Bu kendi gölgesini kovalayan, kendi duruşunu arayan şiirlerin karmakarışık duruşlarında ne gariptir ki, bu karışıklıkları bile sevebiliyor insan.
Koluna taktığın, duvarlarına astığın tüm saatler sevdaya ve aşk’a ilerlerken ben gözlerinin yüzyıllarında ruhunu arıyordum. İçinden geçtiğim tüm savaşlarda, vurulduğum, paralandığım tüm alanlarda yüreğimi bıraktım. Tarihin sayfalarından bugünlere gelen tek gerçek, ne kadar seversen sev, asla sevdiğini söylememekti. Çünkü, sevgiyi besleyen, sevgiyi ölümsüzleştiren tek gerçek mantıktı. Ben yüzünün coğrafyalarında sensiz, ben yüreğinin iklimlerinde yersiz yurtsuz, ben aşkının duldalarında beceriksiz kalmışsam kır kolundaki saatleri, at denizlere duvardaki geleceğe kurulu zaman dişlilerini. Çünkü, sevmek için dokunmak zorunda değilsin. Çünkü bir tanem, ’sen benim için birtanelerin, en birtanesisin’.