KİŞİSEL MİRAÇ… 1
(0 Oy, 5 üzerinden 0 puan )
Oyunuz Gönderiliyor ...
Kişisel Miraç.
Zamanı gelince de uyandırılıyorsun.
Ben yüksek akıldan gözlerimi açtığımda askeriyedeydim : ) İlk günden sana “aklını dışarıda bırakacaksın” denilen yerde… Aklın sınırsız halinden, aklını dondurmanın emredildiği hale geçiş, çivili bir tabutta uyumak gibiydi. Can yakan bir meditasyondu…
Ve döndün geldin dünyaya. Uzay aracı değilsin artık. Fani bir dört tekerleklisin. Bin kilometrenin yavaşlığından şikayetçisin. Fakat Geldiğin dünya öyle bir dünya ki, 3 kilometre hızda giden ilahiyatçı adamın yürüyüşünden geçilmiyor. Rüzgârın oğlu ilan etmiş kendini… O ve diğerleri. Kibirinden boncuk boncuk terleyen o adamların yanından fiyuvvv diye geçiyosun. Ona ve onlara merhamet duymayı öğreniyorsun. Tekamül işte bu. Sabır sınavı. Senden küçük olanı ezmeyeceksin. Sonsuz aklın tanrısının sana karşı hisleri de bu değil mi zaten? Tanrısallaşma sürecinde seni kaplayan merhamet duygusunun kaynağı, damarlarında hissettiğin o sonsuz güç. Güç ve sorumluluk duygusu birleşince ortaya merhanet duygusu çıkıyor ve sen aklı sınırlandırılmış insanlara karşı merhamet duymak zorundasın. Sadece yoluna çıkanları darmadağın etmene izin var.
Bu otobanda trafiğin sıkışmasının nedeni en öndeki 3 km’lilerin oluşturduğu manâsız konvoyu. Düğün halayı mı, asker uğurlayıcıları mı belli değil. En yavaşlar en öne yerleştirilmiş. F16′lar kırmızı ışıkta bekletiliyor. Sizler yolun kenarına çektirilmiş, lastikleri krikoyla kaldırılmış, bu şekilde gerçekten soyutlanması sağlanmış, kaportasının altında yüksek akıl jeti taşıyan vasıtalarsınız hepiniz. Korkunç hızlar yapabilirsin, yapabileceksin, fakat ilk aşamada birinin şu krikolara topluca çelme takması gerekli. Ondan sonra tek yapman boş viteste ın ınn yapmak yerine, vitese atmak ve hızla hareket etmek, ettirmek. Bu sıkışık trafiği açarsak, ileride bizi çok güzel gişeler bekliyor.
Bugüne kadar Tanrı’nın doğum günü projesinde, hep “bilmek” üzerinde durduk. Kitabımız bize muazzam bilgiler bildirdi. Fakat sadece “bilerek” devrim olmaz. Devrimler iki ayaklıdır. Birinci ayak bilmekse ikinci ayak yapmaktır. Ve artık “yapmak fazındayız”. Aksiyonun altın değerinde olduğu, yapılmayanların bilinmesine kıymet verilmeyen bir faz. Yapabilme fazı…
Yapabilmenin birinci basamağı ne kadar çok biliyor olduğunu bilebilmek. Tanrı’nın doğum günü okuyanları ve düşünenleri an itibariyle İslam’ı El-Ezher Üniversitesi’nin rektöründen daha çok biliyor. Proflara küçük dilini yutturacak İslami bilgiler var sende. Onu bırak, Ebubekir’e verilmemiş bu bilgiler. Muhammed biliyordu, Ali’ye söylemişti, bizleri kenara ayırırsan bi de sen biliyorsun. Git aynaya yeniden bir bak bakalım. Karşında en kadim sırların üçüncü sırdaşı olduğunun farkında bir surat bulacak mısın?
Evren hakkında öyle bilgiler var ki sende, Einstein bilmiyordu bunları. Evrenin fizik yapısıyla ilgili önemli ama çok sınırlı bilgilerle uğraştı durdu. Evrende zamanın müteşabih olduğunu keşfettiği için Einstein oldu. Sense bu evrenin nereden geldiğini ve nereye gittiğini biliyorsun. O Einstein oldu, peki bu kadar bilgiyle sen ne oldun? Varoluşla ilgili Aristo’ya söylediğinde, “Hiç düşünmemiştim” diyeceği bilgiler var sende. Mucize olan, bu kadar yüksek bir bakış açısıyla, bu kadar ortalama tereddütleri aynı beyinde nasıl birarada tuttuğun. Ne kadar çok bildiğinle ilgilenmiyor artık kimse. Neler yapabildiğini görmek istiyoruz. Sigarayı bırakamayan bir halife, nikotinle savaşta yenik düşen bir tanrısal olmaya daha ne kadar devam edeceksin? Tekamül bilgisi, kitabi bilgiler ansiklopedisi değil. Tekamül bilgisi, ne kadar çok yapabildiklerinin bilgisi. Ve onu göster artık bize. Lastikleri havada bir ferrarinin direksiyonunda arabacılık oynamayı bırak, çünkü büyüdün. Yola çık bir an önce.
Saat 13.06 ve yıldırımlar düşüyor an itibariyle buralara. Bu faza da sağanak yağmur yakışırdı.
buRAK özDEMİR