mefkûre adamları

NEFS

 

 

“Diz çök ey zorlu nefs” dedikce,

“Çabuk kalk” dersin,

Rahatı ve lüksü gördükce,

“Biraz daha kal” dersin.

                     Seninle başım belada nefsim!

                     Şımarık nefsim, alçak nefsim!

                     Haramlara tazı,

                     Helallere kaplumbağa,

                     Kelepir nefsim.

Nedir senden çektiğim nefsim?

Sen susarsın, “şeytan” fısıldar,

“Şeytan” susar, sen fısıldarsın,

İkinizi de prangalamalı,

Alçak nefsim, alçak şeytan!

                             28 Temmuz 1997

                               Şanlıurfa

BEKLEMEK

 

Ardı arkası kesilmeyen günlerin,

Nasıl, ne şekilde geleceğiolmayan ayların,

Dakika dakika, saat saat ,

Geçmesini beklerken,

Seni beklemek.

                           Ummanın derinliklerinde misin?

                           Umranın kuytuluklarında mısın?

                           Sahi neredesin sen?

Beklediğim “sen” , “sen” misin?

Kısmetim, nasibim, “sen” misin?

İnsan mısın, cin misin, peri misin, şeytan mısın?

Kimsin sen?

                          Hayır, beklediğim sen değilsin.

                          Hayır, özlediğim sen değilsin.

                          Hayır, kaderim sen değilsin.

Ardı arkası kesilmeyen günlerin,

Nasıl, ne şekilde geleceği belli olmayan ayların,

Dakika dakika, saat saat,

 Geçmesini beklerken;

Seni beklemek.

                                30 Temmuz 1997

                                 Şanlıurfa

 

GÖZLERİM

 

Kendini gör, gözlerim.

Öteleri gör, gözlerim.

Nurunu söndüreni değil!!!

                        30 Temmuz. 1997

                    Şanlıurfa

 

DÜZEN

 

Düzen, çeki-düzen,

Kendine çeki_düzen.

                        30 Temmuz. 1997

                           Şanlıurfa”

 

KULAKLARIM

 

Duy, nurani nağmeleri,

Duy, ruhani nağmeleri,

Duy, sururi nağmeleri,

Kulaklarım: Dinle beni!

                      30 Temmuz 1997

                         Şanlıurfa

 

PARA

 

Para: İtibar sana, bana değil.

Para: Geçmez “akçe” olasın!

                          30 Temmuz 1997

                          Şanlıurfa

 

GÜLMEK

 

Gülmek yasak, gülmek haram bize,

Doğu Türkistan “gülünceye” dek!!!

                          30 Temmuz 1997

                             Şanlıurfa

 

UYGURLU

 

“Uçmağa” varan Uygurlu kardeşlerim!

“Uluğ Türkistan” ı sizler de göreceksiniz.

                                30 Temmuz 1997

                                   Şanlıurfa

 

TÜRKİSTANLI ÇOCUK

 

Sehpalarda ipe çekilen,

Senin geleceğin,

Unutma!

              30 Temmuz 1997

                 Şanlıurfa

 

ZAAF

 

Çengel atıp, yakalarlar,

Sonra da çekip-çekiştirirler,

Şantajların daniskasını yaparlar,

Ah zaaflar! Ah zaaflar!

                    Korkuyor musun?, derler, korkuturlar,

                    Sevmiyor musun?, derler, sevmezler,

                     Düşünmüyor musun?, derler, düşünmezler,

                     Ah zaaflar! Ah zaaflar!

“Paran mı yok?”, “Para buluruz”, derler,

“Kız mı yok?”, “Kız buluruz”, derler,

“Evin mi yok?”, “Ev buluruz”, derler,

Ah zaaflar! Ah zaaflar!

                       Çağın adı: Menfaat!

                       Çağın adı: Sömürü!

                       Çağın adı: Yolsuzluk!

                        Ah zaaflar! Ah zaaflar!

                                        30 Temmuz 1997

                                      Şanlıurfa

 

YOLLARIMIZ(2)

Kutluyollar, çileli yollar

Meşakkat katmerli yollar

Sabır yolu, inanç yolu

Allah(c.c.) yolu,

Yollarımızdır bizim.

                                    Nice güzel adamlar bu yolda,

                                    Ezildiler, horlandılar, itildiler, kakıldılar,

                                    İdam sehpalarına yürüdüler

                                    Ölüme "Şeb-i Arus" dediler

                                    Ölürken yeniden doğdular.

Bana bizim yollarımızı anlat kızım,

Bana bizim yollarımızı sor oğlum,

Allah yolu, Peygamber yolu,

İman dolu, inanç dolu

Yollarımızdır bizim.

                               24. Temmuz.1997

                                      Şanlıurfa

İBRAH(1)

"Ağaç yaş iken eğilir" demiş atalar,

Kıvamında olan çelik misali

Fazla zorlarsanız , kırılır

Dayanamaz.

                                "Bir kez gönül yıktın "ise

                                "Bu kıldığın namaz "değil, demiş

                                 Koca Yunus;

                                 Biz de Koca Yunus’ca haykıralım:

                                 Gönülleri yıkanlara

                                  Gönülleri virane edenlere,

                                  Yuh olsun! Yuh olsun!

"Çeşitlilik rahmettir" buyurmuş Rasul,

Tek düzelik  de,

Tek seslilik de ne oluyor?

Alışın "çeşitliliğe",

"İbrah"cılara yuh olsun!

                                                28.Temmuz.1997

                                                    Şanlıurfa

İBRAH(2)

Zorlamaya, dayatmaya,

"Rejimler" bile dayanamıyor,

"İnsan" nasıl dayansın?

                             Komünizm insanlığın "heyulası" idi,

                             Yeryüzünü dolaşan ucube "heyula"

                            İnsanlığı korkutan "rejim",

                            Şimdi nerede?

İnsan fıtratı, insan fıtratı

"Fıtrata dayalı rejim"

Biricik "rejim"

"Rejimler üstü rejim"

"O"na ulaşsak ya!

                           İnsanları zorlamayın!

                          Gönülleri zorlamayın!

                           "İlahi fıtratı" zorlamayın!

                           "Zorlamacılar"a

                            Yuh olsun!

                                                       28. Temmuz.1997

                                                         Şanlıurfa

İBRAH(3)

"Burada bizim borumuz öter" diyenler,

"Burada bizim sözümüz geçer" diyenler,

"Burada bizim atımız oynar" diyenler,

Yuh olsun sizlere…

Yuh olsun sizlere…

                                     Hani "kardeşlik türküsü"nü söyleyecektik?

                                     Hani "kardeşce" kenetlenecektik?

                                     Bu ne menem "kardeşlik" beyim?

                                    Yuh olsun sizlere…

                                    Yuh olsun sizlere….

"İbrah"cılar, "İbrah"cılar,

Bu dünya size de kalmaz,

Verir misiniz kefeninizden bir parça?

Vermezsiniz…

Yuh olsun sizlere…

Yuh olsun sizlere…

                                                28. Temmuz.1997

                                                Şanlıurfa

ŞEYTAN

Sen ey mel’un ,

"Lain-i mel’un",

Yine neler fısıldıyorsun öyle?

Sonunu hatırlasana?

                                       Damarlarda dolaşırsın,

                                       Sağdan, soldan seslenirsin,

                                      Ayakları kaydırırsın,

                                      "Lain-i mel’un"

Senin şerrinden,

Senin vesvesenden,

Sığınırız Allah’a,

"Euzubillahimineşşeytanirracim…."

                                                  28.Temmuz.1997

                                                     Şanlıurfa

YOLLARIMIZ

Ağaçların ince dalları misali

Yaprakların ince damarları misali

Damarlarımın kılcalları misali

Yollarımız da incecik

                                            Ülkemdeki yollardan geçtikce

                                           İnsanların gittiği yolları hatırlarım

                                            Çeşit çeşit  insanlar

                                           Çeşit çeşit yollar

Yollar: İnsanlığın önündeki tercihler

Yollar: Vuslata vasıta

Nurlu yollar, kutlu yollar

Kirli yollar, batak yollar

Yollardır Mekke’ye ulaştıran

Yollardır Arafat’ta buluşturan

                                                   24.Temmuz.1997

                                                      Şanlıurfa

MERHAMET

Bir "cemiyet" kuralım,

"Merhamet Cemiyeti"

Bir "Cemiyet" olalım,

"Merhamet Cemiyeti"

                                      Kinler, garazlar, husumetler,

                                     "Ayak oyunları", intikamlar,

                                     "Kapı dışarı" olsun.

                                      Şefkat dolu, merhamet dolu

                                      Yürekler egemen kılınsın.

Şucu-buculuklara,

Bizdendir-bizden değildirlere,

Artık bir "son" verelim,

Kurtulalım "hayvani" siretlerden,

"İnsan" olalım insan…

                                    Bir "Cemiyet" kuralım,

                                    "Merhamet Cemiyeti"

                                     Bir "Cemiyet" olalım,

                                     "Merhamet Cemiyeti"

Zulme uğrarız merhametleniriz.

Hastalanırız merhametleniriz.

"Merhamete geliniz" ey insanlar!

Ki,

"Hayvanlar bile birbirine merhametli"

Kurtulalım ey insanlar!

Hayvani siretlerden.

"İnsan" olalım insan…

                                    14.Nisan.1998, Salı

                                     Şanlıurfa     

BAŞLAMAK

"Başlamak, bitirmenin yarısı" derler,

Ben de başladım

"Şiir"yazmaya

                                            Ne zaman mı "biter" a dostlar!

                                            Ben isterim ki,

                                           "Şiir" yazabilmem,

                                            Devam etsin

                                            "Küçük kıyamet"e dek…

Nice Ulular,

Şiir yazmışlar,

Ben isterim ki a dostlar,

"Şiir" ile de katılayım

"Ulular Kervanı"na…

                                       Şiir: İnce ruhluluk.

                                       Şiir: Hassaslık.

                                       Şiir: Duygu yüklülük.

                                      Şiir: Ötelere mesaj.

Ben de başladım a dostlar,

Şiir yazmaya.

İstedim ki,

Ben de katılayım a dostlar

"Ulular Kervanı"na…

                                       Okunsun şiirlerim,

                                       "Küçük kıyamet"im sonrası da.

                                                                            14 Nisan 1998,Salı

                                                                                Şanlıurfa

 

MEN DAKKA DUKKA

"Çalma kapını, çalarlar kapını" demişler,

"Etme bulma dünyası…"

"Eden bulur", demişler…

                                                   Sanmayın ey insanlar!

                                                   Bu "yaptıklarım",

                                                   Yanıma kar kalır, diye.

                                                   "Allah var" ey insanlar!

                                                    "O" ki diledi,

                                                    "Bir sinek bir kartalı tutarda;

                                                    Yerden yere vurur."

                                                    "O" ki diledi,

                                                    "En zayıf", "en güçlü" olur.

Sanmayın ey insanlar!

Bu "yaptıklarım;

"Yanıma kar kalır", diye

"Allah var" ey insanlar!

"O" ki diledi,

Akan sular durur…

                                              "Allah var" ey insanlar!

                                               Canavarlaşmayın

                                               Merhamet edin birbirinize

                                              "O"nun merhameti olmasa

                                                Ey insanlar!

                                               "Yaptıklarımız"ın hesabını

                                                 "Nasıl" verebilirdik?

Merhamet ey insanlar!

                                                                   14 Nisan 1998, Salı

                                                                        Şanlıurfa

 

BESMELE

Şu tek kelime:

"Bismillahirrahmanirrahim"

"Her işin anahtarı…"

Öyle ise ey dostlar

Diyelim;

"Bismillahirrahmanirrahim"

 

Şu tek kelime

Ey dostlar

"Bismillahirrahmanirrahim"

Ne güzel bir kelime

Ey dostlar

"Bismillahirrahmanirrahim"

 

Ey dostlar! Ey dostlar!

Her işin başında

Diyelim

"Bismillahirrahmanirrahim"

 

Dilimiz döndükce

Kalplerimiz tıkladıkca

Diyelim

"Bismillahirrahmanirrahim"

 

Diyelim dostlar diyelim!

"Her işin başında" diyelim

Şu tek kelime:

"Bismillahirrahmanirrahim"

14 Nisan 1998, Salı

Şanlıurfa