YAĞMUR YÜREKLİM…

Sinemi güneşe verdim, sinemi ısıtsın diye… Güneşin bir demet ışığını güneşten ödünç aldım ve bir demet güneş ışığını sinemde bitirdim.
Sinem alev alev, sinem de şimdiye dek hiç hissetmediğim bir heyacan bir sıcaklık var ve ben güneşin bir demet ışığıyla, daha bir ısınıyorum. Oysa, sinem ne kadar sıcak ve oysa, güneşin bir demet ışığı değil; sinemi ısıtan senin sevgindir.

Gelincik tarlalarında koştum. Baharda yeniden canlanan doğanın koynuna vurdum kendimi… Gelincik tarlalarında  koştum, ayaklarıma dek boy boy çiçekler; çiçeklerin içinden uçan kelebekler ve sağımdan-solumdan, yanımdan omuzumdan, başımın üstünden uçan kuşlarla; gelincik tarlalarında koştum… Ve sonra kendimi attım yemyeşil çimlerin üstüne… Sırt üstü uzandım, gökyüzünü izledim. Soluk soluğa, göökybbeyi izledim ve gökkubbede kayboldum. Çimlerin kokusunu duydum, çiçeklerin kokusunu, doğanın canlanan kokusunu duydum; oysa kokan ne çiçekleri ne çim, ne de doğaydı; güzel güzel kokan sendin…
Ve ciğerlerime usul usul ve derin derin havayı çektim. Tertemiz, saf havayı çektim. Hava olmasa yaşanmaz dedim ve içime tekrardan tekrardan hava çektim; oysa ciğerlerime doldurduğum hava değil, sendin. Sen, yaşamama gerek olan havamsın, oksijenimsin…

Vurdum kendimi yollara, uzun uzun yürüdüm. İğde ağaçlarının kokusunu duydum, akan suyun çoşkusunu gördüm… Oturdum bir dere kenarına, ahaste ahaste akan derenin suyunda, yüzümü yıkadım. Yıkadıkça yüzümü, ellerimi; yaşamanın sevincine ortak oldum. Oysa, yıkandığım su değil; sendin… Senle tepeden tırnağa yıkanıyorum ve senle yaşama sevincini buluyorum. Sen yaşama sevincimsin…

Gözlerim dağlara ilişti, dağları izledim. Dağların heybetini gördüm… Ve izlediğima slında bir dağ değil; bizim sevdamızın heybetiydi. Senle sevgim heybetlendi, sen ve ben, dağlar kadar heybetliyiz…

Gözlerimi yumdum, senin hayalin geldi. Gözlerimi açtım, senin hayalin geldi. Ve aklımın tüm işlevi senle doldu. Oysa zaten sen aklımdın. Sen benim fikrimsin…

Ve ben güneşi başımda gördüm; oysa başımdaki sensin. Ve ben yaşadığımı anlıyorsam; beni yaşatan sen, sana olan sevgim, bağlılığım; senin bana sevgin, bağlılığındır!
Biliyorum ki, anlamım, yaşamımsın sen!

Ben güne senle başlıyorum, günü senle bitiriyorum! Rüyalarımda sen varsın, gerçeğimde sen varsın!

Gelincik tarlalarında koştuğumda, çiçekler, kelebekler, kuşlar sensin… Soluduğum havanın ta kendisisin sen… Tepeden tırnağa yıkandığım, herşeyinle, sensin… Buram buram bahar kokan, sensin… Işık olan, ısıtan sensin… Sevginin heybeti sensin… Ve dünyanın en büyük serveti sensin…