hüzünle biten gün 2
25 Haziran 2008 Çarşamba | Kategori Doğa | Etiketler : hüzün İhbar Etkizim geliyor yanima.hadi anne dilek gelene kadar dolasalim biraz sigara kalmamis hemde dondurma yiyelim. ben gitmesem olmazmi diyorum olmaaaz hadi bakalim.
güle oynaya ciktik evden.
markete yaklastik marketin hemen karsisinda tramvay duragi var orasi bir kalabalik ki nasil
ne oldu acaba diyoruz bir birimize bakip.yaklastikca insanlarin yüzünde ki ifadeden bir sey oldugunu anliyoruz
duragin girisini kapatmislar.ne oldugunu sordugumuzda sok eden cevabi aliyoruz allahim ne korkunc.
12 13 yaslarinda bir cocuk nasil olduysa yavrucak raylara inmis ve tramvay üzerinden gecerek iki parcaya ayirmis ne kadar aci
ne oldugumuzu anliyamadik .allahim sen ailesine sabir ver yarabbi. eve döndügümüzde hepimizde perisan haldeydik.
yemegimizi bile dogru dürüst yiyemedik. hepimizde aci bir burukluk vardi .zor ayakta duruyorduk.gec vakitte yattik ama uyumak ne mümkün.
ne ben nede cocuklar uyuyamadik sabaha kadar
hala da üstümüzden atamadik bu soku
aglamak istiyorum saatlerce aglamak icim öyle dolu ki zavalli yavrucagin bordo renkli torbanin icindeki cesedi gözümün önünden gitmiyor.
ailesi ne durumda acaba acilarin en büyügünü yasadilar allah sabir versin.bu aci nasil unutulur bilmiyorum tüm günüm hüzünlü gecti yine. bogazima dügümlenen hickiriktan kurtulamiyorum.
rabbim hayirli ömrüde hayirli ölümüde senden istiyorum
sevgilerimle semra seval

25 Haziran, 2008 Çarşamba
Evet çok büyük bir acı allah sabır versin
umarım böyle zamansız acılar insanların başına gelmez
herkes büyür ve zamanı geldiğinde bu dünyadan göçer
Her insan yaşamaya değer zamansız gelen ölüm zümdür
25 Haziran, 2008 Çarşamba
ALLAH(c.c) rahmet eylesin yavrucağın ailesinede sabır versin… :((((
26 Haziran, 2008 Perşembe
insan olan kaygısız kalamaz, günümüzde herşeyi görmezden gelen öyle çok insan varki görünce düşünçeye dalmamak yüreğini yakıyor insan olanın ülkemizde adalet duygusu cok zayıf sizler gibi duyarlı vatan severler insanlar ancak bu gibi konularda duyarlı oluyorsunuz,gördüğünüz talihsiz olaydan dolayı üzğün olmamak mümkün değil sevği dolu dostum .allahtan rahmet aillesine.de sabır dilerim saygılarımla güzel insan.
26 Haziran, 2008 Perşembe
:((Rabbim kimseye böyle bir acı göstermesin yürek dostum,gördüğünüzdeki psikolojiyi çok iyi anlıyorum,hangi yürek dayanırki,Rabbim sabır versin ailesine,çocuk yüreğini Rabbim mekanını cennet eylesin..yüreğimden sevgilerle
30 Haziran, 2008 Pazartesi
İnsanda ki merhamet duygusu çevresinde ki olup bitene kayıtsız kalamıyor ne yazık ki. Tanımadık da olsa böyle acı kazalar insanın gözünün önünden gitmiyor. Gitmediği gibi ateş düştüğü yeri yakar ama deyip ailesini de düşünüyoruz değil mi? Allah evlat acısı göstermesin. Şevkatli ellerinizden öpüyorum, selamlar.
30 Haziran, 2008 Pazartesi
Küçük bir ricam olacak sizden. Yazılarınızı edebiyat kategorisinde yayınlarsanız bende kaçırmamış olurum. Zira doğa kategorisini hiç ziyaret etmiyorum. Bloğumda ki bağlantılardan size bakmasam bu yazınızı farketmeyecektim. Sevgiler.
3 Temmuz, 2008 Perşembe
Dua yağmurlarında şemsiyesiz kalmanız dileğiyle. Hayırlı kandiller…