çilem
28 Nisan 2008 Pazartesi | Kategori Şiir | Etiketler : şiir İhbar Et
mutlu hayallerim bozulup söndü
dünya hep yüzüme yalandan güldü
verdiğim emekler hebaya döndü
ben yanarım kağıt yanar çileme
kalemin ucundan damlıyor çilem
kim gülmüş dünyada bende gülemem
yüreğim kabardı ne gelir elden
ben yanarım kalem yanar çileme
ekmeğim hep iğne iplik ucunda
dertli gezdim yalan dünya içinde
bir tel siyah kalmadı ki saçımda
ben yanarım gözüm ağlar çileme
bilmezmiyim dünya boştur yalandır
herkes dertli ama sahte gülendir
rabbim nolur beni mutlu dolandır
ben yanarım ateş yanar çileme
azıcık mutluluk arkası acı
bulamadım bu acıya ilacı
mükafat olarak giysem som tacı
o zaman gülerim belki biten çileme
16-05-2002
segilerimle semra seval

28 Nisan, 2008 Pazartesi
Mümkün olsa blogda ki bütün gülleri dersem, yollasam dertli gönlünüze…
1 Mayıs, 2008 Perşembe
Ah bu çileler….Hem gnnlümüzü yaralıyor,hemdeinsanı adam gibi adam yapıyor…başarılar dilerim.güzel bir şiir okudum.