SANIK YİNE BEN!!!!

Yüreğimdeki acıyı;
Bu sefer geometri defterimin son sayfasına yazıyorum.
Sanki defterimin son sayfasına yazdıklarım,
Ömrümün son satırları.
Bu sefer odamın buğulanmış camının önünde yazıyorum.
Yağmur yağıyor
Yağmur bana seni hatırlatıyor.
Hatırlıyorum da altı ay önce yağmurlarla sevmiştik birbirimizi.
Şimdi şimdi anlıyorum;
Yaşadığımızın karşılıksız bir aşkan hiç bir farkı yoktu.
Dokunamıyordum,
Gözlerinin içine bakamıyordum,
Titreyen sesin sadece telefonumun ucundaydı,
Seni tanımadım!
Yüzündeki anlamları bilmiyordum.
Oysa bir insanı sevmek;
YAŞAMAKTIR!
Sevgilinin yüzündeki her bir çizgiyi satır satır yaşamaktır.
Oysa ne çok inanmıştım,
Bu sefer karşılıksız değil demiştim.
Ne kadar yanılmışım!
Özlüyorum diyorum ya,
Özlediğim sen değilsin,
Ben aşkın taa kendisini özlüyorum.
Gökyüzü ağlıyor bugün,
Derdin nedir diye soranı yok belki!
Gökyüzü ağlıyor ama ben ağlamıyorum bugün,
Yağmuru seyrediyor,
Ve bitmiş bir aşkın,
Adı konmuş bir ayrılığın,
Son satırlarını yazıyorum.
Geometri defterimin son sayfasına;
Bugün sonları yazıyorum.
Hüzünlü ve belki de biraz acı sonları.
Biliyor musunuz bir önceki satırda;
Mutluluğu yazdım.
Ama çizdim üstünü hemen,
Ben mutlu değilim çünkü bugün.
Ama sorgulamıyorum yüreğimi;
Çünkü ben ne zaman sorgulasam yüreğimi,
Hakim,savcı,avukat ben
Ve sanık;
Yine ben!!!
Belgin AYHAN

                            SÜRÇÜLİSAN ETTİYSEM AFFEDİN