insan

hep ağlatın beni göstermedin gün yuzu

ağzım açıp bir söz söyletmedin

kendi ellerinle ittin beni

kendi dillerinlr attin beni 

 sana tek sözum var çoktan hak etin bunu

ne istedin vermedim sana

nelere katlanmadım ben

benden aldıklarını vermeye kalsan

ömrun yetmez buna

bir ömrun daha olsa ben yokum

senin yaptıklarının yanında

sözümü olur benimkinin

çektiklerimi bir bir anlatsam

romanlar olur hayatım 

sen beni bir hiç gibi yok etin

kendi ellerinle attın beni

kendi dilerinle  ittin beni

sana tek sözum var çok tan hak etin bunu

he azı olan ahkam kesiyor

kalbimi kırıp gücümü üzüyor

kolumu kanadımı kökunden kırıyor

 ben bu candan vaz geçsemde

bu can benı terketmiyor

 ey güzel allahım neydi gunahım

on dört yaşımda mahkum etin

bir zalime teslim etin

keni ellerinle ittin kendi dilerinla attın

 sana tek sözum var çoktan hak ettin