yüreyim sızlıyor ta derinden
ağlamak geliyor içimden
sana boyun eğmektense
yalvarırım tanrıya alsın beni senden
can gidyor bedenden
cana can demeden
şu yalancı dunyada bir gün görmeden
sarhoş olmuş ruhum ayrı bedenden
ağladım hiç gulmeden
kaderime boyunmu eğdim istemeden
bu sarhoşluğun ortasında
kaybetim kendimi ben
can gidiyor bedenden cana can demeden
şu yalancı dunyada
bir can incitmeden
ey güzel allahım neydi günahım
ey güzel allahım bütün melekler semadan bakışır
hep güzellikler sana yakışır
bu güzelikten banada tatır
candan can gitmeden bu can bedeni terk etmeden
eygüzel allahınbutun güzellikler senden gelsin
içim senin sevginle dolsun
meleklerin yoldaşım olsun
bu can bedenden ayrılırken heşeyim dilediğin gibi olsun

9 Nisan, 2008 Çarşamba
Can gidiyor bedenden/ cana can demeden. Ne güzel yazmışsınız, bu serzenişli hayatımın ardından güzel bir son bekler mi beni acep. Yalan dünya herşey bomboş…