BEYAZ ZAMBAK

Bugün çok kötü hava dünün aksine…Kış görüyorum penceremden bakınca yeniden…Ama türküde olduğu gibi.."Ne de olsa kışın sonu bahardır". Çok da fazla bakmamak gerekiyor dışarı belki..

Bir çok insan belki hayatında bir kez bile, bir kediyi, bir çiçeği ne bileyim herhangi bir canlıyı sevmeden gerçek anlamda yaşayıp gidiyor..Çünkü bir kedi beslemek bile sorumluluk ister, biliyorum ben..Yemeleri içmeleri bir yana, duyguları vardır…Sert birşey söylediğinizde ya da yaptığınızda size küser..

Bazan evi bile terkeder..Sonra bakımı vardır her anlamda..Onu gözardı ederek piknik planı bile yapamazsınız..O hayatınızın bir parçasıdır, ondan ayrı kalamazsınız..

Kedi sevmek bile sorumluluk, yerine göre üzüntü kaynağıyken kolay mı insan sevmek..Hayır değildir..

İnsan sevmek, kolay gibi görünsede, aslında hiç kolay değildir..

Öyle ya, kendi derdini çekemezken yerine göre insan, başkasının derdini dert edinmek, her an ya onun başına bir şey gelirse ben nasıl yaşarım endişesini yürekte hisssetmek, onu üzen herkese düşman olup, onun gözüyle, gönlüyle bakmak hayatı kolay mı??

DEĞİL ELBETTE?? HEM DE HİÇ DEĞİL..

Ve kırılgalık…Onun için tek olmak, sonsuza kadar aklında gönlünde olmak isteği..Bu değil midir seveni kıskanç, öfkeli ve de camdan kırılgan yapan…

Budur elbette..Sevgi derinleştikçe, adı aşk olur önce, sonra sevda ve en basamak, kara sevda….Her gönül gidemez son kademeye malum..

Herşey kapasite dahilinda….

Acıtır bu dert çekeni..Ama dediğimiz gibi..Allah katındandır bu da yaşadığımız diğer her şey gibi…

Sabır iyidir..Bu derdi nefret kangrene çevirir..Nefret neye yakışır ki..Sevdaya yakışsın..Ancak kirletir…

……………………………………………