BEYAZ ZAMBAK

BİR SABAH KAHVESİ İÇELİM Mİ??

Hatırlıyorum da eskiden komşular, birbirine çatkapı gidebilirdi..

Sabah erken saatlerde bile, dış kapıdan içeri, "hu komşu" diye veya komşunun adıyla seslenilirdi..Evin beyi işe gönderilmiş, anne ve kızlar, keyif çayı eşliğinde günlük yemek, ev işi programını yaparken, komşu masaya davet edilir, Allah ne verdiyse buyur edilirdi..Ne sıkıntı ne stres..Ne günlerce önceden başlayan hazırlanma prosedürü..

Çok çok, temiz; tabak, çatal, bıçak ve bardak, bitmişti..Komşu da genelde nazlanmaz, evin kızlarına akran gibi takılır, şen şakrak sohbet edilirdi…

ÖYLEKİ; BİRİ BİRKAÇ GÜN GÖRÜNMESE MERAK EDİLİRDİ..

Özellikle uzun yaz günlerinde o kahvaltı masalarının daima sonradan gelen konukları olurdu..Bu adetti..Herkes için de aşağı yukarı geçerliydi.

Kahvaltı masaları, genelde evin arka bahçesine, bir ağaç altına kurulur, toplandıktan sonra orada, öğle yemeği ile ilgili hazırlıklara genellikle komşulardan birinin eşliğinde devam edilirdi..

İlişkiler sıcaktı gerçekten..Apartmanlara taşınınca insanlar, komşuluk ilişkileri maalesef, o eski sıcaklığını kaybetti..

O eski bahçeli, evler mütahitlere devredildi, bir daire veya dükkan karşılığında..

Komşuluk ilişkileri, yine yaşatılmaya çalışılıyor belki ama, kesinlikle çok daha soğuk ve resmi..

Kimse kimsenin masasına teklifsizce, davet edilmeden oturabilme yakınlığında değil artık..Ya da bana öyle geliyor..

Ama bugün bu nar ağacının altında , kahvaltıya bana davetlisiniz arkadaşlar…

BEKLİYORUM..

……………………….