BEYAZ ZAMBAK

DÜNYA BÖYLE BİR YER İŞTE;

Gelenin gittiği, konanın göçtüğü..

Her geçen gün, yenilerinin geldiği, bazılarının ise gittiği..

Hiç birimiz ne kadar zamanımız olduğunu bilmiyoruz..

Bunun bir önemi de yok aslında..İnsanın kaç yıl yaşadığı değil, nasıl yaşadığı önemli ..İnsanlar bu bakımdan üçe ayrılabilir…

…………………………………………….

Birinci gurup, başkalarına ne zarar verir, ne bir faydası dokunur…Kendi kendine yaşar gider, hiç bir iz bırakmadan..Ne suya dokunur, ne sabuna…

Ne bir ilkesi olur, ne bir kavgası..Hayatın içinden ayaklarının ucunda gider, arkasında çok da ağlayan birini bırakmadan….

……………………………………………..

İkinci gurup kötüdür..Asıl olan kendidir…Bencildir..Kendi isteklerini temin ederken, öldürmek, çalmak dahil, hiç birşeyden geri durmaz..İnsanların mutsuzluğundan acı duymaz…Ölümü büyük mutluluk yaratır..Bazan en yakınlarında bile..

…………………………………………….

Üçünçü gurup iyi olandır..Çünkü onlar, mutluluğu başkalarını mutlu etmekte bulurlar..Budur temelde yaşam gayeleri..

Gülümsemelerini, güzel sözlerini, iyi dileklerini ve emeklerini paylaşmaktan çekinmezler..İlkelidirler..Habire bedel öderler..Kendileri pek mutlu olmaz, ama başkalarını mutlu ederler…

…………………………………………

İyilerden olmamız dileğiyle…

……………………………………………..

MEVLANA’DAN………

"Bak bil ki domuzların önüne mücevherler serilmez,altınlardan sarraflar anlar ancak başkası bilmez..Ne farkeder ki kör insan için elmas da bir cam da, sana bakan bir kör ise kendini camdan sanma!"

"Cömertlik ve yardım etmede akarsu gibi ol".

……………………………………

Şevkat ve merhamette güneş gibi ol.

Hiddet ve asabiyette ölü gibi ol.

Tevazu ve alçak gönüllülükte toprak gibi ol.

Hoşgörürlükte deniz gibi ol.

YA OLDUĞUN GİBİ GÖRÜN, YA GÖRÜNDÜĞÜN GİBİ OL.

……………………………….

"Can konağını arıyorsan cansın;

bir lokma ekmek arıyorsan,ekmeksin..

Şu nükteyi biliyorsan, işi biliyorsun demektir; NEYİ ARIYORSAN OSUN SEN".

………………………………………..

Ayran kasem önümde oldukça, vallahi kimsenin balını düşünmem bile. Azıksızlık, ölümle kulağımı bursa bile. "HÜRRİYETİMİ KULLUĞA SATMAM BEN!"

……………………………………….

"Altın ne oluyor, can ne oluyor, inci, mercan da nedir bir sevgiye harcanmadıktan, bir güzele feda edilmedikten sonra".

……………………………………..

"Ne mutlu o kişiyeki yol arkadaşı haset değildir".

……………………………………………..

"Kimin aşka meyli yoksa o kanatsız kuş gibidir, vah ona!.."

"Sevgili, her acıya lezzet verir…"

…………………………………………………………

GEL, GEL….NE OLURSAN OL, GEL..

İSTER KAFİR,

İSTER MECUSİ, İSTER PUTA TAPAN OL…

GEL…………..

BİZİM DERGAHIMIZ UMUTSUZLUK DERGAHI DEĞİLDİR..

YÜZ DEFA TÖVBENİ BOZMUŞ OLSAN YİNE GEL…

………………………

İnsan ömrünün en kaygısız dönemi çocukluk..

Mevsim henüz ilkbahar..İnsan çiçekli bir ağaç gibi..

Bir kız çocuksan eğer, bir bebek, birkaç arkadaş ve bir ailen varsa sana kol kanat geren senden iyisi yoktur…

Erkek çocuksan eğer, bilyelerin, topaçın mümkünse bir topun, bir kaç araban olsun yeter..Aile demirbaş tabii.

Ne, üst baş, ne başka şey..Sabah canlı , ışıldayan gözlerle uyanır, anne elinden dünyanın en sevimli kahvaltısını yapar ve sokağa koşarsın..İp atlar, top oynar, düşe kalka büyür gidersin..

En büyük derdin, topum patladı, bebeğim bozuldu şeklinde olur..

İçin için büyümeyi özlersin…Kollarında, dizlerinde düşme yaraları, mutlu mesut yaşar gidersin…

Ama gün gelir büyürsün..Yüreğin de seninle gelir, peşin sıra..Hayatın acılarını öğrenirsin, ilk olarak okul sıralarında, küçük çapta..

Rekabeti, senden kolay öğrenenleri, yüreği nefret dolu olanları, hep okulda ders dışında öğrenirsin..

Ne topun , ne bebeğin yetmez oyuncak olarak, başka şeylere özenirsin..

Başka insanların yüreğini istersin..

En çok da bu yaralar..

Ailende yaşar bu sancıları seninle..Özellikle yetmezse istediklerine..

İstekler bitmez..Dertler bitmez..Sınavlar bitmez..

Ve bu kadar dert arasında sen büyürsün…

……………………………

Günaydın bugün çok sevdiğim bir yazı paylaşacağım …

İLKELERİN OLACAK

İlkelerin olacak

Seni satın alamayacaklar…

Aptalların uydurduğu

atasözlerine inanmayacaksın:

"Paranın satın alamayacağı şey

yoktur".

"Herkesin fiatı vardır."

Gibi sözlere kanmayacaksın..

Onurunla, kimliğinle ve

beyninle akıllı yaşayacaksın.

Üreteceksin, seveceksin,

sevileceksin, inaçlarının

arkasında duracaksın.

Sevgilerin karşılıksız,

yardımların gizli olacak.

Seni attan, ottan ayıran

özelliğin farkına varacaksın.

Çünkü sen insansın.

Ve bunu yakaladığın gün

bembeyez yaşayacaksın.

Müjdat Gezen

…………………………..

Beğenmiş olmanız dileğiyle….

…………………………….

Bugün çok kötü hava dünün aksine…Kış görüyorum penceremden bakınca yeniden…Ama türküde olduğu gibi.."Ne de olsa kışın sonu bahardır". Çok da fazla bakmamak gerekiyor dışarı belki..

Bir çok insan belki hayatında bir kez bile, bir kediyi, bir çiçeği ne bileyim herhangi bir canlıyı sevmeden gerçek anlamda yaşayıp gidiyor..Çünkü bir kedi beslemek bile sorumluluk ister, biliyorum ben..Yemeleri içmeleri bir yana, duyguları vardır…Sert birşey söylediğinizde ya da yaptığınızda size küser..

Bazan evi bile terkeder..Sonra bakımı vardır her anlamda..Onu gözardı ederek piknik planı bile yapamazsınız..O hayatınızın bir parçasıdır, ondan ayrı kalamazsınız..

Kedi sevmek bile sorumluluk, yerine göre üzüntü kaynağıyken kolay mı insan sevmek..Hayır değildir..

İnsan sevmek, kolay gibi görünsede, aslında hiç kolay değildir..

Öyle ya, kendi derdini çekemezken yerine göre insan, başkasının derdini dert edinmek, her an ya onun başına bir şey gelirse ben nasıl yaşarım endişesini yürekte hisssetmek, onu üzen herkese düşman olup, onun gözüyle, gönlüyle bakmak hayatı kolay mı??

DEĞİL ELBETTE?? HEM DE HİÇ DEĞİL..

Ve kırılgalık…Onun için tek olmak, sonsuza kadar aklında gönlünde olmak isteği..Bu değil midir seveni kıskanç, öfkeli ve de camdan kırılgan yapan…

Budur elbette..Sevgi derinleştikçe, adı aşk olur önce, sonra sevda ve en basamak, kara sevda….Her gönül gidemez son kademeye malum..

Herşey kapasite dahilinda….

Acıtır bu dert çekeni..Ama dediğimiz gibi..Allah katındandır bu da yaşadığımız diğer her şey gibi…

Sabır iyidir..Bu derdi nefret kangrene çevirir..Nefret neye yakışır ki..Sevdaya yakışsın..Ancak kirletir…

……………………………………………

Bugün okuduklarımdan olsa gerek sevgi üzerine yazmak geldi içimden…

Bir ben eksiktim bütün amatörlüğümle..Yazayım dedim..Aklıma o ünlü film geldi ilk önce…"Selvi boylum al yazmalım"..Neydi sevgi diye sorguluyordu kadın hani..Sevgi emekti diyordu sonuçta…Evet neydi sevgi?? Bu bir sır, hayatın en büyük gizi..Binlerce yıldır aranan sır belki..Hayatı yaşanır, ömrü değerli kılan..Bir efsun gibi bir sabah uyandığınızda yanınızda duran..Daha önce hiç tanımadığınız birini, sizin için vazgeçilmez, uğruna ölünür kılan..

Bu bir büyü elbet, hayat tarafından şanslı kullara yapılan..Bu öyle bir acı ki tadı, en iyi tatlılarda, en büyük servetlerde  bulunmayan..Birini, herhangi birini sizin için kainatın merkezi hatta kendisi yapan…Bilimin, aklın, düşüncenin değil sadece gönlün açıklayabileceği, bir şey bu…

Ben açıklayamam acic aklımla..Ama şunu biliyoru ki..Bu kesinlikle bir armağan, en yüce kattan..Kabul buyurmak mecburi…Ondan gelen herşey gibi…

Bir kere giren gönüle oranın en değerli sahibi..Gelen gitmez kalır orda..Kızmamalı gücenmemeli, incitmemeli..

Değeri ölünce değil, yaşarken bilinmeli, mihneti çekilirken, şikayet edilmemeli…Ayrılık kelimesi, gelmeler gitmeler, akıldan silinmeli..

Bu bir yarış, bir oyun değilki..Kuralları derdi veren seçmeli…

Herşeye kader karar vermeli..

…………………………………………………………….

Merhaba;

Çocukken okuduğum, çok beğendiğim bir şiir yazacağım..

Ümit Yaşar’dan.

   TESPİH

Sen giderken gözlerim dopdoluydu

Ve yağan yağmurlarla caddeler ıslak

Yokluğundan bir rüzgar esti hazin

Teselliler döküldü yaprak yaprak

Umutlarım vardı tespih misali

Sen giderken dağılıverdiler birden…

……………………………………………………..

Deneme yapmaya çalıştığımı, ve çok amatör olduğumu belirtirim..