YAĞMURLU BİR GÜNDÜ HATIRLAR MISIN?

O GÜNÜ BİLMEM HİÇ ANAR MISIN?

Bu yine, en güzellerden bir güzel..

Hem çok zarif, hem de çok az bulunur cinsten..

Adı SAFRAN..

………………….

SAFRAN(Crocus sativus)

 Safran yetiştiriciliğinin tarihi 3.000 yıl öncesine kadar uzanır. Kültür bitkisi olan safranın doğada bulunan öncülü Crocus cartwrightianustur. İnsan yetiştiriciler, aşırı uzun tepeciğe sahip olan örnekleri seçerek yetiştirdi. Bunun sonucunda C. cartwrightianusun kısır bir mutant formu olarak C. sativus Bronz Çağı’nda Girit’te ortaya çıktı.  Uzmanlara göre safrandan bahseden ilk doküman MÖ 7. yüzyıldan kalma Asurlular döneminde Asurbanipal tarafından toplatılan bir botanik kaynakçasıdır. Bundan sonra 4.000 yıl boyunca safranın 90 kadar hastalığın tedavisinde kullanıldığına dair dokümantasyon ortaya çıkarılmıştır. O tarihlerden beri Akdeniz bölgesinde hem baharat hem de ilaç olarak kullanılan safran yavaş yavaş Avrasya’nın diğer bölgeleriyle Kuzey Afrika ve Kuzey Amerika’ya kadar yayılmıştır. Son yıllarda safran üreticiliği Okyanusya kıtasına da uzanmıştır.

Safran (Crocus sativus), süsengiller (Iridaceae) familyasından, sonbaharda çiçek açan, 20-30 cm boyunda, soğanlı bir kültür bitkisi ve bu bitkiden elde edilen baharat. Bitkinin yaprakları şeritimsi, mor çiçekleri üç tepeciklidir. Çiçeği ve tepecikleri bitkiye bağlayan yaprak sapı da dahil olmak üzere erkek organları kurutularak özellikle gıda boyası ve tad verici olarak kullanılan safran bitkisi daha çok İspanya, Fransa, İtalya ve İran‘da yetiştirilir. Türkiye’de ise safran Safranbolu’da üretilmektedir. Ağırlığına göre dünyanın en pahalı baharatı, (bir gramı 5 ile 6 € arası), olan safranın anavatanı Güneybatı Asya’dır. Yetiştiriciliğine ilk olarak Yunanistan civarında başlanmıştır. Yarım kilogram safran 80.000 çiçekten çıkarılabilir.

Safran baharatının keskin bir tadı ve iyodoform ya da saman benzeri bir kokusu vardır. Bunların sebebi bileşiminde bulunan pikrokrosin ve safranal kimyasallarıdır. Aynı zamanda içine konduğu yemeklere altın gibi sarı bir renk katan, krosin adı verilen karotenoit bir boya maddesi de içerir. Bu özellikler safranı dünya çapında çok aranan bir baharat yapar. Ayrıca tıpta da kullanılır.

Safran kelimesi Arapça sarı renk anlamına gelen usfer (أَصْفَر) kelimesinden türetilen ve Arapça’da safran baharatı anlamına gelen za’feran (زَعْفَرَان ) kelimesinden kaynaklanarak Latince’ye safranum, İtalyanca‘ya zafferano ve İspanyolca‘ya azafrán olarak geçmiştir. Daha sonra Fransızca‘ya safran ve oradan da İngilizce’ye saffron olarak aktarılmıştır.

Akdeniz

Minos uygarlığı zamanında MÖ 1500–1600 yılları arasında safranın tedavi amaçlı ilaç olarak kullanıldığını gösteren saray freskleri bulunmuştur.  Sonraları Yunan efsanelerinde Kilikya’ya yapılan deniz yolculuklarından bahsedilir. Maceraperestlerin oraya dünyanın en değerli safranı olduğuna inandıkları safranı bulma ümidiyle gittiği aktarılır.  Başka bir efsanede Crocus ve Smilax’tan bahseder. Büyülenen Crocus ilk safran bitkisine dönüşür. Antik Akdeniz ulusları; Mısırlı parfümcüler, Gazalı doktorlar, Rodoslu kasabalılar, ve Yunan hetaerae adı verilen saray kadınları parfümlerde, merhemlerde  potpurilerde, maskaralarda, kutsal sunaklarda, ve tıbbi tedavilerde safran kullanmıştır.

 

Girit Knossos kentindeki bu antik freskte safran bitkisinin çiçeğini toplayan bir adam (eğilmiş mavi renkli figür) tasvir edilmiştir.

Helenistik Mısır döneminin sonlarında Kleopatra’nın, sevişmelerinin daha zevkli geçmesi için banyosunda safran kullandığı bilinir.Mısırlı sağlıkçılar her türlü gastroentestinal tedavi için safranı kullanırdı. Sidon ve Tyre gibi şehirlerde de safran dokumaların boyanmasında kullanılmıştır.Romalılar safranı o kadar çok seviyordu ki Romalılar güney Galya kolonilerinde yanlarında getirdikleri safranı Roma yıkılıncaya kadar oldukça yaygın bir biçimde yetiştirmişlerdir. Farklı teoriler safranın Fransa’ya tekrar dönmesini 8. yüzyılda Endülüslüler’e ya da 14. yüzyılda Avignon papalığına bağlar.

Resim;Kırmızı tepecikli (stigmalı) safran çiçeği

………………………..

http://tr.wikipedia.org/wiki/Safran

………………………..

Safran hakkında uzun zamandır yazmak istiyordum aslında..Benim safran deyince aklıma hep portakala çalan koyu sarı rengi geliyor bir çok kişi gibi. Onuda yazmayı düşünüyorum..Ama mor olanı daha güzel sanki..

İnsan onu doğal ortamında görünce büyüleniyor..

Ama yazılanlara bakınca, onun bu etkisinin çok eskiden beri var olduğunu görüyorum..

İnsanlar hep sevmiş safranı..

Sonuçda onların gördükleriyle bizim gördüğümüz safran arasında da bir fark yok ki..

Genetik yapı aynı çünkü..

Aynı şey insan içinde geçerli..

İlk insandan bu yana , üç aşağı beş yukarı insan hep benzer şeyler yaşayıp ölüyor..En azından duygusal anlamda..Aslında fiziksel ihtiyaçları da değişmiyor ki insanın..Yemek yemek en asli olanı..

İnsan hep aynı..Ama dekorlar değişiyor sadece..

Kentlerimiz daha büyük olsada, arabalarımız daha hızlı, cep telefonuyla annelerimizde konuşur hale gelsede aslında çok az şey değişti..

Safran hala göreni büyülüyor mesela..

………………..

Safran nesli tükenmekte olan zenginliklerimizden..Soğanları koruma altında bildiğim kadarıyla..Ama hala toplanmaya devam ediliyor maalesef, ticari kaygılarla..

Safranın güzelliğinin gelecek kuşaklara da kalabilmesi umuduyla..

Sevgiler selamlar..

……………………

BU SABAH YAĞMUR VAR BURALARDA..

GÖZLERİM DOLU DOLU OLUYOR BİLMEM NİYE…

Yukarıdaki kadar olmasada yağmur yağıyor buralarda..Büyün sadeliği, güzelliği ve bereketiyle..

Nedense çocukluğumdan beri yağmuru çok severim..Kaldı ki, beni son derece üşüttüğü hasta ettiği zamanlarda bilmeme rağmen..Ya da bütün ayaklarım suyun içinde giderken okuluma, biraz sakin yağsan olmaz mı diye düşündüğüm zamanlara rağmen..

En çok da çatısı çinko kaplı bir evde, yağmur damlacıkların nasıl bazan korkutucuda olabilen bir uyku ilacı etkisi yaptığını..Ceviz ağacının hışırtısı eşliğinde..

Yağmur sesi hele de evdeysem bana çok huzur verir, en başta..Bazan uyurken yağmur sesiyle uyanırsam şayet, kendimi dünyanın en mutlu insanı sanırım , sadece kısa bir an.Sonra aklıma dışarda kalanlar gelir, elimde olmadan..Bir kuytu köşe, kuru bir dam altı bulamayanlar…

Yoksunluk da kötüdür kötü olamasına ama, yoksulluk ne bileyim, yüzkarası dünya adına..Ve bu kadar ağır yaşanıyor olması, hele bazı ülkelerde..

Ne dersiniz onların ahımı tutuyor, şu sıralar..

Bugün bayram tadınızı kaçırmayayım..

Ne diyordum..YAĞMUR..

En çok da yağmurdan sonraki o temizliği, duruluğu severim..Her şey tertemiz olur..Yazların uzun ve sıcak geçtiği yerler bilirim. Herşeyin üstü ince bir toz tabakasıyla kaplanır..Yeşilin rengi bile kararır..Uzun süren yazın ardından yağan o ilk yağmur nasılda beklenir..İnsanlar nasılda sevinir…

Tarlalar ekimden önce yağan yağmurlarla nasıl da cana gelir?..

Havaya burcu burcu bir toprak kokusu yayılır, ince bir sis bulutu eşliğinde..

Gökkuşakları açılır elvan elvan, bu bir lütuftur, üç boyutlu yaşanan..

Herkesin yüzü güler, bilinirki ekilen her şey gümrah olur..Yağmur bereketin adı olur, bu yerlerde..Hatta "gönen yağmurları" diye anılır..

Bazan öfkesi taşıp afet olmuş, kime ne..O da gülü seven dikenine katlanır misali, sineye çekilir..

Evet, yağmur yağıyor bugün buralarda. Artık azalan bir sıklıkta da yağdığından belkide, daha çok seviyorum, son zamanlarda..ve düşünüyorum, ya artık hiç yağmazsa yağmurlar..

Ve anlıyorum yağmursuz bir dünyanın ne kadar kurak olacağını, maddi ve manevi anlamda..

Yağıyor bugün, penceremde, gözümde ve gönlümde…

Şikayet etmiyorum..

………………………

SEN, BAŞIMA GELEN EN AZ, EN ÇOK HATALARIM…….

Bugün arefe, yani bayramdan bir önceki gün..

Aslında seviyorum bayramları ama, yine de diyorum ki..Keşke kaçabilsem uzaklara..Şöyle bir gemiyle mesela..Papatyalarla dolu bayırların olduğu koylarda dolaşabilsem özgürce..

Veya dönebilsem gerilere, bayramla ilgili hazırlık ve sorumluluklardan azade, kırmızı fiyonklu ayakkabımla mutlu olabildiğim günlere. Bayramlıklarımın sevincini yaşayabilsem çocukça bir heyecanla..Aslında böyle günlerde bir de şey istiyorum hayal bu ya..Elimde ışıltılı bir çubukla gezsem,  peri gibi.Ve sadece birkaç günlüğüne hafızalardaki bütün kötülükleri ve üzüntüleri silebilsem..Dünya sadece üç günlüğüne bile olsa mutlu bir yer olabilse…

Bir de lunaparka gitsem diyorum..Ama içimde hiç bir sıkıntı taşımadan..Bir arkadaşımla..

Özgürce binebilsem, en korktuğum şeylere, dönme dolaba bile..Yine de şükrediyorum..Bir arefe daha görmek daha nasip oldu diye..

Sağlıkla..

Kalın sağlıcakla…

Bu arada bazı şehirlere kar yağdı..

Kışında eli kulağında.Sıcak günlerin kıymeti biline..

……………………….

BEN SENİ KENDİ YÜREĞİMDE BİLMEM,ARASAM BULURMUYUM ,VE SEBEBİNİ HUZURSUZLUĞUMUN…

Aklıma geldi sevgili harnup ağacım..İnsan en iyi bildiğini anlatır değil mi?

Harnup ya da keçi boynuzu ..Ben ona harnup demeyi tercih ederim..Çünkü daha kendine özgü..

Üstelik yerel ismi de bu..

Anlatayım onu biraz..

……………………

HARNUP(KEÇİBOYNUZU)

Keçiboynuzu (Ceratonia siliqua), Harnup olarak da bilinir, baklagiller (Fabaceae) familyasından doğal olarak Akdeniz ikliminde yetişen ve baklaları yenen her daim yeşil ağaç ya da çalı türü.

10 m. yüksekliğe kadar çıkar. Tacı geniş, gövdesi kalındır. Kabuk kahverengi, pürüzlü ve dallar oldukça dayanıklıdır. Karşılıklı dizilmiş olan bileşik yapraklar 10-20 cm. uzunluğunda olup damla uçludur. Çiçekler 6-12 cm. uzunluğunda açık yeşilimsi kırmızı, küçük ve çok sayıdadır. Legümen (bakla) kahverengi morumsu renkte, parlak yassı ve boyları 10-30 cm. kadardır. Meyvenin mezokarpı (orta tabakası), taze iken yumuşak ve tatlıdır. Her bir baklanın içerisinde on beş kadar sert kabuklu yassı tohum bulunur. Tohumlar Trigosol adı verilen bir madde içerir

Yayılışı

Akdeniz kıyılarında, Kıbrıs adası, Libya ve ABD‘nin Kaliforniya bölgesinde bulunur. Türkiye‘de Antalya, Silifke, Anamur, Datça dolaylarında küçük veya büyük gruplar halinde yetişmektedir.

Kullanımı

Meyveleri öksürük ilaçlarında kullanılır. Çiğneme tütününe tat vermek için katılır. Keçiboynuzu meyvesinden pekmez de yapılır. Tohumlarından elde edilen balsam, tekstil endüstrisinde apreleme için kullanılır. Ayrıca çikolata imalatında tatlandırıcı olarak da kullanılmaktadır.

Tarihsel önemi

Yunanca‘da keration, İngilizce’de carob, Arapça’da ise kırrat olarak anılır. Keçiboynuzu tohumu yüzyıllar boyunca elmas ölçmek için kullanılmış, elmaslar keçiboynuzu tohumu ile tartılarak satılmıştır. Bu yüzden, kırat ya da karat denilen ölçüye adını vermiştir. Prof.Dr. Aydın Akkaya konuyu şöyle açıklıyor:

"Keçiboynuzu çekirdeği, doğada ağırlığı değişmeyen bir tohumdur. Bütün tohumlu bitkilerden yalnız keçiboynuzu uzun süre suda bekletildikten sonra filiz verebilir. Bu hem çok kuruduğu ve meyvesinden çıktıktan sonra son ve sabit ağırlığını aldığı için, hem de içine su alma olasılığı çok az ve çok uzun zamana bağlı olduğu içindir. Bu nedenle Araplar, Selçuklular ve Osmanlılar döneminde ağırlık ölçüsü olarak kullanılmıştır. Dört tanesi bir dirhem eder. Dirhem, değişmekle birlikte 3 gr. ağırlığı temsil etmektedir. Satıcı iki dirhemlik (8 çekirdek) bir şey satarken lütfedip 1 çekirdek fazla tartarsa bu, malı alanın itibarını gösterir. Olağandan fazla giyinen, süslenen vb. kişilere iki dirhem bir çekirdek denmesi bundan kaynaklanmaktadır."

Bir rivayet

Lokman Hekim, günlerden birinde Anadolu‘nun güneyindeki insanların dertleriyle ilgilenmek üzere yola çıkar.

Toros Dağları‘ndan aşağıya inip Akdeniz‘e doğru ilerlerken limon ağaçlarını görür.

Orada yaşayan insanların daha sağlıklı olabileceğini düşünerek ilerlerken yolunun sağının solunun keçiboynuzu ağaçlarıyla örtülü olduğunu görür. Orada durur. Yanındakilere "Buranın insanlarının bana gereği olmaz." Der. Geri döner.

……………………………..

http://tr.wikipedia.org/wiki/Ke%C3%A7iboynuzu

……………………………

Küçükken anneannemden bir küçük öykü dinlemiştim..Ya da masal gerçek olamayacağına göre..

Masal bu ya, bütün ağaçlar hacca gidermiş..Yılda bir kez..O dönem onların hiç birinin çiçeğinin veya meyvesinin olmadığı bir döneme denk gelirmiş..Bizim zavallı harnup ağacına gelince, o hiç hacca gidemezmiş..Neden mi?

Sorunca arkadaşları neden gitmediğini, "biri elimde biri belimde" dermiş..

Yani şu demek, aynı anda hem meyvesi, hem çiçeği olur harnubun, hiç yalnız kalıp kendini dinleyemez..Ve masal buya haccada Hhiç bir zaman gidemez, çok istesede..

Bu masal beni ilk dinlediğimde de etkilmişti..Sonrada ağaç ve meyvesi hep ilgimi çekti..Akdenizin doğal bitkilerinden biriydi..Kendiliğinden yetişirdi her yerde..Çok kendi halindeydi..Üstelik koyu yeşil yapraklarıyla, her dem yeşildi..Çok güzel ağaç oluyordu, derli topluydu..Bahçelerinde bu ağaçdan olan birini tanımıştım.O ağaç o bahçede hala durur..Bütün görkemiyle..Hatta ona dikeni çok az olan bir tür beyaz sarmaşık gül sardırılmıştır..Birlikte çok hoş görünürler..Özellikle gülün açtığı birkaç ay..

Halk arasında ona"kara hekim" denir..O kadar iyi gelir, binbir derde..Öyle rivayet edilir..

Ben meyvesini çok severim kendi adıma..Hele yeni toplanmışken..Tam kurumamışken, bazı türleri..Çok da hoş kokuyor, içinden bir çeşit bal akıyor..

Açıklamalarda görüldüğü üzere, doğada ağırlığı değişmeyen tek tohum..hangi ağaçtan alısanız alın..Tohumların ağırlığı hep aynı..Elmas işlemedeki karat da buradan geliyor..

İlginç değil mi??

………………..

Ağaç ilginizi çekti mi?

Benim çekiyor şahsen..İlk gördüğümden beri..

Not: Fotoğraftaki harnuplar henüz olgunlaşmamış..Olgun hali koyu kahve, bildiğiniz üzere..

………………………..

BİR BEYAZ GÜL ATTIM SUYA, ARNAVUTKÖY KIYISINDA;YA DA..

İÇİMDE NİCE UZUN YILLARIN ÖZLEMİ VAR..

Hani nasıl deyim canınız çok sıkılır bazan..Moda deyimle başınızı alıp gitmek istersiniz..Üstelik yanınıza üç şey filan da almadan..Elinizde olsa beyninizi sıfırlayıp..

Hani bomboş bir hayatı özlersiniz bazan..Hiç bir sorumluluk almamayı..

Veya yumuşatayım biraz..Daha az sorumluluk almayı..

Olmayacak bilirsiniz ama..

………………………

GÜL GERÇEĞİ

Güller familyasinin örnegi olan çiçek ve onun agaç ya da fidani. Çiçeklerin en güzeli ve en çok çesitlisidir. Rengi, kokusu, biçimi, boyu bakimindan 4.000 kadar çesidi bulundugu söylenir.

Çiçeklerinin sekilleri bakimindan yassi güller ,kadeh gülleri, gelisi güzel güller, yuvarlak güller, bölmeli güller kat kat güller olmak üzere alti bölümde toplanir.

……………………………

http://ansiklopedi.bibilgi.com/g%C3%BCl

………………………

Dönüyorum hayalime yeniden..

Hayal edersiniz en azından..Bu da yasak değil sonuç da..Sabah dalgaların sesiyle uyanmayı..Deniz kıyısında yürümeyi ve gün doğumunu, batımını  izlemeyi mesela..Hemde hergün..

Kitap okuyup, bir sandalyede öğleden sonra biraz uyuklamayı..Kendini dinlemeyi arasıra, koşturmacadan biraz çıkmayı..Veya daha az bir tempoda kendine ve sevdiklerine daha fazla vakit ayırmayı..

Konuşmayı, dertleşmeyi..Uzun uzadıya.

Ve tabi anlayan birisi..Bir dost mesela..

Küresel sorunların dışına çıkmayı belki..

Dünya ilk kurulduğu zamanki kadar temiz olsun, ne ekonomik krizler ne yokluklar nede savaş..Hayal bu ya..

Beni tembel bir kedi sanmayın..Değilim çünkü, ama merak ediyorum işte..Nasıl olurdu, elimde değil..

Ve daha az çalışsa bazı insanlar dünya yıkılır mı?Bazan kendinizi yokuş aşağı hızla inen bir taş gibi düşündüğünüz oldu mu??

Hani kendini durduramayan??

Hani hızla inerken sağa sola çarpan canı yanan..Taşların canı yanmaz demeyin..Bilmiyoruz ki..

Oldu değil mi? Kim yaşamaz bu yorgunlukları zaman zaman?

Aklınıza "tatil yap arkadaşım", demek gelebilir..Ama bu öyle bir şey değil işte..

Hem kim dinlenebiliyor ki adına tatil denen, o hengame içinde, o da ayrı bir konu..

Biliyorum olmaz bu düşündüğüm..Olmaz çünkü, kendimi tanıyorum..

Ama keşke diyorum, keşke mümkün olabilse..

Umut ediyorum..

………………….

Hayalime bir gül kokusu ve deniz ilave ediyorum..

Fonda sevdiğim bir müzik.

Hayal kurmak bile iyi geliyor, şaşırtıcı biçimde, hissediyorum..

En içten selamlar…

…………………

NANE LİMON KABUĞU, ÜSTÜNE BİR TUTAM ZENCEFİL….

BİRAZ HATMİ ÇİÇEĞİ..BÖYLE BİRŞEYDİ SANIRIM, DEĞİL Mİ?..

İnsan biraz hastalanınca, hele nezle-grip olmuşsa, ki tam mevsimi hatırlatırım, hemen portakal suları sıkılır..

Bu bir kural sanki..Yani faydası yok değil tabi ama, faydalı olduğu tartışmasız da, konu o değil..

Bu kadar güzel bir meyve , belki sağlıklı olunduğunda daha çok hatırlanmalı..Çünkü portakal, çok ama çok farklı bir meyve..Hele çiçeği..

Anlatacağım dilim döndüğünce..

Onu anlatmak kolay değil..

…………………………

PORTAKAL

PEMBE KÜÇÜK DUDAĞI SÖYLEDİ ŞARKIMIZI,

İNDİ BAHAR ANKARA’NIN SİSLİ YAMAÇLARINA…

Şu çiçeğin güzelliğine bakar mısınız?? E, çiçek bu kadar şirin olunca, kolayda küser tabi..

Çok sevimli ya..

Biraz da şımaracak tabii..

İşin şakası bir yana gerçekten çok özel bir çiçek..

Okuyunca inanmayacaksınız..

………………………….

GÖNLÜMDEKİ ACIYI, DİNMEYEN BU SIZIYI,

TANRI YAZMIŞ YAZGIYI, KULLARIN GÜNAHI NE?..

Çiçek, uğurlu ya da olur mu? Hani bazan derler ya..

"Şu çiçeği ekmeyin iyi gelmez".."Şunu ekmeyin, melek inmez gibi sözler"..

Ben inanmam kendi adıma, ama biliyorum ki, buna inanan insanlar var..,Ve beliki inamak için kendilerince sebepleri..

Çiçekle ilgili de var hurafeler..

Birini sizinle paylaşacağım..

Kararı siz verin.

Bu çok güzel bir çiçek.Aslanağzı, kurt ağzı veya bizim oraların deyimiyle balıkağzı..

……………………..

ASLANAĞZI

Aslanağzı, Plantaginaceae ailesine ait, tek yıllık otsu bitki cinslerini kapsayan gruptur.

Yakın zamana kadar, geniş çaplı DNA araştırmalarının sonuçları alınana değin, grubun Scrophulariaceae ailesine ait olduğu sanılmaktaydı.

Boyu 40-80 cm’e kadar çıkabilir.

Lavanta, portakal, pembe, sarı, kırmızı, beyaz gibi farklı renklerde, salkım biçiminde çiçekleri vardır. Yaprakları oval ya da mızrağımsı biçimdedir.

Güneş alan yerlerde yetişir. Gevşek, geçirgen, besin maddelerince zengin, iyi gübrelenmiş, kireçli topraklarda iyi gelişir. Yaz başından sonbahara kadar çiçeklidir.

Doğal olarak kuzey yarımkürede, özellikle de Akdeniz çevresinde yetişir.

………………………

http://tr.wikipedia.org/wiki/Aslana%C4%9Fz%C4%B1

……………………………

"Aslan Agzi (Kurtagzi)
Aslanagzi giller familyasindan; turlu renkte, guzel bir bitkidir. Kokusuzdur. Daha ziyade sus bitkisi olarak kullanilir.

Faydasi: Balgam sokturur. Bronsit’te rahatlik verir. "

http://www.sensizasla.net/aslan-agzi_933.html

……………………………..

Çiçek çocukluğumda en sevdiğim çiçeklerden biriydi..Onu daha çok parklarda görürdüm..Çiçekler doğaldı o zamanlar..Şimdiki gibi, saksılara caddelere uyumlu olsun diye küçültülmemişti..

Uzunca olurdu bu çiçeğin boyuda..Bir çok renkte açmasının yanısıra, çok da hoş kokardı..

Çiçekleri ve çocukları çok seven kadının evinde nedense olmazdı bu çiçek..Küçük kızın ilgisini çekerdi bu durum..Garibine  de giderdi..

Sordu birgün; neden bu güzel çiçeği ekmiyordu?

Çiçeği bilmemesi imkansızdı..

O hanım, o gün ona, çok ilginç bir cevap verdi..

Yıllarca önce gelin geldiğinde bu eve, kayınvalide bu küçük geline bazı talimatlar vermişti..

Ve sıkı sıkı tembih etmişti..

Diğer bazı şeylerin içinde..Balıkağzı çiçeği de ekilmeyecekti, katiyetle..

Geline açıklama da yaptı..

"Bu çiçek, bu ocağa gelmez", dedi..

Yani ne zaman ekilse, o evden kısa bir süre sonra biri, mutlaka ebediyete giderdi..

Denenmişti, ekilmeyecekti..Kuşaklar boyu süren bir gelenekti bu, o eski ocakta..Gelin uydu talimata..Başka bir şansı da yoktu, ayrıca inanırdı böyle şeylere kendisi de..Garipsemedi, sorgulamadı..

O da, yıllarca sonra kendi gelinlerine vermek üzere aynı bilgiyi, aklının bir köşesine yazdı.. 

Ama çiçeğin ekilemeyeceğini öğrenince üzülen küçük kızı da teselli etmeyi unutmadı.."Sen başka ocağa  gideceksin, kural seni bağlamaz"..

"Bize geleni bağlar"dedi..

Küçük kız buna sevindiğini dün gibi hatırlıyordu..

Sanki çiçek ekecek imkanı ve bahçesi olacaktı da tek dert, o ocağa gelen-gelmeyen  çiçekti..

Her neyse..

Yıllar sonra kızımız, İç Anadoluda çok güzel bir kentin sayfiyesinde konakladığı yerde,bu güzel çiçeğe yeniden rastlayacak ve çok mutlu olacaktı..Eski dostunu  görmekten, ona dokunup koklamaktan büyük haz duyacaktı..

Üstelik çiçek tamamen doğaldı.. Genetiği ile oynanmış bir formda da değildi..

Sonra bu yaz küçük kız ki, artık çoktan büyümüştü, çiçekleri çok seven o kadının evindeki saksılardan birinde bu çiçeği gördü..Tam kapıdan çıkmak üzereydi..Kalakaldı..

Soran gözlerle baktı..

Çiçekleri seven hanım anlamıştı..

Açıkladı..Geçen yıl dedi, o ölmeden hemen önce bu saksıda kendiliğinden çıktı..Karasız kaldım..Ama koparmaya da kıyamadım..

O hanım çiçeği gördükten bir kaç hafta sonra ise, gerçekten o evden biri ölmüştü..

Dalgındı ve anladığım kadarıyla uzun zamndır beynini kemiren soruyu bana sordu..Sence dedi, sebebi bu muydu? Koparsam ölmez miydi??Çünkü bu ölüm beklenen bir ölüm değildi..Çok aniydi..

"Hayır" dedim..Kesin emindim..Herşey Allahtandı..Hayat da, ölümde..

Masum bir çiçek bunun sebebi olamazdı..

Ayrıca, "Tedbir de, takdire engel olamazdı"..

Sonuç da kendiliğinden çıkmıştı işte, günü gelince..

Gözleri dalgın, çiçeğe bakarken, yine de dedi ki, "sen ekme bu çiçeği"..

Bu bir vasiyetti..Ve kendi vasiyeti bir şekilde tutmamıştı..

Kalan ömrünce, bunun huzursuzluğunu yaşıyacaktı..

Olay ilginçti..Dostlarımla paylaştım..

Yalnız çiçekle ilgili şey sizi bağlamaz, okurlarım..Bu, "o" ocak için geçerli..

Batıl inanç ya da hurafe olsa bile..

Ama bir çiçek böyle anılmamalı..

Umarım sevgili balıkağzım, beni affeder..Üstteki anıyı paylaştığım için..

……………………

BİR GARİP YOLCUYUM, HAYAT YOLUNDA….

Kaktüs konusu derin..Ve de tek yazıyla sınırlanamaz. Ama ben bir yerden başlayayım dedim…

Konu kaktüs olunca, isimler pek manidar..

Mesela üstteki çiçeğin adı "kaynana oturağı"..

Yani kadıncağızı buraya mı oturtacağız, anlamında?

Veya kaynana dili, kaynana yumruğu…Bütün kaktüs isimlerini kaynanaya bağlama eğilimi var..Neden belli..Hepsinin ortak bir yanı var..Dikenli..

Neden sevilmez bu zavallı kadıncağızlar belli değil!!

Yani çiçek güzel güzel olmasına da, ama konu bu değil..Çiçeğe bu ismi verenler herhalde kayınvalideye iltifat etmek istemedi..

Mesela "gül" niye kaynanaya benzetilmedi..

Asıl amacın bu olmadığı kesin…

…………………………………….

Kaktüs bakımı:

kaynak: kaktusrehberi.com

………………………………….

Zavallı çiçek, en eski en bitmez kavganın ortasında kalmış gibi..

Çiçek ne kadar da güzel olsa dikenli ya, çiçeğe isim koyanın amacı zavallı kayınvalidelere laf dokundurmak..

Gerçi kayınvalidelerimizde sağolsun, pek masum değil ama, neyse konumuz bu değil..

Onlar sonuçda her şeyi gelinlerinin iyiliği için yaparlar, onların eğitimi için hiç bir laftan sözden sakınmazlar..

Öyle değil mi?

Beğenmeyen çeksin gitsin, hatta seni ben beğenmiyorum çek git mantığıyla etrafta bir komutan edasıyla dolaşırlar..

Kendi direktifleri doğrultusunda yapılmamış her şeyi yanlış kabul ederler..

Sonuçta  kendisi de çekmiştir ya zamanında, bunun bir rövanşı olmalı mantığıyla hareket ederler..

Ne kaotik bir durum aslında. Bütün kayınvalideler eski gelinler değil mi?

Ya da bütün gelinler gelecekte kayınvalide olacak değil mi?

Kişiler birbirlerine biraz hoşgörülü olmayı deneyebilir mi?

Ama olur mu hiç?Özellikle büyük ve olgun olması gereken kayınvalideler!!

O, kendi gelinine zulmedeceği mukaddes günün er geç geleceği düşüyle göğüs germiştir, onca acıya..

Aslında bu mantık, bizim toplumumuzda insani ilişkilerde çok yaygındır ya..Bu da ayrı konu..

Ama ne yapacaksınız, yinede bu amansız, kavgaya masum bir çiçeği alet etmek etik değil..

Suçu dikenli olmak mı?..

Dikenli olmak bir günah mı?

Bakınca görünüyor üstelik , insanı şaşırtmıyor, sırtından vurmuyor ki..

Ne bu çiçek, ne de bir başkası, bu ezeli kavgada taraf olamaz, böyle gelmiş böyle gider..

Şaka bir yana çiçeğimiz çok güzel değil mi??

Hele pembe düşler, kadar güzel çiçeği..

Çimenlerin üzerine sırtüstü uzanıp bir ceviz ağacının dallarının arasından gökyüzünü seyreden küçük bir kızın hayalleri gibi..

………………..

Çok teşkkürler..

Yazı şaka niyetine..

………………….