gulcarem

Karanlık her an’ımın
ve acılara yoldaş hayatımın
bedelsiz kiracısı…
seni andım bugünde konuşan mısralarda ,
Mavi bir hüzünle
/Bir hüzün aldım koynuma
Ve o’nu maviye boyadım
Mavi oluverdi tüm dünyam
Bir anda…/
Selam olsun gecene…
Bir düş sergisi açtım uğruna
Umutsuz luğumun sergisi
Mavi Hüzün…
/şair’sen dedim
göster hüznünün rengini
renklerde konuşsun
hüzünün/
Tek resimle hemde
gidişin!!!
Ve benim ;
ardın sıra bitişim….
Varlığını çizecek yürek yoktu o sıra
O yürek ;
Kayıp ilanlarda…
Resimde ki imzam ;
gözlerimden resme bilinçsizce akan
sadece iki damla yaş…
Ve sergiledim , yokluğunu
akan iki damla yaş’la
hüzünlü aşklar diyarında…
Sonra bir kazaya karıştı yüreğim
ansızın !!!
Yüreğim uğradığı azap’la ağır yaralı
ve sana çıkmayan yollarda
can veriyor defalarca …
Aralıksız ölümler!!!
/Mavi hüzünler/
yaşadım , ardından her gece …
ve hiç kimsenin haberi olmadı
senin bile,
büyük bir hadise olarak geçmedi kayıtlara
ve ölüm tanımım uymadı , inançlı can’lara…
Oysa ;sensiz varolmaya çalıştığım
hayat sınavımda ;
üç yanlış umudu
cevaplanamayan sorular
hayalini alıyor,
ve elde;
bir ‘’Ben’’ /mi/
kalıyor du…???
Blinmez!!!