gulcarem

Son konuşmalar….
Deli gibi aşıksınızdır ama süregelen kavgalar…
İçinden nolur ayrılmayalım,beni bırakma diyerek çığlık çığlığa ağlamalar ama mesajlarında soguk sert tavırlar…Ve belli etmezsiniz o anlarda o lanet olası gurur yokmudur?çıkardığı saçmasapan sorunlarla sonunda alınan kararlar işte seni kahreden seni senden alan sonuç:ayrılık…
Yalnızca”ayrılık”kelimesini duyduğunda bile bianda kendini hissetmezsin hayattan kopacağını düşünürsün.İşte şimdi yalnızsın…
hayatına kaıışan,seni düşünen,seni senden çok seven,değerli olduğunu hissettiren kişi çekilmiştir hayatından.Onun sıcaklığını onun gülüşünü onun dokunuşunu kimsede bulamıcağını bilirsin bu gerçek seni kat kat maffeder.Öyle bir hal almışsındırki. Ha ölü, ha sen…
Bitek bedenin kalır,Ruhun çekilmiştir köşesine onsuz yaşayamayacağını düşünüp ağlıyodur sürekli.Bedeninse kendine düşen rolleri oynuyodur çevresine.Pişman değilim,onsuzda olabilirim,mutluyum tavırları…
Halbuki kalbin paramparçadır.Hep ağlıyosundur içinden,nereye baksan o, gülüşü,
Bian kokusu gelir burnuna,heyecanlanıp etrafına bakarsın ama nafile sende bilirsin aslında olmadığını,ama belki’yi aklından çıkaramazsın!!!
Geceler üstüne yürür sanki.Hergece yastığını ıslatarak dalarsın uykuya.Uyku uykumudur sanki, yine o,yine rüyalarında ağlayarak uyanır,telefona bakarsın.Yoktur,ne bi çağrı ne bir mesaj.Dİpsiz karanlık bir boşluktasındır…iki kelimeyle anlattığım hasrete kitaplar kifayetsiz kaldı
bir damla göz yaşıyla suladığım ayrılıgı denizler dindiremedi
iki tek atıp çıkıp şansıma sövdüğüm ,içimi döktüğüm sevdama içkiler yetmez oldu.
her gün yeniden alevlendirdiğim aşkıma ormaları yaktım olmadı
biliyordum seni getiren kaderin götüreceğini
bu yüzden farklı oldu bu ayrılık

biliyordum başlayan her şeyin biteceğini…
onun için acı oldu bu son…
dinlediğim güzel bir aşk şarkısıydı acı bir sözle başlayıp hüzünlü bir fon müziğiyle biten.
güzel sözle başlayıp sivri sözle sona eren bir aşk…mı?
bu aşk bukadar basitmiydi böyle sona erermiydi…
oysa seninle doğmuştum seninle öleceğimi sandım…
kısmet değilmiş sen gidince öldüm.
onun için acı oldu bu ayrılık…

meğer kısmet değilmiş torunlarımızı sevmek
beraber bir ömüre veda etmek.
onun için acı oldu bu son…

oysa neler istemiştik aşka dair
mutlu olmaktı kızılelma öyküsü…
nasıl da parlıyordu güzel günler
yarına doğmak için bir heves

nede güzeldi geleceği hayal etmek
umutla bakmak gözlerimize…
nasılda güzeldi seni damatlık beni gelinlik içinde düşünmek
doğan her sabaha seninle gülmek…
bilhassa onun için acı oldu bu veda.

bu kadar hayallin yerini kimler doldurur şimdi
yeniden doğa bilirmiyim?
duygularım dönermi ilk günkine?
ben seninle öğrendim sevğiyi,aşkı, her duyguyu senle ögrendim!
kimi seversem seveyim.
seni seviyorum gibi gelecek bana…

bir insan değişirmi böyle aniden,ebeden.
seninle tanışmam sonsuza yürümem
çıkmayacaksın bu gidişle gönlümden
ne zaman şiir yazsam geleceksin aniden
ve ben seni yazacağım yeniden

dün yazdım unuttum diye bir şiir.
bu sadece güzel günlerin hatırına bir sesleniş
umutlarım hayallerim adına bir tükeniş
onu bile sana yazdım biliyorsun söylemesemde
demekki seni hala unutmamışşım bu dizeri yazarken bile.
doldum yine döktüm içimi yalnız kaleme
bak senin le doldum seninle boşaldım
bu yüzden acı son ayrılık….şimdilik bu kadar artık bitti neye yarar yazsamda dolu dolu beyaz sayfalar:(((((((((

 Kalpler vardır sevgiyi yaşatmak için, insanlar vardır dostluğu paylaşmak için ve bayramlar vardır sevgi ile kucaklaşmak için.Bayramınız kutlu olsun.
Tüm yürekler sevinç dolsun, umutlar gercek olsun,acılar unutulsun,dualarınız kabul ve bayramınız mübarek olsun candostlarım sevgiyle kalın hayırlı bayramlar dilerim yürekten sevgilerle…

Nasıl anlatılır ki bulutlara gök yüzü..
Ya da çiçeklere bir damla su..
Nasıl anlatmalı bilmem bu yüreğe sensizliği..
Hiç ben olmamıştın sanki yağmur kaçağı gözlerinle
Bana bir damla benzememiştin yalancı kaderinle..
Sensizliğe benzetme bulmak zor ne hazan benzer ne vuslat
Dünyaya sürgün edilmiş bir yüreğin bam telinden çıkan senli son nakarat
Sana veda sana son bir nasihat..
Beni sensiz belirsiz bıraktın
Hayatımın rotasını yavan denizinde erittin,sonsuzca sakladın..
Kimseyi bana benzetme,hayatsızlaştırma ömürleri
Bakışlarım kadar hüzün vurmasın sessiz sokaklara
Sen yarim dediğine yabanlık etme benden sonra..
Bulutlar yağmur yüklendi gideceksin diye değil içimdekileri bitireceksin diye
Toprağın içine işledi susuşların,bana susamadığın kadar kelimelere susuşların..
Yeşerecek her tohum sensizliğin çorak toprağında adın kadar zalim olacak..
Dikenleri güllerinden daha bir cüretkar olup serpilecek..
 Ellerin sevda güllerine uzanırken,hoyrat dikenler yakmasın canını
Yine seni düşünmek sonsuzca endişelenmek..
Hala gideni düşünmek,giderken üşümek ne zalim yanıdır sevdanın ya da sevdasızlığının
Söyledim ya sevdalı sensizliğe benzetme bulmak zor..
Bulutlar kadar gök yüzümken bir damla sevda sunamayarak sana benzeyen çiçeklerimi soldurdun..
Bulutlar Gök yüzüne sevdalı,damlalar çiçeklerin yaşam kaynağı..
Sen yağmur kadar hayat, hazan mevsimi kadar zalimsin..
Ve ben artık kurudum göz yaşların toprağıma serpilsin..

yine gözyaşı var gecemde…her seferinde bu savaştan galip çıktığımı sandığım an aslında yenildimi anlıyorum.sigaram.gözyaşlarım ve beraber dinledimiz ikimizin şarkısı mutlu ol yater anılarla başbaşayım bu gece.aşk bazen yaşamaya tek sebep bazen ölüme çağıran bir ses zaman zaman ağlatan sevdam kalbimi esir alan o insan sen sen sen …gözlerine baktığımda cenneti gördüğüm sesini duyduğumda zaman durur sitemde etsen kainatın en güzel sözleri gibi gelır dudaklarından dökülen her sözün sonunda senden duymak istediğim o büyülü iki kelimeyi bekler yüreğim ve seni seviyorum dediğinde tutamam gözyaşlarımı…sen yanımdayken kapanır dünyaya gözlerim tek seni görür…ayrılık saati geldiğinde ağlar içimdeki çocuk hırçınlaşır asileşir hasret bitene kadar uslanmaz yürek.senın olmadığın her günün adı özlem olur.sen yokken tek düşmanım zaman olur saatler sevdama inat durur sanki yağmurlarla yarışır gözyaşlarım…küçükken karanlıktan korkardım simdi tek dostum…şimdi tek korkum seni kaybetmek sevdan öyle büyük ki içimde varsan yaşıyorum yoksan yaşamanın anlamı yok sensizlik zaten ölüm sensiz yaşamıyorum gel ne olursun derdi bu gül :((((((( öyle işte…………………..

Bakiler sevgiler adına nice dilekler vardır. Ölümü bile ayırır saymayan gönüller vardır. Mesafeler araya set çekmişse ne çıkar, dualarda birleşen gönüller vardır.

. Gül sevginin tacıdır o yüzden her bahar gülle taçlanır, o gül ki Muhammed (SAV)’ı anlatır. Muhammed (SAV)’ı anlayana gül koklatılır, gül kokulu KANDİLİNİZ MÜBAREK olsun.Candostlarımmmm yüreğimden sevgiler…

Aslında bazen şairlerde nerden başlayacağını bilmezler ben şimdi nerden başladığımı bilmeden yazıyorum bu satırları.
Sana yıllarımı verdim ben! Yada, kendimi verdim içimde yıllarım varken… Gidişine alkış tutacak değilim! Gülecek değilim bu kadar eksilirken…

Hatırlar mısın? Mutsuzluğu gerçek; mutluluğu gibi, kadar, benzer hayalim? Çocukluğumdun sen benim, hani hiç büyüyemediğim. İlerleyen yaşımdın sonra, çoğalan gençliğim. Yeri geldi yürüyen bir yangındın içimde, ruhumu adım adım ateşe vermeni sevdim. Sonra bir yudum suyumsun diye haykırdım sana ve yaktığın ateşe dur demeni bekledim. Hep bekledim beklide! Hani bir an önce gelirsin diye biriktirdiğim, astarıma kaçmış umutlarım vardı benim, sana dair hayallerim… Zamana kafa tutan cesaretimdin sen benim. Yıllar avucuma sığacak kadar küçük gelirdi ufkuma, mevsimleri nefesimde tüketirdim. Geleceğin yollara serdiğim ümitlerim vardı sonra, seccademe yüklediğim hayallerim. Ellerim vardı; ellerin olmadan buz gibi. Gözlerim vardı; sensizliğe hissiz, renksiz, karanlık ve senden başka hiçbir şeyi seçemeyecek kadar körelttiğim. Saçlarım vardı; hani sözlerinde uçup duran, zapt edilemez ve dizginlenemez bildiğim… Derken, yanlış hatırlamıyorsam; bir ben vardı varlığını yücelttiğin! Önce rüzgarlara, sonra bulutlara ve en sonunda koyacak yerleri tükettiğini fark edip, ki üşümeyeyim diye yüreğinde bir sır gibi gizlediğin. İstediğin bir benin vardı senin… Şu vardılar gibi hala farkı(m)da mısın acaba, o bir benden eksikliğin farkı(n)da mısın sevdiğim? Gittiğinden beri ne bir mektup, ne bir tesellin! Karanlıklar içinde hapsettiğin bir yalnızlık bıraktın bana. Bu mu senin adaletin? Bu mu sevgin? Bu mu özlemin? Söylesene bu mu vazgeçilmezim dediğin? Hatırlamamak için az mı hırpalıyorum sanıyorsun kendimi. Az mı tekil ömrümü çoğul fiile çevirdiğim. Ve üzerime çullanan kaç heceyi bilirim? Kaç geceyi bilirim; seninleyken cılız karanlığına akıl erdiremediğim ve aydınlık sırrına fikir yettiremediğim… Boşver artık sevgili, boşver artık sevdiğim! Sonu yok ki başını da hatırlamak olsun. Ardından aylar geçtiğinde bakma sen, kahrolası sevgin derken asırları saklıyorsun, belki saat saat içime hançer gibi işlediğin. Ki yabancım bile değilsin artık! Arkadaşım değilsin, dostum değilsin, eski eşim değilsin ki yeniden sevgilim olmayı istiyorsun… olabilirmisin o eski sevdiğim ki sanki içimde büyüttüğüm o ilk göz ağrım o sen değilsin  sevgili değilsin meğer hayat insanı ne cabuk değişdiriyormuş sen o içimde büyüttüğüm aşkımın sevgidiğimin tırnağı bile olamazsın sevgili olamazsın:(((((((

Artık yorma beni yar, yorma kalbimi! Bak, titredikçe ellerimden düşüyorsun. Meğer onca zaman ayrılığı söylemişiz seninle. Biz küçülürken, büyüttüğümüz yalanlarımız olmuş biliyorsun.

Gidiyorsun, gittiğini sanıyorsun! Ve hayat böyleymiş sevdiğim!

Bak!

Bana seni bıraktın, şimdi çıkmış elde beni arıyorsun…

Karanlık her an’ımın
ve acılara yoldaş hayatımın
bedelsiz kiracısı…
seni andım bugünde konuşan mısralarda ,
Mavi bir hüzünle
/Bir hüzün aldım koynuma
Ve o’nu maviye boyadım
Mavi oluverdi tüm dünyam
Bir anda…/
Selam olsun gecene…
Bir düş sergisi açtım uğruna
Umutsuz luğumun sergisi
Mavi Hüzün…
/şair’sen dedim
göster hüznünün rengini
renklerde konuşsun
hüzünün/
Tek resimle hemde
gidişin!!!
Ve benim ;
ardın sıra bitişim….
Varlığını çizecek yürek yoktu o sıra
O yürek ;
Kayıp ilanlarda…
Resimde ki imzam ;
gözlerimden resme bilinçsizce akan
sadece iki damla yaş…
Ve sergiledim , yokluğunu
akan iki damla yaş’la
hüzünlü aşklar diyarında…
Sonra bir kazaya karıştı yüreğim
ansızın !!!
Yüreğim uğradığı azap’la ağır yaralı
ve sana çıkmayan yollarda
can veriyor defalarca …
Aralıksız ölümler!!!
/Mavi hüzünler/
yaşadım , ardından her gece …
ve hiç kimsenin haberi olmadı
senin bile,
büyük bir hadise olarak geçmedi kayıtlara
ve ölüm tanımım uymadı , inançlı can’lara…
Oysa ;sensiz varolmaya çalıştığım
hayat sınavımda ;
üç yanlış umudu
cevaplanamayan sorular
hayalini alıyor,
ve elde;
bir ‘’Ben’’ /mi/
kalıyor du…???
Blinmez!!!

Bana gülmesini öğretmediler…
Eğil bak mahzun yüzüme…
Anlatır sana çektiklerimi…
Birer bıçak yarası gibi…

Ben mutluluk nedir bilmedim…
Saçlarım okşanmaya alışkın değil…
Hep böyle dalıp gider gözlerim…
Ve ne zaman düşünsem geçen günleri…

Bir karanlık basar içimi, aydınlık değil…
En mutlu sandığım yerde kederliyim…
Ben seninle sensizliği düşünürüm…
Bir korku düşer içime apansızın…

Burkulur yüreğim sessizce…
Seni şiirlerimde bin yıl yaşatırım…
Ben bin defa ölürüm…
Bir gün yokluğun gölge gibi…

Düşse de gözlerimin yalnızlığına…
Unutma ağlayan sevdiğini…
O günüde unutma kapanıp dizlerine…
Kendi yokluğuma kendim ağlarım…

Yeter ki Sen ağlama emi BİTANEM…
Ben yerine ağlarım emi CAN TANEM….

S
E
N
İ
S
E
V
İ
Y
O
R
U
M
Gülün……..

Hasret yagmurlari yagdi gönlüme,
Hazal yapraklari düstü ömrüme,
Ölüm kursununu sikib beynime,
Gömüyorum seni ben su kalbime…

Pisman olubta bir gün arama beni ,
Inanki dönemem ben artik geri.
Sapladim kalbime pasli hanceri,
Yarama tuz bastim aciyor yeri.

Yalvaririm sana cik hayatimdan !!!
Neyin varsa topla git buralardan.
Cok ciddigim dönemem kararimdan,
Seni kovuyorum yarinlarimdan….))))))))))))))))))))