parçalı bulutlu hayatlar

Yaşadığımız   bu emenet hayatlar göz pınarımıza  gelip de  dayanan  yağmur damlasının  düşüp  düşmemek  arası  bir mesafe  gibi  kısa  ama  bir okadarda  sağnak yağışlarla  günlerce  kurak toprakları  suya  doyurmak  için çabalayan  muson yağmurları gibi …Nekadar  uğraşsak  nekadar  çabalasakta  ne kadar  faniyiz  aslında,benim umutlarım var  benim olacaklarım benim hayallerim  ama  hepsini nasıl nereye sığdırcağım bu kısa zaman içinde yada  o kadar çoklarki neyi nereye koyacağım  ben nasıl sığdırmışım bunca  yükü  nasıl taşımışım çok yol almışım ama  hala  aynı  yerdeyim,bu nasıl bir çelişki  bu nasıl  bir şey  hep  istersin  hiç istemezsin,git gellerde  geçer  fani hayatlar  dünyaya  yüklenselede fani  diye  o  yerindedir  fani olan insan, konar  göçer.Sıralı  ömürler yaşarız  sıramızı  öyle  böyle  savmaktır  amaç  bunu biliriz  ama  anlamını  kavrayamadan,zaman  hep bizimmiş  bize  aitmiş gibi  kabullenip  sahiplensekte  hakkını veremeden hakkımızı  yedirip  el  çekmek,   yenilmemiş gibi davranmak  ne kadar akıllıca  bilemeden. Yani   neden  bu kadar  uğraşı  sonumuz kara toprak  diye  neden bu  çekiliş  geriye, hayat   yaşamak demekse  gereğini yapmak lazım kaldığı yerden başlamak lazım hadi  ozaman  neden  gidenle gitmeye  uğraşıyoruz  her yeni gün yeni bir umut  her karanlık sonrası  gün doğmayacakmı  elbette doğacak , hayat  bitişlerle  başlayan start alan yeni  bir maraton  olmalı  zorlamadan  ama  geridede  kalmadan  ortalarda  bir yerlerde olmalıyız  kendimiz  için   ama  sadece kendimiz için  biraz  egoistce  olacak ama  kalanı  kendimize  ayıralım birazda,  hadi!  dostlar  koşuya,  sevgi dolu  bir hayata… sevgiyle.