parçalı bulutlu hayatlar

Kadın olmak ;dünyanın neresinde olursa olsun ,eğitimli,eğitimsiz ,güzel ,çirkin akıllı ,varlıklı,  yoksul  kısaca  ne olursa olsun yaşadıkları üç aşağı, beş yukarı aynı.Hiç  varlıklı ile yoksulu aynı olurmu demeyin ,biri pırlantalarla avunurken diğerinin  pazarda harcayacağı üç kuruşa  duyduğu  haz aynıdır   biri keyfinden  biri zaruretten,Herkes kendi çapında sevinir.Hiç okumamışı  da yer dayağı  yüksek okullusuda. Köylüsü tarlada tapanda , şehirlisi otobüste tranvayda ekmeğinin peşinde. Hepsi güzel görünmek  takdir edilmek sevilmek ister , kimi bulurda beklediğini dört dörtlük olmasada  kiminin  gözü yüseklerde  ulaşamayacağını bile bile.Oysa doğduğu günden biçilir  elbisesi,  bunun içine gir  dışına çıkma diye ,belirli  yükler yüklenir o küçücük bedenlere, o ayıp bu günah bir çok yasakla büyür,  gün olur kadın olur; "Kadının  adı  yok" demişya  yazar  yalan değil hani .Çeker çevirir  evini eşini, çoluk çocuk ,hayata direnişi , tutunuşu kale gibi.  Panter kesilir yeri gelince, yeri gelir nazlı cilveli nasıl becerir,   öyle öğrenmiştir  anneside öyledir,mutluluğuda mutsuzluğuda hazmetmeyi bilmiştir,harmanlamıştır hayatı.Kadın güçlüdür  yalnızda kalsa  diktir başı eğmez kolay, kolay  kendine sahip çıkmayı öğrenmiştir sessiz ve derinden,isyan etsede  gizli gizli, bırakıp gidenine  acısını hissettirmez kimselere,  etrafında  düne kadar  saygıyla , ama bu gün  alıcı  gözle bakan gözler çoğalsada…Ne çare bu toplum böyle…  kadın her nerede olursa olsun ne şartlarda yaşarsa yaşasın  katlandığıda  isyanıda aynı.İnsan  olarak  bakmayı deneyelim hiç kimse bir başkasının istemediği bir şeyi  diretme hakına sahip değildir  insanlar  insan olarak insanca yaşama  hakına sahiptir.sevgiyle.