Hüzün…
ELDE VAR HÜZÜN
söyleşir
evvelce biz bu tenhalarda
ziyade gülüşürdük
pır pır yaldızlanırdı kanatları kahkaha kuşlarının
ne meseller söylenirdi mercan koz nargileler
zamanlar değişti
ayrılık girdi araya
hicrana düştük bugün
ah nerde gençliğimiz
sahilde savruluşları başıboş dalgaların
yeri göğü çınlatan tumturaklı gazeller
elde var hüzün
o şehrayin fakat çıkar mı akıldan
çarkıfeleklerin renk renk geceye dağılması
sırılsıklam aşık incesaz
kadehlerin mehtaba kaldırılması
adeta düğün
hayat zamanda iz bırakmaz
bir boşluğa düşersin bir boşluktan
birikip yeniden sıçramak için
elde var hüzün
ATTİLA İLHAN

25 Mayıs, 2008 Pazar
İç çekişmelerimin bastırılmaz isyanını
Düşündüm yılların acımasızlığını
Sevgi adına bulduklarımı,yüreğimde kalan çaresizlikleri,
Her daim bekçiliğini yaptığım umutlarımı
Durdumm düşündüm bir an,sonra içim buruk gülümsedim,
Alıştığım ruh,aynada gördüğüm yüzüm
Hiç dğişmemişti,çünkü adım hüzündü!!
umutların her daim başınızda nöbetçi kalması dileğiyle yürek dostum
sevgiyle kalın
25 Mayıs, 2008 Pazar
Yıldızların ışığında arardım gecenin siyah sırrını.
Sabahlara attım aynaların çekilmez kahrını.
Umudu olmayan hayallerden kaçarken ruhum;
Hüzün koydum hayatın bilinmez adını.
iyi geceler sevgiler…
26 Mayıs, 2008 Pazartesi
çok güzel bir şiir bu şiiri çok beğenirim…