bozgun
Hayat bazan çok acımasız,insafsızca savuruyor,eylülde düşen yapraklar gibi.Biten bir şeyler var,tuymaya çalışıpta tutamadığın,yaşanmışlıklar,yaşayamadıklarımızmı fazla seçmekte zorlandığımız…Ağlamak bağıra, bağıra kusmak bir şeyleri birikmişleri gözyaşı ile yıkamak,yürekteki kini, öfkeyi,zehiri dışarı akıtmak, keşkelerden kurtulmak saklanmadan, sakınmadan birazda kendin için hesapsız, kaygısız hatta fütursuzca dolu,dolu yaşamak… Akibeti ölüm nasılsa…
