alışamadım
Alışamadım yokluğuna ,ne kadar sürcek bu bunu da bilemiyorum.
Dışarda yağmur yağıyor,çisil,çisil bazan bir telaş ama uzun sürmüyor sanki birşeye kızmış gibi,aynı ben gibi sesiz sakin ama birden isyan edip hayata, saman alevi gibi parlasada çabuk geçiyor.Radyoda hüzünlü bir şarkı nasılda uymuş ortama, ağlamak istiyor canım gökyüzü gibi,gerçekleşmeyen hayallerime,sesizliğe , hasrete , yokluğuna bu bomboş eve …Ne zormuş tek başına yaşamaya çalışmak,herşeye katlanıyorsun da alışarak yaşamakta zorlanıyorsun , bu acıtıyor canını biliyosun her şeyin farkındasın ama kandine anlatmaya gelince kelimeler yetmiyor…Hayat böyle bir şey,an oluyor güzünden yaşlar geliyor gülmekten,bazanda karamsarlık sarıyor seni esir alıyor ne yapsan boş her şey anlamını yitirmiş sadece büyük bir boşluk, silmek istesende dünü bu günü nafile hiç birşeyi görecek durumda değilsin.Dışarda yağmur yağmaya devam ediyor gönüldeki fırtına ne gemiler batırmışta arkasından yas tutuyor gözlerinde sağnak yağışlar yürek buz tutmuş ellerim üşüyor… sevgiyle.

18 Şubat, 2008 Pazartesi
Geçmiş bir ilk bahardan arta kalan bir hazanda durmuş zaman mevsimsiz,
rengi solmuş kurumuş hüzün yaprakları,,savrulur anılardan yorgun saatler,
cansız bir bedende mahsur kalmış yüreğim ve,uzaklarda yalnızca nağmelri
kalan bir sevda türküsü dilimde,hasretin ak olmuş düşmüş saçlarıma,,,
o can bulduğum ikliminde,çorak toprağına sensizliğin alışamadımm…
yüreğine sağlık gönül dostum…
19 Şubat, 2008 Salı
mrb.. ne kadar duygularıma hakim olabildiğimi savunsamda beni bile duygulandıracak derecede bir yazı olmuş :)) yüreğimiz ne kadar kan ağlarsa ağlasın dünya bizim için döndürmesini durdurmuyor. ama dediğiniz gibi herşeyin farkındasınız da gelgelelim bunu kendimize anlatmaya gelince herşeye rağmen sızılıyor insanın içinde bir yer.. ellerinize sağlık..saygılarımla..
19 Şubat, 2008 Salı
sağolun dostlar…
22 Şubat, 2008 Cuma
gerçekten çok hoş ve ayrılığın eş anlamlısı bir yazı olmuş böyle duygularla yazabildiğiniz için tebrik ederim inanıyorum ki kolay yazmadınız bunu hayat yazdırıyor işte…