GöNüL YoRGuNu

bir ses çığlık çığlığa korkularım işte başladığı ann.

annemin elinde yeğenim o mavi boncuk gözleri kan :’( elleri ufacık elleri kan. o an içimden bir çığlık koptu neden diye neyseki YÜCE RABBİM onu bize geri verecek kadar hafif yara vermiş çok şükür. ki bu duruma gelmesinin sebebi annesi kendisini bırakıp gitmiş olan çocukdu :( belkı benım içimde kopan bir anlık çığlıkdı ya o çocugun içinde kopan çığlık ??? belkı yürekleri dağlardıı anne olmak için hastane hastane dolaşırken bir yandan anneler kendi ana evinde paşa gibi yaşarken çocuğu geride bırakıyolar. o vijdan nasıl rahat eder çok düşündüm ama çıkılmaz bir düşüceydi. :( neyseki herşeyi YÜCE RABBİMİZ veriyor ….

giderken bir yanımdan giden yarıma

sen gelip merhem olll

artık içimdeki acı boğazımdaki düğüm çözülüyor.o gidinler ellerimi bırakıp giden geri geliyor… anıları acıları boğazındaki düğümü  ile giden aklında düşünceleriyle kalbindeki acısıyla giden herşeyini kalbine gömüp mutluluğu valizine koyup giden geliyor… şimdi valizine koyduğu mutluluğunu yüreğine koymuş giderken boğazında kalan düğümü valizine koymuş. bir daha onu bulurmuyum yeniden benle olurmu düşünlerini silip atmışş işte yüreği güzell ÖNCE ALLAH’ım ve O’ndan sonra gelen asker yarim herşeyi ile geliyor.. o yokken yaptığım hatalrımı affederek geliyor bana düne kadar ne yaşadıysam unutturmak için geliyor bu kez bir daha ayrılmamak üzere geliyor duysun cümle alem benim aslan parçam geliyor….

bir çocuk kadar masum olan yüreğini

okadar sevimli olan gözlerini

elleri kadar yumuşak olan merhametini

saçları gibi mis kokan bedenini

en önemliside duyguları kadar temzi olan

kişiliğini ÖZLEDİMMMMM

ben senin yaşadığım yazları kışlara gömdüm

oysa ben senin yaşadığın ilk baharı sonbahara gömdüm

ben gülüşünü gözyaşıma gömdüm

yar ben senin gidişini bir kez gördüm işte o gün

seni şu yaralı yüreğime gömdüm…

hep çırpındı gönlüm dedim sevmesini bilmiyorsun

her acı çektiğinde dedim sen daha ağlamasını bilmiyorsun

oysa bu gönlüme lanet ettim

sevsen acı verirsin gülsen acı çekersinn

ah be zalim gönlüm sevme sevme….

oysakı kendisi usulca sevip acısınıda içine gömüp gitmesinide öğrenmiş

benim gönlüm köşeye çekilip ağlamasınıda bilmiş

benim haberim yokken ateşlere atlamayıda bilmiş

oysa benim lanetlediğim gönlüm bana kendini affettirmiş…

nerde o neşe dolu günlerim? insanı alıp götüren o eskiler?? bazen iyiki yaşamışım dediğim bazense keşke olmasaydı dediğim anlarım?? ama çoğundada ders aldığım hallerim…  tuhaf aslında niyemi?? sewmesini bilmeyen küçücük yüreğim büyümüşde acı vermiş. büyümüşde deli gibi sevmiş ewet çok tuhaff… her tutku ile baktığım insan birkere daha hırpalaamış içimi. bense her hırpalandığımda bir kere daha çekmişim ayağımı herşeyden… oysa cok korkarken hayattan düşüncelerim büyüdükcede diyorumki…

     BEN GELDİM HAYAT    DELİ DOLU OLAN BEN

BEN DEĞİL     ARTIK SEN KORK BENDENNNNNNNN…..

bana dostlugu anlatma, bende DOST diyince akan sular durur

beni dostluğu bilmiyor sanma, DOST görünce gözlerim dolarrr

beni anlamaz sanma, DOST UGRUNA CAN FEDAAAA

beni yalandan dost sanma, ÖLÜMÜNE dostun yanındaaaaaa