Simsiyah Bir Mavidir Sensizliğim…

     Keşke sevgilim olarak kalsaydın…keşke o imzayı hiç atmasaydık…bu kadar acıtmazdı canımı gidişin…bu kadar yön değiştirmezdi hayatım…keşke dokunmasaydın bana hiç..keşke alışmasaydım sıcaklığına…keşke tutamayacığın sözler vermeseydin bana…keşke inanmasaydım sana…büyük sorumluluklar yüklemeseydik hayatımıza…!! geçicek biliorum buna da alışacağım…”herkes kendi yoluna gidecek bundan sonra” dedik ya ayrılırken…benim yolum sana çıktı hep..ya çıkmaza girdim senden sonra ya da sana uzandı önümdeki yollar…hayatımıza kaldığımız yerden devam edecektik ya…benim hayatım yoktu ki…merkezinde sen vardın bizim hayatımız vardı…ve kaldığım o kadar çok yer vardıki…hanginden başlayacağımı hiç bilemedim…! sen gidince hayatımın merkezinden ben bana kalan sonsuz bir boşluk oldu…eksik kaldım senden sonra…imrenerek,kıskanarak baktım insanlara…zaman hangimizi değitirmişti de bu hale geldi o ölümsüz aşk…hangimiz daha çok üzülmüştük ellerimiz ayrılırken…peki neden alışamadık ayrı hayatlara…! senden gelen sessiz telefonlar benim yazılarımda ki sen…kimi cezalandırıoruz birbirimizden habersiz…ve ben neden ağlıorum hala senin için…! KEŞKE BİN TANE KEŞKE BİR TANE ŞİMDİ EDEBİLSEYDİ..!