buradan gidecektim..
başka şehirlere ve ülkelere gidecektim..
başka sokakları ve caddeleri gezecektim..,
ama gel gör ki,gidemiyorum..
seni terkedemiyorum..
sensiz bir nefes bile alamıyorum..,
bogazıma düğümleniyor kelimeler söyleyemiyorum..,
söyleyemiyorum acı’yı ..anlatamıyorum derdimi..
sana muhtac oldugumu haykıramıyorum..,
yalan oluyor sevdiklerim ,deger verdiklerim !
ve sen ay yüzlüm, sen!.evet, sen yalan oldun..,
yüregime pırangalar vurdun..,
sonra beni!..sevgimizi üsküdar sahılında bırakıp kayboldun..
şimdi 14 şubat’ı anarsın başka kolarda..
başka sözler duyarsın dudaklarda..
başka tatlar tadarsın belki..
başka yerler dolasırsın suursuzca..
ama benim gibi acılar yasamayasın..
solmayasın benım gibi..
kahrolmayasın günlerce..
aglamayasın gecelerce..
bakmayasın geriye benım gibi..
özlemeyesin unutanları..,
lanet okumayasın ,sövmeyesin gecmise..,
ben artık gidiyorum..
bu günde canlar dogarken ben yine ölüyorum..,
yine ölüyorum şiirlerde ..
yine ölüyorum yazılarımda..
yine ölüyorum her ‘’sen”i andıgımda..,
