ne bilinir ki yüreğimin ne kadar can çekiştiği..kim anlar her gülümseyişimin ve kontrolsüz kahkahalarımın birer feryat,figan olduğunu..bir “sevda” sözüdür dolanır durur dillerimizde,kim açıklayabilir ki sevdiğimizle adımızı kazıdığımız ağaca bir de kalp çizişimizin nedenini,kim görmüş ki sevgi denilen şeyin “kalp” dediğimiz organda beslendiğini..birşey biliyorum,vücudumda tek onu hissediyorum şu günlerde,”kalbimi”…en çokta hüznü derin yaşadığını zannediyorum “onun”…nasıl tasviri yapılır bilmiyorum sadece sadece “onu” hissediyorum ve içerisinde garip şeyler olduğunu..
yardım etmek istemiyorum kendime,bu acı ne kadar güzelmiş….
23 Mart, 2008 Pazar
ellerine yüreğine sağlık işte o kalp acıyla mutluluğu bir arada yaşayan tek yer temennim sadece mutluluk yaşasın
24 Mart, 2008 Pazartesi
guzel olmus nasıl bır vduygudur harıka
24 Mart, 2008 Pazartesi
hapimiz yaşamadıkmı onları yani ağaçlara sevdiğimizin ismini kazımayı,okul sıralarına.güzel günlerdi valla halen arıyorum o günleri herşey daha doğaldı sevgilerde aşklarda.ama şimdi aşklar bile günübirlik geziler gibi anlık.eline sağlık kendine iyi bak.
6 Nisan, 2008 Pazar
hepinize güzel yorumlarınız v eilginiz için çok teşekkür ediyorum..sevgiyle kalın..