Teknoloji Dünyasından

ölümden önceki son nefeslerini verir. Ardında yaşanan sıkıntılar ve

gözyaşları…Toprak bütün susuzluğundan sonra özlediği doyuma ulaşmış,

zaferini yaşarken en güzel kokularını yayar etrafa…Tabiat bir insan gibi bütün

sıkıntılarını içine atmış birden döküverir dindirmek için acılarını…Ve

gökyüzünün bütün kasveti bu damlalarla akıp giderken güneş parıldatıverir

rengarenk ışıklarını….Tabiat ise son bir kez ayağa kalkmak ister gibi

canlanırken yığılıverir sararan döşeğine…Ve ardından sert ve soğuk geçen

koca bir kış mevsimi…Doğa gizlenir bembeyaz örtüsünün içine…Baharın

sevinç gözyaşlarıyla birlikte yırtıverir o kocaman kefenini…Her damla bir

canlanışı dile getirirken oluşturduğu en güzel notalarıyla aşıkların vuslat

şarkısını söyletir kuşlara…Çiselemesi bir ninni gibi okşayıverir ruhunun en

derin köşesinden…Kokularını duyarsın rengarenk çiçeklerin…Koşmak